Okyanusların ve kara kütlelerinin atmosferik sirkülasyon üzerindeki etkisine geçmeden önce, çalışmaya dayalı olarak, atmosferik sirkülasyonun okyanus sirkülasyonu ile eşleşmeleri dahil edilmeden erken sayısal simülasyon örnekleri sunulacaktır.

Rüzgar, sıcaklık ve su buharı için hareket denklemleri dahil olmak üzere yaklaşık 250 km enlem ve boylam adımlarından oluşan küresel, yatay bir ızgara ve yaklaşık 30 km yüksekliğe uzanan yaklaşık on dikey katman kullandılar ve hidrostatik yaklaşımı ve ideal gaz hal denklemi söz konusudur.

Kıta topografyası modellenirken, okyanuslar atmosferik entegrasyon için sınır koşulları olarak mevsimsel sıcaklıklar olarak belirlenmiştir. Radyasyon kaynağı terimi, dünya dışı radyasyondaki mevsimsel değişimin, durum değişkenlerinin artı ozon ve karbondioksit verilerinin bir fonksiyonu olarak hesaplanır.

Hidrolojik döngü, buharlaşma, yoğuşma ve bulut dağılımı için bir modelin yanı sıra buz ve kar oluşumu ve karasal kar örtüsü veya deniz buzu olarak birikimi içeren süreçleri içerir. Türbülanslı ve şebeke altı ölçekli taşınım ve buhar taşınımı modellenmiştir.

A,b, Aralık-Şubat ve Haziran-Ağustos dönemlerindeki ortalama yer seviyesi basınçlarını gözlemlenen değerlerle karşılaştırır. Enlem ve yüksekliğin bir fonksiyonu olarak Temmuz ayı için ortalama bölgesel rüzgarı verir. Boyuna ortalama, yalnızca 80°D ila 95°D aralığında uzanırken, gözlemlenen dağılım 100°D içindir.

Şekilde yer alan enlemler içinde uyum adildir, ancak genel olarak model, tüm yükseklik-enlem bölgelerinde bölgesel rüzgarların boylam ortalamasını, özellikle de kuvvetli orta yaklaşık 12 km yükseklikte gözlemlenen enlem jetleri bu özelliklerin radyasyonun mevsimsel değişimi ve model ızgara boyutu üzerindeki duyarlılığının bir göstergesi, daha önceki çalışmalarla yapılan bir karşılaştırmadan çıkarılabilir.

Ocak ve Temmuz ayları için hesaplanan meridyen dolaşımına karşılık gelen akım fonksiyonunu verir. Karşılık gelen ölçülen değerler, biraz daha uzun süreler (üç ay) boyunca ortalaması alındı.

Bu durumda, hem Ekvatora yakın Hadley hücrelerinin gücü açısından hem de daha yüksek enlemlerde daha zayıf hücrelerin dağılımı açısından anlaşma oldukça inandırıcıdır.

Temmuz ve Ocak ayları için girdaplarla mutlak açısal momentumun kuzeye doğru taşınmasını, boylamların ortalaması alınarak verir. Karşılık gelen ölçüm değerleri bulunur, ancak yıl boyunca ortalaması alınır. Hesaplanan taşımanın kışın en güçlü olduğunu gösterir ve Ocak ve Temmuz aylarının ortalaması genellikle ölçümlerden elde edilen değerle uyumludur.

Model hesaplamasında elde edilen yıllık ortalama yağış oranları ölçülen değerlerle karşılaştırılır. Görünüşe göre, ikisi arasındaki anlaşma hem okyanuslar hem de kıtalar konusunda çok iyidir.

Manabe’nin grubunun önceki çabalarıyla (örneğin, dünya dışı radyasyondaki mevsimsel değişimi ihmal edenler) bir karşılaştırma, yağış oranlarının hidrolojik döngü ile ilgili varsayımların uygunluğunun çok hassas göstergeleri olduğunu gösterir. Ölçülen verilerin daha doğru sunumu, sınırlı erken atmosferik model sonuçları tarafından yakalanmayan ayrıntılı özellikleri gösterir.

Önerildiği gibi, kinetik enerjinin oluşumu esas olarak girdap hareketini içerir (yani bölgesel ortalama rüzgarlardan sapmalar). Ana dönüşüm kollarının hesaplanan enlem varyasyonlarını gösterir: mevcut girdap enerjisinin girdap kinetik enerjisine ve bölgesel kinetik enerjinin girdap kinetik enerjisine (çoğunlukla negatiftir, yani süreç ters yönde ilerler) dönüşümü ve girdap kinetik enerjisinin sürtünme yoluyla dağılması büyük ölçekli girdapların küçük ölçekli girdaplara dönüşümü ısıya dönüşür.

Hesaplanan yükseklik dağılımları, sürtünme dağılımının yere yakın bölgelerle sınırlı olmadığını göstermektedir. Bununla dönüşüm oranları karşılaştırıldığında, büyüklük sırasının doğru olduğu açıktır.

