1970’lerde dolaşımdaki immün komplekslerin tespiti için 30’dan fazla tahlil, immün kompleks hastalığının teşhisinde ve yönetiminde klinik olarak faydalı olacağı beklentisiyle (sonradan yerine getirilmedi) tanımlandı.

Bu tahliller genel olarak monomerik immünoglobulin ve immün kompleksler arasında ayrım yapmak için tasarlanmış fiziksel yöntemlere ve hücre yüzeyi reseptörlerinin veya immün komplekslerle komplemanın etkileşimine bağlı biyolojik yöntemlere ayrılmıştır.

Fiziksel yöntemlerle ilgili doğal sorunlar, polietilen glikol (PEG) çökeltme deneyi ile örneklenmiştir. PEG, immün kompleksleri çökeltmeye ek olarak, düşük konsantrasyonlarda bile IgG dahil olmak üzere çeşitli serum proteinlerini çökelterek sonuçların yorumlanmasında büyük zorluklara neden olur.

Hümoral veya hücre reseptör sistemlerindeki komplekslerin tanınmasına dayanan bağışıklık komplekslerinin tespiti için biyolojik yöntemlerin eşit derecede güvenilmez olduğu kanıtlanmıştır. Burkitt lenfomalı bir hastadan elde edilen bir lenfoblastoid hücre dizisini kullanan Raji hücre tahlili 1970’lerde yaygın olarak kullanıldı.

Test, lenfoblastoid hücrelerin (C1q, C3b, C3d için yüzey reseptörlerine sahip olan ancak yüzey immünoglobulini olmayan) komplemana bağlanan serum immün komplekslerini bağlama yeteneğine dayandığından, kabul edilemez derecede yüksek oranda yanlış pozitif bulundu. SLE’de olduğu gibi antilenfosit antikorları olan hastalar.

1981’de Dünya Sağlık Örgütü ve Uluslararası İmmünolojik Dernekler Birliği’nin (IUIS) ortak bir çalışma grubu, dört tahlili analitik olarak kabul edilebilir bulsa da, tahlillerin hiçbiri, son derece değişken duyarlılıkları nedeniyle klinik yararlılığının kritik değerlendirmesine dayanamadı. , özgüllük ve zayıf prediktif değer.

Serum hastalığı belirtileri
Serum hastalığı nedir
Serum hastalığı tip 3
Serum hastalığı pdf
Serum hastalığı nedir hipersensitivite
Serum sickness
Arthus reaksiyonu
Serum hastalığı tedavisi

Ek olarak, çoğu tahlilin bağışıklık kompleksleri içindeki spesifik antijeni tespit edememesi önemli bir dezavantajdı. WHO/IUIS ortak çalışma grubu, dolaşımdaki bağışıklık komplekslerinin tespitinin herhangi bir insan hastalığında gerekli olmadığı ve daha da önemlisi, dolaşımdaki bağışıklık komplekslerinin gösterilmesinin bağışıklık kompleksi hastalığına özgü olmadığı sonucuna varmıştır.

Sonuç olarak, çoğu klinik immünoloji laboratuvarı, immün kompleks testlerini terk etmiştir ve bugüne kadar immün kompleks testlerinin rutin klinik uygulamaya yeniden dahil edilmesi gerektiğini gösteren hiçbir kanıt yoktur.

İmmün kompleks hastalığından şüphelenilen durumlarda, etkilenen organların (örneğin deri, böbrek) biyopsisinde immünoglobulin ve kompleman tortularının gösterilmesi, immün kompleks tortularının varlığı için örtülü kanıt olarak alınır.

Dolaşımdaki immün kompleksler için testler, doğrudan immünohistolojik inceleme için zayıf bir ikamedir ve immün kompleks hastalığı hiçbir koşulda öncelikle serumdaki komplekslerin gösterilmesiyle teşhis edilmemelidir.

Serum Hastalığı

Serum hastalığı, immün kompleks hastalıkları açıklamak için iyi bir modeldir. 1908’de Von Pirquet, atlardan elde edilen antidifteri serumu ile tekrar tekrar aşılanan çocuklarda serum hastalığını farklı bir varlık olarak tanımladı. Serum hastalığı, at serumu enjeksiyonundan 8-12 gün sonra klinik olarak yaygın ürtiker, ateş, lenfadenopati, artralji ve proteinüri olarak kendini gösterdi.

