Uydu çözümleri iletişim ortamımızda küçük bir rol oynamaktadır, bunun başlıca nedeni veri kapasitesinin nispeten düşük, gecikme süresinin ise yüksek olmasıdır. Bu, yalnızca karasal ağlara eşlik edebilecekleri anlamına gelir. Uyduların kapsama alanı içinde yüzlerce ışını yansıtmasına olanak tanıyan gelişen anten teknolojisiyle uydu kapasitesi çarpıcı biçimde artarken, uyduların rolünü nispeten az tutarak veri talebi de arttı.

Dolayısıyla rolleri şunlarla sınırlı kalır:

• Kabin Wi-Fi hizmetlerini sağlayan uçaklara ana taşıyıcı sağlanması
• Derin kırsal alanlarda hücresel kapsama alanı sağlamak
• Kampüs alanı dışındaki cihazlara IoT bağlantısı sağlama
• TV yayın hizmetlerini etkin bir şekilde sunmaya devam etmek

Bununla birlikte, bir dizi şirket, yüzlerce veya binlerce küçük (çok düşük maliyetli) uyduyu düşük bir yörüngeye fırlatmayı önerdi. Bunlar, çok daha fazla olacağı için çok daha yüksek kapasite sağlayacaktır. Ancak zorluklar hala aşırı, düzenleyici konular neredeyse çetin ve iç mekanda uydu sinyali almak gibi temel sorunlar devam ediyor. Dengede, muhtemelen etkilerini önemli ölçüde genişletmeyecekler.

Bit-Pipe

Bu, yeni özellikler açısından bizi nerede bırakıyor? Kablosuz teknolojiler esas olarak veri bitleri iletir – bunlar “bit-borulardır”. Mobil operatörler ve diğerleri, kendilerini farklılaştırmak ve ideal olarak daha fazla değer elde etmek için bunların üzerine hizmetler eklemeye çalışırlar, ancak hizmetler ağırlıklı olarak Google, Facebook ve WhatsApp gibi şirketler tarafından “üstten” (OTT) sunulur.

Kablosuz teknolojilerimiz hızlanacak, ancak buna gerçekten ihtiyaç duyulup duyulmadığı belirsiz. IoT gibi uygulamalar için özel bit boruları geliştirecekler. 5G’de sorun arayışında çözüme dönüşen yeni özellik arayışları başarılı olamayacak gibi görünüyor. Kablosuz, daha hızlı, daha büyük bir bit-pipe olacak, ancak hayatımızda fark yaratan yenilik ve değişim, kablosuz bağlantının üzerindeki katmanlarda gerçekleşecektir.

Verimlilik: Shannon’ın Sınırına Ulaşmak

Kablosuzdaki evrim yeni özelliklerle ilgili değilse, daha çok her MHz spektrum için daha fazla bit sağlayan daha iyi verimlilikle mi ilgili olacak? 2G’den 3G’ye geçiş, verimlilikte 20 kat büyük bir iyileşme sağladı. 3G’den 4G’ye kazanç yaklaşık 2,5 kattı – çok daha az ama yine de kullanışlı. Her birkaç yılda bir ikiye katlanan veri talepleri ile verimlilikteki tüm kazanımlar önemlidir.

3G’den 4G’ye çok daha küçük kazanç, her nesilde daha fazlasını sunmanın giderek nasıl zorlaştığını gösteriyor. İster kablolu ister kablosuz olsun, veri aktarımı Shannon Yasası tarafından belirlenen temel bir sınırla sınırlandırılmıştır.

Bir sistem bu noktaya ulaştığında, kapasitede daha fazla kazanım mümkün değildir. Kablosuz sistemler çok yakındır; dolayısıyla daha fazla kazanımı gerçekleştirmedeki zorluklar. Temel 5G sistemleri için verimlilikte herhangi bir kazanç öngörülmemektedir ve aslında 4G ve 5G için birden fazla farklı sinyal kanalına ihtiyaç duyulması durumu daha da kötüleştirebilir.

Ancak, hikayenin tamamı bu değil. Shannon’ın limiti, tek bir “kablolu kanal” için geçerlidir. Kablosuz bir bağlantı için, verici ve alıcı arasındaki doğrudan radyo sinyali olacaktır. Ancak verici ve her alıcı arasında ayrı bir iletim kurulabilirse, Shannon’ın sınırı tüm hücre için değil her biri için geçerli olabilir. Bu, “ışın şekillendirme” ile başarılabilir.

