Bağlantı tesisleri kurmak için altyapı maliyeti çok daha az önemlidir ve en büyük maliyet bileşeni, İnternet tesislerinin etkin kullanımında katlanılması gereken “yumuşak” maliyetlerdir. Sürekli bakım ve web üzerindeki bilgilerin güncellenmesi özellikle eğitim gibi alanlarda önemlidir.

Hindistan’daki birçok eğitim kurumu bu konuyu “zor” bir şekilde gerçekleştiriyor. Maharashtra eyaletinde hükümet bu soruna ikna olmuş ve bu sorumluluğu meslek kuruluşlarına vermiştir. Mühendislik eğitimini desteklemek için bu girişime odaklanıyoruz.

Hindistan’daki Maharashtra Eyaleti, 150’den fazla mühendislik kolejine sahiptir ve mühendislik derecesi için bu okullarda okuyan 50.000’den fazla öğrenciye sahiptir. Ayrıca, devletin 70.000’den fazla öğrenciye diploma düzeyinde mühendislik eğitimi veren 110’dan fazla politeknik düzeyinde kurumu vardır.

Eyalet, on binlerce öğrencisi için çok yüksek mühendislik eğitimi standartları sağlayan Poona Üniversitesi, Bombay Üniversitesi gibi en önde gelen üniversitelerden bazılarına sahiptir. Eyalet, Pune-Bombay gibi iyi gelişmiş endüstriyel kuşaklara sahip olsa da, eyaletteki mühendislik kolejlerinin çoğu kırsal alanlarda bulunur ve buralarda okuyan öğrencilerin önemli bir yüzdesine (yüzde 50’den fazla) sahiptir.

Maharashtra Hükümeti, özellikle eyalet içindeki uzak konumlu mühendislik kolejlerinde, mühendislik eğitiminin kalitesindeki tekdüzelikten endişe duymaktadır. Dijital ders içerikleri, çevrim içi quizler, çevrim içi değerlendirme ve interneti kullanan uzmanlarla etkileşim gibi tekno-anlayışlı çözümler, eğitimin diğer dallarında hala toplumsal direnç göstermektedir.

Bununla birlikte, mühendislik eğitimi alanında bu alternatif, geniş çapta çok hoş karşılanan bir yanıt almıştır. Maharashtra Hükümeti bu faaliyet için herhangi bir mali kaynak ayırmak istemezken, sorumluluğu Sivil Toplum Kuruluşlarına (STK’lar) emanet etmiştir.

Bu bölümün geri kalan kısmında, “Dijital Mühendislik Kampüsü” (mühendislikcampus.com olarak da anılır) olarak adlandırılan böyle bir deneyin sosyo-ekonomik yönlerini tartışıyoruz. Bu web tabanlı çözüm, kullanıcı olarak birkaç on binlerce mühendislik öğrencisini hedeflemektedir. Ayrıca, kaliteli bir eğitim vermek için birkaç yüz mühendislik öğretmeninin bu öğrencilerle etkileşime girmesini sağlar.

Dijital Mühendislik Kampüsü bağlamında, bir sonraki bölümde aşağıdaki konuları da ele alıyoruz:

1. Devlet içindeki mühendislik eğitimi ile ilgili sosyo-ekonomik detaylar,
2. Dijital çözümlerin maliyet etkinliği,
3. Özellikle etkili sorularla ilgili çevrim içi ve çevrim dışı materyallerin sosyal kabulü ve mevcut İnternet tabanlı sistemin maliyet etkinliği,
4. Bu sistemin gelecekteki genişlemeleri ve ilgili beklenen maliyetler,
5. Yakın gelecekte sosyo-ekonomik etki ve zorluklar.

Bir Vaka Çalışması: Dijital Mühendislik Kampüsü

Maharashtra eyaletindeki mühendislik kolejleri eyaletin her yerine yayılmıştır ve çoğu kırsal alanlardadır. Bu kolejlerde okuyan öğrenciler aşağıdaki zorluklarla karşı karşıyadır:

a. Öğretim için uzman personel bulunmaması,
b. Yaz eğitimi ve proje çalışması için daha az sayıda sektör mevcuttur,
c. Kariyer rehberlik merkezi yok,
d. Ünlü yayınların, kitapların bulunmaması,
e. Uzman profesörlere ve kentsel mühendislik kolejlerinin öğrencilerine erişim eksikliği.

Merkezi Hükümet düzeyinde Apex organı olarak, Tüm Hindistan Teknik Eğitim Konseyi (AICTE), ulusal düzeyde mühendislik eğitiminin kalitesini koruma sorumluluğuna sahiptir. Parlamento tarafından kabul edilen AICTE yasası, AICTE’ye o kolej tarafından öğrencilere sağlanan olanaklara bağlı olarak her kolej için akreditasyon sağlama ve iptal etme yetkisi verir.

