(a) Hemadsorpsiyon. Hücre yaprağı (birincil maymun böbreği) normaldir, yani henüz görünür bir sitopatik etki gelişmemiştir. Bununla birlikte, tabakadaki birçok hücre, yüzeylerinde viral olarak kodlanmış bir hemaglutinini eksprese etmektedir, çünkü burada hücre yaprağının üzerinde küçük noktalar olarak görülen kırmızı hücreler, tabakaya yapışmış hale gelmiştir.

(b) DEAFF testi. Hücre tabakası, floresan etiketli bir anti-CMV monoklonal antikoru ile boyanır. UV ışığı altında parlak elma yeşili parlayan tek bir çekirdek görülür ve bu hücrede CMV’nin varlığını gösterir. Tüm hücreler (burada Evan’ın mavi boyasıyla zıt boyanmıştır) morfolojik olarak normaldir.

Sonuçlar

Hücre kültüründe virüs izolasyonu, virüs enfeksiyonlarının teşhisi için önemli bir teknik olmaya devam etmektedir. Teorik olarak, bir klinik örnek içindeki tek bir virüs partikülü hücre kültüründe büyütülebilir ve bu şekilde birçok büyüklük sırasına göre genişletilebilir, bu da doğru tespit ve karakterizasyona izin verir.

Virüs izolasyonunun doğasında bulunan yüksek hassasiyet ve özgüllük, yeni tekniklerin ölçülmesi gereken “altın standartlardır”. Metodoloji, geniş bir klinik örnekler ve farklı virüsler için uygundur.

Nadir durumlarda, kullanımı beklenmedik veya hatta daha önce tanımlanmamış virüslerin tanımlanmasına neden olur – HIV ve insan herpesvirüsleri 6 ve 7 ilk olarak hücre kültüründe keşfedilmiştir ve bu şekilde tanımlanacak en son virüs SARS koronavirüsüdür. Klinik örneklerde “bilinmeyen” nin tanımlanması için çok uygun bir “tümünü yakalama” tekniğidir.

Bu yaklaşımın iki ana dezavantajı, tüm virüslerin kültürde çoğaltılamaması ve bazı virüslerin oldukça yavaş büyümesidir. Sürekli genişleyen bir virüs dizisini destekleyebilen yeni hücre kültürü türlerinin geliştirilmesi, eski sorunun bir kısmının üstesinden gelebilirken, virüs tanımlama sürecini hızlandırabilen hücre kültürünün çeşitli uyarlamaları vardır.

Serolojik testler ne demek
Serolojik test çeşitleri
Serolojik testler pdf
Seroloji testi nerede yapılır
Serolojik testler hangileri
Seroloji testi negatif ne demek
Seroloji testi normal değerleri
Serolojik testler Mikrobiyoloji

Virolojide Serolojik Testler

Antikorlar, enfeksiyonlar dahil olmak üzere vücuda yapılan çeşitli hakaretlere yanıt olarak bağışıklık sistemi tarafından üretilir ve seroloji, serumdaki bu antikorların ölçüm bilimidir.

Geleneksel olarak ‘seroloji’ terimi ayrıca antijen için serum çalışmasını içerir ve tanımın genişletilmesi ile bir antijen-antikor reaksiyonunu içeren herhangi bir test serolojik test olarak tanımlanır.

Serolojik testler, çoğu viral ve birçok bakteriyel, fungal ve parazitik enfeksiyonun iyi antikor tepkileri ortaya çıkardığı gerçeğinden yararlanır. Bu testler, viral hastalıkların veya Toksoplazma ve sifiliz gibi organizmaların kolayca izole edilemediği diğer hastalıkların teşhisi için kullanılmıştır.

Uzamış viremik fazın olduğu hepatit B gibi virüs enfeksiyonlarında, viral antijeni tespit etmek için benzer teknikler kullanılabilir. Bu bölüm, çoğunlukla virüs serolojisi ile sınırlı olsa da, bulaşıcı hastalıkların teşhisi için seroloji laboratuvarlarında halihazırda kullanılan diğer serolojik testleri de ele alacak ve bu testlerin prensipleri, teknikleri, yorumları ve geleceği ile ilgilenecektir.