Eddy kullanılabilir enerjisinden girdap kinetik enerjisinin oluşumu ve sürtünme dağılımı gözlemlerden çıkarılan değerden yaklaşık %50 daha fazladır ve bölgeselden girdaba kinetik enerjiye olan enerji yaklaşık üç kat daha küçüktür. Ancak, bu dönüşümler için doğrudan gözlemlenen değerlerin olmadığı unutulmamalıdır.

Sirkülasyon cümle içinde
Sirkülasyon Ne Demek
Hava sirkülasyonu
Hasta sirkülasyonu Nedir
Sirkülasyon TDK
İnsan sirkülasyonu
Su sirkülasyonu Nedir
Tıpta sirkülasyon Nedir

Okyanuslar ve Kıtaların Su döngüsü

Suyun okyanus-toprak-atmosfer sisteminin farklı bölgeleri arasında transfer edildiği süreçler, enerji transferi için kullanılanlarla hemen hemen aynı şekilde tanımlanabilir.

İlk olarak, okyanus kıta yüzeyinden su değişiminin olmadığı bir düzeye kadar uzanan dikey bir sütun ele alındığında, sütunda bulunan su miktarındaki değişiklik söz konusudur.

Burada r, yağış oranı, d çiy oluşumu (ilkine kıyasla genellikle ihmal edilebilir) ve e buharlaşma oranıdır. Fwd, kıtalar ve okyanus tabanlarında nehir veya yüzey akışı ve yer altı suyu hareketi gibi adveksiyon nedeniyle kolona net su girişidir. Okyanuslarda, yoğunluk değişiklikleri dışında net akış genellikle sıfırdır.

Duyulur ve gizli ısının yukarı doğru net akışını gösterdi. İkincisinin yukarıya doğru hakim olan kısmı buharlaşmadır, oysa gösterilen yağış r net duyulur enerji alışverişinin sadece bir parçasıdır.

Net akıştan dikey bir sütuna, atmosferdeki ölçümlerden tahmin edilen değere çok benzer olan suyun kuzeye doğru taşınması hesaplanabilir.

Ortalama bir su döngüsü oluşturmak için, okyanus-kıta ulaşımı terimi Fwd’yi ana bileşenlerine, yani nehir ve yüzeysel akış ile yer altı suyu akışına (ki bu kalıntı olarak hesaplanmalıdır).

Bu esas alınarak yapılmıştır. Ayrıca her bölmede depolanan toplam su miktarları da belirtilmiştir. Bunları karşılık gelen akışlara bölerek, her bölmedeki suyun devir süresi elde edilir; bu, buzullar ve derin okyanuslar için çok büyük bir miktardır.

Buharlaşma Süreçleri

Belirli bir yüzeyden buharlaşma, yüzeyin sıcaklığı ve nemi, yüzeyin üzerindeki havanın sıcaklığı, nemi ve rüzgar hızı ve bu miktarların dikey gradyanları gibi birkaç faktöre bağlıdır.

Toprak buharlaşması için, toprağın nemi ancak “kritik” bir seviyenin altındaysa önemli kabul edilir. Bu “kritik” değerin ardındaki fiziksel parametrenin, bir sıvının yüzeyinden (örneğin bir su yüzeyinden) buharlaşma için yüzey gerilimi gibi, buharlaşma için aynı rolü oynayan nem gerilimi olması muhtemeldir.

Bitki örtüsünden buharlaşma, bitkinin gözeneklerini (stoma) açıp kapatarak içinden buhar taşınmasını düzenleme yeteneği nedeniyle daha da karmaşık hale gelir. Bitkilerle kaplı topraktan suyun salınmasına evapotranspirasyon denir.

Nemin alt atmosfer boyunca dikey taşınması daha ayrıntılı olarak açıklanmaktadır. Ölçülen verilerden çıkarılan kara yüzeylerinden potansiyel buharlaşma gösterilmektedir.

Bu, yüzeyden su taşınması yeterli olsaydı gerçekleşecek olan buharlaşmadır. Okyanus yüzeylerinden buharlaşma, su damlacıklarının denize geri düşmeden önce buharlaştığı beyaz kapak mekanizması da dahil olmak üzere dalga ve rüzgar koşullarına bağlıdır.

Bu buharlaştırma işlemi, yeterince hızlı (yukarı veya yana doğru) taşınmayan su buharı için yoğuşma çekirdeği görevi görebilecek tuz parçacıklarını bırakır.

The post  Atmosferik Sirkülasyon Modelleri – Enerji Mühendisliği Ödevleri – Enerji Mühendisliği Ödev Hazırlatma – Enerji Mühendisliği Alanında Tez Yazdırma – Enerji Mühendisliği Ödev Yaptırma Fiyatları first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).