Devletteki Apex organı olarak, Maharashtra eyaleti Hükümetinin Yüksek ve Teknik eğitim departmanı, mühendislik öğrencilerine gerekli tüm olanakları sağlamaktan ve yukarıda belirtilen zorlukların üstesinden gelmekten sorumludur. Ayrıca eyaletteki eğitim kalitesinin iyileştirilmesinden sorumludur.

Eyalette çok az kolej Hükümet tarafından yönetiliyor veya Devlet tarafından finanse ediliyor olsa da, bu departman eyaletin her yerinde kabul sürecini kontrol ederek eğitimde tekdüzeliği sağlamaktan sorumludur.

Uzaktan bulunan mühendislik kolejlerinde İnternet erişiminin mevcudiyeti hala gerçek bir sorundur. Burada AICTE, tüm Mühendislik kolejlerine kolejlerinde İnternet tesisleri kurmaları için finansal destek sağlamak için bir girişimde bulunmuştur. Ayrıca AICTE, tüm kolejleri yalnızca İnternet taraması için özel bir bilgisayar laboratuvarı kurmaya zorlamaktadır.

Bu nedenle, hem eyalet hükümeti hem de AICTE (ulusal düzeyde), Dijital E-öğrenme araçlarını takip etmede teknik eğitim kurumlarına büyük ölçüde yardımcı olmaktadır. Elbette hükümetten gelen bu olumlu adımlar ve STK’ların katılımı, dijital çözümlere ve e-öğrenme kavramlarına etki ediyor.

Bu yönde bir girişim olarak, Maharashtra Hükümeti bu faaliyet için herhangi bir mali kaynak ayırmak istemezken, yazarlardan birinin CEO’su olduğu bir STK’yı bu faaliyetleri sürdürmesi için desteklemiştir.

Bu organizasyonun artık yüz binlerce mühendislik öğrencisinin kullanıcı olduğu ve kaliteli bir eğitim vermek için bu öğrencilerle etkileşime giren yüzlerce mühendislik öğretmeninin bulunduğu işlevsel bir “Dijital Mühendislik Kampüsü” var.

Sosyo ekonomik durum Nedir
Sosyo-Ekonomik GELİŞMİŞLİK Sıralaması
sosyo-ekonomik örnek
Sosyo-Ekonomik Statü grupları
Sosyo-ekonomik özellikler
Sosyo-Ekonomik Sınıflar
sosyo-ekonomik statü hesaplama
Sosyo ekonomik ne Demek

Sosyo-Ekonomik Detaylar 

Eyaletteki mühendislik kolejleri aşağıdaki gibi farklı kategorilere ayrılır:

1. Devlet kolejleri – Devlete aittir,
2. Yarı-Devlet kolejleri – Kısmen hükümet tarafından finanse edilir ve,
3. Özel kolejler – Özel olarak işletilen kolejler (kendi kendini geçindiren – finansal olarak).

Eyalet Hükümeti kabul sürecini kontrol eder. Bu kontrolün temel nedeni, sınırlı koltuklara kabul edilmek isteyen çok sayıda adaya adaletin sağlanmasıdır.

Hindistan Yüksek Mahkemesi’nin bir direktifi, özel kolejlerin kendi ücret yapılarını seçmelerine izin verir (harcamalarına dayanarak bunu haklı çıkarır). Daha sonra, Maharashtra Hükümeti, özel kolejlere ücret miktarına karar verme özgürlüğü verdi.

Ancak, Eylül 2003’te bu, başarılı öğrencilerin çoğunluğunun eğitimleri için karşılayamayacakları büyük miktarda ücret ödemeye zorlandığı bir duruma yol açtı.

Bu, ortalama ve düşük gelir düzeyine sahip ailelere ait çok sayıda öğrencinin kabul edilmesini etkili bir şekilde engelledi. Maharashtra eyaleti, kabul sürecini bozan büyük bir sosyal huzursuzluğa tanık oldu. Konu şu anda özel komisyonlara ve mahkemelere intikal etmiş olsa da, özel kolejlerdeki mevcut ücret yapısı aşağıdaki gibidir:

(a) Ücretsiz koltuklar – ücret, Devlet kolejininkiyle aynıdır.
(b) Ücretli koltuk – ücret oldukça yüksektir ve ücretsiz koltuğun yaklaşık sekiz ila 10 katıdır. (Toplumsal huzursuzluğu kontrol altına almak için eyalet yasama meclisi bu koltukların ücretleriyle ilgili direktifler uygulama sürecindedir.)

The post Sosyo-Ekonomik Detaylar  – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).