Prensipler

Üretilen antikor sınıfı ve fonksiyonel özellikler enfeksiyondan sonra immün yanıtı ölçmek için kullanılabilir. Ölçüm için en yararlı antikor sınıfları IgM ve IgG’dir. Hem sekretuar hem de serum IgA antikorunun ölçümü de yararlı olabilir, ancak teknik olarak daha zahmetlidir ve bu nedenle tanı laboratuarlarında rutin olarak kullanılmaz.

Birincil enfeksiyondan sonra üretilecek ilk antikor IgM sınıfındadır ve genellikle semptomların başlamasından 1-2 gün sonra saptanabilir hale gelir ve 6–12 hafta saptanabilir kalır. Spesifik IgG antikoru 1-2 haftada yükselmeye başlar ve enfeksiyondan sonra yaşamın geri kalanında olmasa da yıllarca saptanabilir kalır.

Bu nedenle tek başına virüse özgü IgG antikoru geçmiş enfeksiyonla ilişkilidir ve çoğu durumda gelecekteki enfeksiyona karşı bağışıklığı gösterir. Öte yandan, virüse özgü IgM antikoru genellikle 3 ay sonra tespit edilemez olduğundan, varlığı yeni bir enfeksiyonu gösterir. Şekil 20.1, birincil enfeksiyondan sonra IgM ve IgG tepkisinin grafik bir temsilini gösterir.

Tek bir serum örneğinde virüse özgü IgG ve IgM antikorunun ölçümü bu nedenle tanıya yardımcı olabilir ve yakın zamanda geçmiş virüs enfeksiyonunu ayırt etmeye yardımcı olabilir. Spesifik IgG ve IgM’yi ölçmek için enzime bağlı immünoassay (ELISA veya EIA), immünofloresan test (IFA) ve radyoimmunoassay (RIA) gibi birçok teknik geliştirilmiştir.

Bu tahliller normalde ‘kalitatif’ bir sonuç, yani pozitif veya negatif test sonucu için kullanılır ve kantitatif değildir. İnsan immünoglobülinine yönelik ikinci bir antikorun eklenmesiyle antijenle antikor reaksiyonunun tespit edildiği benzer prensiplere sahiptirler. Anti-immünglobulin, floresein (IFA), enzim (ELISA) veya radyoizotop (RIA) ile etiketlenir. Bu teknikler ayrıca antijen tespiti için de kullanılabilir.

Bir enfeksiyona yanıt olarak üretilen antikor, fonksiyonel özelliği bakımından da farklılık gösterebilir, yani kompleman sabitleyici, hemaglutinleştirici veya nötralize edici olabilir. Virüs üzerinde bulunan antijenler, yanıt olarak üretilen antikorun fonksiyonel özelliklerini belirler, bu nedenle yalnızca hemaglutinine sahip virüsler (örneğin, kızamıkçık, kızamık veya grip) hemaglutinasyon antikorları ortaya çıkaracaktır.

Virüslerin antijenik yapısı hakkındaki bilgiler, kompleman fiksasyonu (CF), hemaglutinasyon (HA) veya hemaglütinasyon inhibisyonu (HAI) testleri gibi uygun serolojik testleri tasarlamak için kullanılabilir.

Bu testler, aynı anda hem IgG hem de IgM antikor sınıflarını tespit eder ve serolojik yanıtı ölçebilir. Mevcut antikorun titresini belirlemek için serumun seri seyreltileri yapılabilir. Eşleştirilmiş akut ve iyileşen serum örneklerinin yeni enfeksiyon tanısı koyması gerekir, antikor seviyesinde dört kat veya daha fazla artış tanısaldır.

Teknikler

Serolojik teknikler, testin karmaşıklığına göre bölünebilir. En basitleri, antikorun varlığının antijenle basit bir etkileşim (çökelme veya aglütinasyon testleri) ile gösterildiğidir. Sonraki, antikor-antijen reaksiyonunu (nötralizasyon veya kompleman fiksasyonu) saptamak için gösterge sistemlerini içerenlerdir. En karmaşık testler, enzime bağlı immünosorbent testi (ELISA) veya IFA gibi ikinci bir etiketli antikor sisteminin kullanımını içerir.

The post Serolojik Testler – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).