Sırt yaralanmasının önlenmesi, uygulanabilir olduğunda, mekanik yardımların sağlanması yoluyla elle taşımanın ortadan kaldırılmasını gerektirir. Mekanik yardımlar, iş için bir işçi seçme, bir işçinin önerilen kaldırma yöntemlerini benimseme konusundaki istekliliğine güvenme ve orada olmayan bir işçi için uygun bir yedek bulma ihtiyacını azaltır.

Yüklerin elle taşınması kaçınılmaz olduğunda, ergonomik iş tasarımı ve dikkatli işçi seçimi, sırt yaralanmalarının önlenmesi için temel gereksinimlerdir.

Kaldırma stresini azaltmak için iki temel gereksinim vardır:

1. Vücudun üst kısmının eğilmesi nedeniyle başın ve göğsün ağırlık merkezinin yer değiştirmesinden kaynaklanan ek yükü azaltmak için, vücudun mümkün olduğunca yükün ağırlık merkezine yakın olduğundan emin olun.
2. Dikey olmasa da arkayı düz tutun.
Bu gereksinimleri karşılamak için, genellikle bükülmüş diz pozisyonunun benimsenmesi önerilir. Bununla birlikte, dizler dik açının ötesinde bükülürse, bacaklarla kaldırma yeteneği azalır.

Yüke yaklaşmak için, dizleri kaldırmak için bükmeden önce ayaklar yüke binmelidir. Yük, üzerine binilemeyecek kadar büyük olduğunda, başka bir çift el veya mekanik yardım aranmalıdır. Ayakları yükün istenilen yönde taşınmasını kolaylaştırmak için konumlandırmak ve yön değiştirmek için ayaklar üzerinde döndürmek, taşıma sırasında omurganın bükülmesini önleyecektir.

Mümkün olduğunda, tüm yükler mekanik olarak bir palet üzerinde veya bir konteynır içinde veya başka bir toplu modda aktarılmalıdır. Elle taşımanın kaçınılmaz olduğu durumlarda, iş ergonomik iş analizine tabi tutulmalı ve çalışanların kapasitelerine uygun olarak tasarlanmalıdır.

Düzgün yayılı yük hesabı
Parabol yayılı yük
Trapez yayılı yük hesabı
Buğday özgül ağırlığı
Yayılı yük
Yayılı yük diyagramları
Transport Tekniği
Yayılı yük moment diyagramı

Elle Taşıma Prosedürleri

Bu nedenle, aşağıdaki taşıma teknikleri, malzeme ve yüklerin elle taşınmasında önerilen duruş ve hareket modelinde temel faktörleri oluşturur.

Ayakların yerleştirilmesi

Taşıma prosedürlerine başlamadan önce, ayaklar yükün bir ayak önünde olacak şekilde rahat bir şekilde ayrı yerleştirilmelidir. Bu pozisyon dengenin korunmasına yardımcı olur.

Bükülmüş dizler – düz sırt

Yükleri kaldırmak veya indirmek için eller indirilmeden önce dizler bükülmelidir. Yüklerin bel seviyesinin üzerine çıkarılması gerektiğinde, yukarı doğru harekete ivme kazandırmak için önce dizler bükülmeli, ardından düzleştirilmelidir.

Bir raftan bir yük alındığında veya başka bir kişiden, konveyörden veya şuttan alındığında, yükün kuvvetinin emilebilmesi için dizler bükülmelidir.

Sırt her zaman düz tutulmalıdır. Bununla birlikte, ‘düz sırt’ mutlaka dikey bir sırt anlamına gelmez. Omurga, lomber omurga eğrisini sağlamak için başın yukarıda tutulması ve çenenin içeri çekilmesi koşuluyla dikeyden eğimli olabilir.
düzleştirilir, böylece sırt düz tutulur.

Vücuda yakın kollar – doğru tutuş

Bir yükü kaldırırken veya indirirken eller mümkünse uylukların arasına sarkmalıdır. Yük, dirsekler yanlarda olacak şekilde vücuda yakın taşınmalı ve kaldırılırken, indirilirken veya desteklenirken vücuttan dışarı doğru tutulmamalıdır.

Kaldırırken, öndeki ayakla vücudun aynı tarafındaki el, yükün vücuttan en uzak tarafını tutmalıdır. Diğer el, vücuda bitişik en uygun noktadan yükün karşı tarafını tutmalıdır. Yük, sadece parmak uçlarıyla değil, parmakların tüm uzunluğu ve avucunun bir kısmı kullanılarak iki elle kavranmalıdır.

Duruş – baş dik

Kaldırma işleminin başlangıcında başın kaldırılması, kaldırma sırasında otomatik olarak “dik bir arkaya” sahip olmaya yardımcı olur. Taşıma sırasında hareket yönü değişikliği gerektiğinde veya etrafa bakmak gerektiğinde, vücut ayaklar üzerinde döndürülerek döndürülmelidir. Omurga kolonunu asla bükmeyin. Omuzlar, kollar, eller ve bacaklar üzerinden yüke yavaşça kuvvet uygulayarak yükleri kaldırırken veya taşırken sarsıntılı hareketlerden kaçının.

