Sakaritlerin analizindeki ana problemlerden biri, 200 nm’nin üzerindeki dalga boylarında minimum UV absorpsiyonuna sahip oldukları için bunların saptanmasıdır; sonuç olarak, genellikle kırılma indisi (RI) izleme ile tespit edilirler. Pek çok molekül için, RI detektörleri ile mevcut olan sınırlı hassasiyet hem yetersiz hem de pratik değildir ve bu nedenle 254 nm’de daha yüksek absorpsiyona sahip türevler hazırlanmıştır.

Sakaritlerin kolon öncesi türevlendirilmesi, aşağıdaki özelliklere sahip bir türev oluşturmayı amaçlamalıdır: (a) yeniden üretilebilir bir şekilde yüksek verimle hazırlanması kolay; (b) uygun bir dalga boyunda güçlü bir şekilde emer; (c) tercih edilen çözücü sistemleri ile uyumludur; d) prekürsörün kolay geri kazanılmasına izin verir ve (e) daha fazla analiz için uygundur, örn. NMR veya kütle spektrometresi vb.

Ek olarak kimyasal reaktivite ve stabilite sağlanmalıdır. Asetatlar, benzoatlar, 4-nitrobenzoatlar, benziloksim perbenzoatlar, diğer ikame edilmiş benziloksimler, fenildimetilsilil türevleri ve alkillenmiş türevler dahil olmak üzere bir dizi sakarit türevi tarif edilmiştir.

Asit katalizinin yokluğunda, ketozun aksine aldozlarla spesifik olarak reaksiyona girecek olan p-anisidin ile reaksiyon kullanılabilir.

Oldukça düşük konsantrasyonlarda bulunabilen karmaşık oligosakaritlerin analizi için, tritiatlı sodyum borohidrür ile radyoaktif etiketleme kullanılmıştır ve daha doğru ve hassas nicelendirmeye izin verir.

Genel olarak türetme prosedürleri, bileşiklerin polaritesini azaltır ve organik mobil fazlar kullanılarak türevlendirilmemiş silika üzerinde ayrılmalarını kolaylaştırır.

Genel olarak, anomerik formlar, asetilasyon veya benzoilasyondan sonra ayrılabilir, ancak bu anomerik formlar nedeniyle artan pik sayısı, daha uzun elüsyon süreleri gerektirir ve daha karmaşık kromatogramlar verir. Türevleme halkanın açılmasına neden olduğunda tek zirveler elde edilir; bu özellikle oksim reaktiflerinde bulunur.

Monosakkaritler
Disakkaritler nelerdir
Karbonhidratların Sınıflandırılması
Monosakkaritler Nedir
Glikojen nedir
Maltoz
Polisakkarit nedir
Polisakkaritler

 Basit Sakaritlerin Ayrılması

Basit sakarit terimi, mevcut bağlamda 1 ila 6 sakarit birimi içeren molekülleri belirtmek için kullanılır ve bu nedenle fruktoz, glikoz, laktoz, maltoz gibi bileşikleri içerir.

Kimyasal olarak modifiye edilmiş alkilamin kolonları

Kimyasal olarak modifiye edilmiş alkilamin kolonları, sakkarit ayrımları için en yaygın olarak kullanılan sabit fazdır ve genellikle asetonitril-su karışımlarından oluşan mobil fazlar ile yıkanır. Bu karışımın metanol-su ve etil asetat-etanol-su gibi diğerlerinden çok daha üstün olduğu bulunmuştur.

Mobil fazın su içeriği arttıkça sakaritlerin tutulmasının azaldığı gözlemlenmiştir. Sütunlar genellikle 3 aya kadar stabildir ancak sonunda amin grupları kaybolur ve tutma süreleri azalır.

Birincil aminlerin indirgeyici sakaritlerle Schiff bazları oluşturma yeteneği, bu sütunların ana sınırlamasıdır, ancak ortak mono- ve disakkaritler için bu bir problem değildir.

İkincil aminler, indirgeyici sakaritlere karşı daha az reaktiftir ve bu nedenle, indirgeyici sakaritlerin ayrıştırılması için ikincil aminler ile modifiye edilmiş sabit fazların kullanılması tavsiye edilir.

Hindiba kökü ekstraktının bir analizi, kimyasal olarak modifiye edilmiş alkilamin kolonlarının, polimerizasyon derecelerine göre sakaritlerin ayrılması için yararlılığını açıkça göstermektedir.