Uydu HABERLEŞME Sistemleri Ders Notları
Türksat uydu kurulumu
Uydu HABERLEŞME sistemleri PDF
Türksat VSAT fiyat
Geniş bant uydu internet
Türksat Uydu pozisyonu
Türksat Kapsama Alanı
Uydu anten ayarlama

Şu anda, çoğu hücre üç sektöre ayrılmıştır. Bir sektör içinde, bir iletim tüm sektörü kapsar. Bu, amaçlanan cep telefonu ve sektördeki diğer tüm cepler tarafından alınır. Dolayısıyla sektör kapasitesi, o kanal için Shannon sınırıdır.

Ancak bunun yerine, hücre her aboneye doğru dar bir ışın oluşturabiliyorsa ve her ışın diğer ışınlarla örtüşmeyecek kadar darsa, o zaman Shannon sınırı her ışın için geçerli olabilir. Sektör başına on kiriş, kapasitede on kat artışa neden olacaktır. Ardışık hücresel nesillerin sınıra nasıl yaklaştığını ve çoklu antenlerle 4G’nin bunu nasıl aştığını gösterir.

Hüzmeleme, 5G için plandır. Çalışması için bir takım varsayımlar gerekir:

1. Aboneler, hücrenin etrafına, üst üste binmeyen kirişler oluşturulacak şekilde dağıtılır. Aynı yol/daireler üzerinde kümelerin olduğu yoğun alanlarda bu genellikle geçerli değildir.
2. Kirişler, kullanıcıları hareket ederken ve otobüsler gibi aniden ortaya çıkan engellerde güvenilir bir hizmet sunacak şekilde takip edebilir. Bu kanıtlanmış olmaktan uzaktır.
3. Işın oluşturabilen antenler büyük, ağır ve pahalıdır ve yalnızca daha yüksek frekans bantlarında (örn. 2GHz’in üzerinde) çalışır; hücre sitelerinde ekonomik ve pratik olarak konuşlandırılıp uygulanamayacakları belirsizdir.

Bununla birlikte, temel kavram sağlamdır ve zorluklar ciddi olsa da muhtemelen zamanla çözülecektir. Bu nedenle, belki on kat kadar yüksek değil, belki de 2.5x 4G’ye benzer 5G kapasite artışları görmeyi bekleyebiliriz. Bu, özellikle tıkanıklığın en şiddetli olduğu yoğun kentsel alanlarda çabalamaya değer bir hedef olacaktır.

Wi-Fi de benzer bir yaklaşımı benimsiyor ve alışveriş merkezleri ve yüksek doluluklu ofisler gibi çok yoğun alanlarda Wi-Fi düğümlerinin daha iyi çalışmasını sağlayan çözümler sunuyor. Bunlar, sistemleri daha iyi koordine etmenin yollarını içerir.

Bu nedenle, hem sistemler daha verimli hale geldikçe hem de temizlenen ve açık artırmaya çıkarılan ek spektrumu kullandıkları için kablosuz çözümlerimizden daha fazla kapasite bekleyebiliriz (örneğin, hücresel için 3.4–3.8 GHz bandı). Ancak kazanımları bulmanın giderek zorlaştığı da açık ve 5G’nin ötesinde daha yüksek verimliliğe giden bir yol tasavvur etmek çok zor.

Bu, 5G’nin hücresel nesillerin sonuncusu olduğunun düşünülmesinin ve hücresel ağlarda kapasite artışının süresiz olarak devam edememesinin bir başka nedeni olabilir. En iyi tahminler, yaklaşık 2027 yılına kadar büyüme için yeterli kapasite olacağı yönündedir, ancak aynı şekilde, kullanıcılar tüketebilecekleri tüm verilerle doygun hale geldiğinden talebin bu zamana kadar artması durmuş olabilir.

Sistemler maddi olarak daha verimli olmazsa veya verimliliği elde etmek çok pahalıya mal olursa, operatörler maliyet tasarrufu sağlayamazlar. 5G’de durum böyle görünüyor, özel antenler ve karmaşık site yükseltmeleri gerektiriyor. Bu, son zamanlarda 5G’nin başarısı hakkında şüphe uyandırdı ve nihayetinde dağıtımın moda değil, uygulanabilir iş vakaları tarafından yönlendirildiğinin önemli bir hatırlatıcısıdır.

The post Uydu Çözümleri – Endüstri 4.0 – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).