8-12 günlük latent periyot, hastaların at proteinlerine karşı antikor üretmesi için gereken süreyi yansıtıyordu. Yeterli bir antikor konsantrasyonu dolaşımdaki antijen ile kompleks oluşturduğunda, ortaya çıkan immün kompleks yükü vücudun kontrol mekanizmalarını bunaltarak immün kompleks birikimine ve hipokomplementemiye yol açar.

Klinik iyileşme, birçok hastada 2-3 hafta sonra kendiliğinden oluşan dolaşımdaki komplekslerin temizlenmesine bağlıdır; bir azınlık, iyileşmeyi hızlandırmak için steroid tedavisi gerektirebilir.

Daha yakın zamanlarda, at anti-timosit globulini (ATG) alan aplastik anemili hastalarda serum hastalığı kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Bu hastalarda tanımlanan klinik sendrom, deri döküntüsü ve artralji oluşumuna denk gelen yüksek düzeyde dolaşımdaki immün kompleksler ve hipokomplementemi ile Von Pirquet tarafından tarif edilenle hemen hemen aynıdır.

Biyopsi yapılan ciltte immünofloresan çalışmaları, küçük kan damarlarının duvarlarında bol miktarda immünoglobulin ve C3 birikimi olduğunu ortaya çıkardı.

ATG kullanımının azalmasıyla birlikte, ilaç aşırı duyarlılık reaksiyonları şu anda serum hastalığının en yaygın nedenidir. Çok çeşitli ilaçlar hapten gibi davranabilir ve plazma proteinlerine bağlanabilir ve ardından gelen ilaç-protein kompleksi bir bağışıklık tepkisini tetikleyebilir, örn. penisilin, sülfonamidler ve tiyoürasil. Uyuşturucuya bağlı serum hastalığı, suçlu ajanın geri çekilmesi şartıyla genellikle kendi kendini sınırlar.

Sistemik Lupus Eritematoz

Sistemik lupus eritematozus (SLE), Birleşik Krallık’ta 100.000 nüfus başına 200 vaka prevalansı ile yaygın bir insan immün kompleks bozukluğudur. Çoğu hastada ilk başvuruda sadece tek organ tutulumu olmasına rağmen, SLE en canlı haliyle deriyi, böbrekleri, eklemleri ve merkezi sinir sistemini etkiler.

Baskın nörolojik hastalık ile başvuran hastalar, bu bölümün ilerleyen kısımlarında ele alınacak olan zor tanısal problemler doğurur. Lupustaki organ hasarının çoğu, deride, böbreklerde ve koroid pleksusta meydana gelen bağışıklık komplekslerinin yaygın olarak birikmesiyle doğrudan bağlantılıdır.

Serum hastalığında olduğu gibi, deri ve böbrek biyopsilerinin immünofloresansı, immünoglobulin ve kompleman birikintilerini gösterirken, aktif hastalığı olan hastaların yüksek bir kısmında dolaşımdaki immün kompleksler bulunur. Kompleman sisteminin immün kompleksleri işlemedeki kilit rolüne uygun olarak, SLE’li hastalarda bir dizi kompleman anormalliği görülür.

SLE şüphesi olan hastaların araştırılması

SLE, poliklonal hipergamaglobulinemi, lökopeni, hipokomplementemi ve kanda çok sayıda otoantikor dahil olmak üzere çok sayıda laboratuvar anormalliği ile ilişkilidir. Serum immünoglobulinlerindeki poliklonal artış, immün sistem aktivasyonunun spesifik olmayan bir belirteci olsa da, normal bir CRP ile birleştirildiğinde faydalı bir tanısal ipucu görevi gören yükseltilmiş bir ESR ile sonuçlanır.

Aktif hastalık karşısında akut faz protein yanıtı oluşturamama uzun süredir SLE’nin bir özelliği olarak kabul edilmiş olsa da, bu değişmez değildir. Aktif seroziti, kronik sinoviti ve eşlik eden bakteriyel enfeksiyonu olan hastalar bu hükmün bir istisnasıdır.

Hastalık belirteçleri olarak otoantikorlar

Nükleer antijenlere karşı dolaşan antikorların varlığı, aktif lupusun ayırt edici özelliğidir. Takip eden paragraflar, bu antikorları saptamak için kullanılan tahlillerin ilkelerini ve klinik faydasını özetleyecektir.

The post Serum Hastalığı – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).