Yüklerin Sınırlandırılması

Aşağıdaki durumlarda yükü iki veya daha fazla kişi paylaşmalıdır:

• aşırı ağır veya uzun
• bir kişi tarafından kolayca kavranamayacak kadar hantal veya garip
• bir kişide denge veya görme kaybına neden olma olasılığı
• mekanik yardım mevcut olmadığında 55 kg’dan fazla.

Ekip asansörlerinin kullanıldığı yerlerde koordinasyon esastır ve atanmış bir ekip lideri sinyal vermelidir. Bir ekip üyelerinin boylarında büyük farklılıklardan kaçınılmalıdır.

Elle işleme yardımcıları

Çalışanların malzemeleri daha verimli ve daha az fiziksel çabayla kullanmalarını sağlamak için uygun mekanik yardımlar, mümkün olan her yerde kullanılmalıdır. Basit ve ucuz cihazlar, genellikle zorlu kullanım görevlerinde yardımcı olabilir ve olası kişisel yaralanmaları önleyebilir. İşçi genellikle mekanik yardımların nasıl uygulanabileceği konusunda en iyi bilgi kaynağıdır.

Bazı ülkelerde başa yük almak özellikle kadınlar tarafından yaygın olarak kullanılmaktadır. Tarımda, özellikle ticari olmayan tarımda çalışma koşulları büyük ölçüde düzensiz olabilir.

İşin enerji maliyetinin değerlendirilmesi

Tipik görevler için oldukça basit bir enerji harcaması ölçüsü vardır. Enerji harcaması kcal/saat veya watt olarak verilir.

Vücutta enerji, oksijenden bağımsız ve oksijene bağımlı süreçlerin bir kombinasyonu ile sağlanır. Dinamik kas aktivitesi oksijene bağımlıyken, statik kas aktivitesi değildir. Orta yoğunlukta, sürekli çalışma oksijen kullanan işlemlere bağlıdır. Her litre oksijen yaklaşık 4.8 kcal enerji üretir.

Aerobik kapasite veya VO2 max, bir kişinin oksijen kullanma yeteneğini tanımlar. Kişi VO2 max değerinin üzerinde bir oranda çalışmaya çalışırsa, kısa sürede performansı çok düşer. VO2 max ancak eğitimle biraz geliştirilebilir, ancak laktatın (oksijenden bağımsız enerji üretiminin kas atık ürünü) uzaklaştırılması eğitimle büyük ölçüde iyileştirilebilir.

Bir görev, dakikada 2 L’lik bir VO2 gerektiriyorsa, VO2 maks. dakikada 5 L olan bir işçi, VO2’si dakikada 2 L olan bir çalışandan açıkça daha iyidir. Bir kilogram kas yaklaşık 0,22 kW üretebilir, bu nedenle ortalama bir insan teorik olarak bir patlamada 7,5 kW üretebilir. Şampiyonlar gerçekte yalnızca yaklaşık 1,5 kW üretebilir. Bir litre oksijen yaklaşık 0.075 kW üretir.

Oksijen kullanımını ölçerek enerji kullanımını ölçmenin klasik yöntemi, solunan havayı toplamak için bir torbayı içeriyordu. Artık hava geçerken solunan hava akışını ve oksijen içeriğini ölçen daha uygun elektronik enstrümantasyon var.

Enerji harcamasını değerlendirmenin başka bir yolu da kalp atış hızını ölçmektir. VO2 kişiden kişiye farklılık gösterdiğinden, öncelikle VO2 ile kalp hızı arasındaki bağlantının laboratuvar testleri ile kurulması gerekir. Bu yapıldıktan sonra, enerji kullanımını ölçmek için sahada tek başına kalp atış hızı kullanılabilir.

Ayrıca, Borg RPE ölçeği adı verilen ve işçilerden 60-200 atım/dk kalp atış hızına dayalı olarak efor düzeylerini 6-20 arasında derecelendirmelerinin istendiği öznel bir ölçek de vardır. Derecelendirme ve kalp atış hızı arasında şaşırtıcı derecede iyi bir eşleşme bulundu.

Bir enerji maliyeti ölçüsü olmasa da, düşük fiziksel aktivitenin olduğu stresli durumlar, verilen havadaki belirli CO2 ölçüm türleri kullanılarak değerlendirilebilir. Stres nedeniyle solunum vücudun O2 ihtiyacını aştığında, kandaki CO2 seviyesi düşer. Kan damarları daralır ve bu baş dönmesine ve kalp çarpıntısına neden olabilir.

Son olarak, sıcak koşullarda terlemenin enerji kullandığını ve bunun vücudun toplam enerji ihtiyacının bir parçası olduğunu hatırlamakta fayda var.

The post Yüklerin Sınırlandırılması – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).