Çözücüdeki asetonitril ve su oranını 60:40’tan 75: 25’e değiştirerek bu sütunlar, ayrı ayrı gıda sakkaritlerinin ayrılmasında önemli ölçüde çok yönlülük gösterir.

Çok benzer bir kolon ve eluent kullanılarak, depolama hücresi duvarlarından gelen monosakkaritler başarıyla ayrılmıştır ve bu nedenle bu tip analiz, nispi besin değerini izlemek için kullanılabilir; Ayrıca, galaktozun glukozdan sıklıkla sorunlu bir şekilde ayrıştırılmasının bu sistemlerle sağlandığı da kaydedildi.

Kimyasal modifikasyon (UV deteksiyonlu ikame edilmiş oksimler) ve kimyasal olarak bağlı bir amin kolonunun kombinasyonu, hem monosakkaritlerin hem de küçük oligosakaritlerin ayrılmasını sağlamak için kullanılmıştır.

Hücre duvarı hidrolizatlarından elde edilen karmaşık bir sakkarit karışımının kimyasal olarak bağlı bir amin kolonu üzerinde ayrıldığı ikili bir kolon sistemi tarif edilmiştir. Çözülmemiş zirvelerdeki sakkaritler daha sonra, ekstraktta bulunan tüm karbonhidrat bileşenlerinin temel ayrımını kolaylaştıran katyon değişim kromatografisi kullanılarak daha da çözüldü.

Fiziksel ve değiştirilmiş amin sütunları

Bu teknikte, silisin basit adsorpsiyonla bir amin kaplaması elde etmesi için mobil faza az miktarda bir alkilamin eklenir. Bu teknik için çok işlevli bir amin, diaminler ve monoaminler de dahil olmak üzere bir dizi farklı amin değiştirici araştırılmıştır ve en yaygın olarak kullanılan değiştirici tetraetilenpentamindir.

Mobil fazda kullanılan tipik tetraetilenpentamin konsantrasyonları 0,018’dir, ancak işlemi hızlandırmak için kolonun% 0,1’lik ilk ön dengelemesi kullanılmıştır. Elüentin yüksek pH’ı (pH 9,2) silikanın çözünmesine neden olabilir ve enjektörden önce bir koruma sütunu tavsiye edilir.

Alternatif olarak, silika kaybının yarattığı boşlukları doldurmak için bir radyal sıkıştırma sistemi kullanılabilir. Bu tür sistemlerin mobil faz, pH, çözücü, amin değiştirici konsantrasyonu ve akış hızı ile ilgili optimizasyonu açıklanmıştır ve bu parametrelerin bir veya daha fazlasını değiştirerek çözünürlük üzerinde mükemmel kontrol elde edilebilir.

63 düşük moleküler ağırlıklı sakkaridin kapsamlı bir incelemesi, radyal olarak sıkıştırılmış fiziksel olarak modifiye edilmiş bir amin kolonunun potansiyelini bir katyon değişim kolonunun potansiyeli ile karşılaştırır ve tüm kapasite faktörlerinin bir listesini içerir.

Eluent içinde çözülmüş çok işlevli bir amin kullanılarak bir silika kolon üzerinde gıda ve bitki sakaritlerinin ayrılmasının mükemmel çözünürlük sağladığı gösterilmiştir.

Amin değiştirici ve numuneler arasındaki istenmeyen kimyasal reaksiyonlar, deneysel koşullar altında ihmal edilebilir düzeydeydi. Bu kolon üzerindeki genel sakaritlere yönelik k ‘değerlerinin, kimyasal olarak bağlı bir amin kolonundan elde edilenlere benzer olduğu gösterilmiştir.

Amin ile modifiye edilmiş silika ile 14 sakaridin ayrılmasının bir örneği gösterilmektedir. Tek tek bileşenler, artan moleküler ağırlığa yaklaşan bir sırada sekiz gruba ayrıldı, oysa iyon değişim kromatografisi kullanılarak kabaca ters sırada sadece 6 grup elde edilebildi.

Yazarlar, iyon değişiminin daha küçük bant genişletme etkileri ile daha fazla hassasiyet sunmasına rağmen, silis sisteminin geniş bir örnek aralığı ile uzun ömür, düşük maliyet ve yüksek çözünürlük sunduğu sonucuna varmışlardır.

The post Sakaritlerin Ayrılması – Biyokimya ve Moleküler Biyolojide Laboratuvar Teknikleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online Ödev Yaptırma, Tez Danışmanlığı ve Veri Analizi.