Test nesnesinin alt tarafındaki yüzey anomalisi tipleri listelenmiştir. Bu arıza türleri için ilgili arıza oranları Tablo 30.8’de gösterilmiştir. Bu modelde, havayolu katılımcılarının hiçbirinin E2’deki çentiğin hasarlı olduğunu belirtmediğini unutmayın. Bu başarısızlık oranı eklendi.

İlk analiz sadece GVI’yı dikkate almaktadır. Bu GVI analizi örneği için HRA olay ağaçlarının geliştirilmesine gerek yoktur çünkü bunlar tek nokta hatalarıdır. Tablo 30.9, bu analizin sonuçlarını göstermektedir.

Bu analiz, riske en büyük katkının, Çeyrek B1’deki (%40) küçük çatlak olduğunu ve ardından D5’teki boya yongasının (%30) olduğunu göstermektedir. Yanlış pozitifler farklı şekillerde hesaplanabilir. Hasarsız her kadranda yanlış pozitif olma potansiyeli varsa, 42 potansiyel yanlış pozitif vardır.

Bu, 1.0’dan çok daha büyük bir birleşik başarısızlık oranı yaratır, çünkü hesaplanan oran kadran bazındadır. Gerçekte, bu değer muhtemelen çok daha az olacaktır. Yalnızca bir yanlış pozitif düşünülürse, sonuç farklı olacaktır. Daha sonra 0,07 veya yaklaşık %7 olur.

Katkıda bulunanların her biri Boolean OR’ye sahip olanlarla birleştirildi ve bir yüzey anomalisi ile ilişkili eksik hasar veya yanlış pozitif nedeniyle başarısızlık riski %85 olur. Sonraki analiz, Tablo 30.10’da gösterilen sonuçlarla birlikte yalnızca DVI’yı dikkate alır. Bireysel başarısızlık oranları bir Boolean OR kullanılarak birleştirilir. Analiz, yalnızca bir DVI’dan kaynaklanan genel başarısızlık oranının yaklaşık %62 olduğunu, bu da yalnızca GVI’dan yaklaşık %28 daha az olduğunu göstermektedir.

Bir GVI ve ardından DVI analizi, yalnızca GVI ve DVI ile karşılaştırma olarak yapıldı. Altı yüzey anomali alanı için geliştirilen HRA olay ağaçları, Şekil 30.30’dan 30.35’e kadar gösterilmiştir. Şekil 30.36, yüzey anomalileri olmayan kadranlar için genel HRA olay ağacıdır. Tablo 30.11, ağaçların her biri için arıza yolu verilerini içerir. Şekil 30.37, bireysel HRA olay ağaçlarının her birini birbirine bağlayan hata ağacıdır.

Bireysel HRA olay ağaçları, bir Boole mantıksal OR kullanılarak mantıksal olarak birleştirilir ve her bir çeyreğin her bir denetiminin bağımsız olarak kabul edilmesi nedeniyle eklenir. Bu analiz, 42 kadranın tümü göz önüne alındığında, riske en büyük katkının yanlış pozitif olma potansiyeli olduğunu göstermektedir.

Geliştirilen başarısızlık oranını kullanarak, yanlış bir pozitif nedeniyle parçanın arızalanma olasılığı yaklaşık %17’dir. Yalnızca bir yanlış pozitiflik potansiyeli dikkate alınırsa, yanlış pozitif oranı %0,4 olur. Bir sonraki en yüksek risk, %9’da bir boya talaşının kaybolması ve %8’de küçük bir çatlak olasılığıdır.

Bir GVI’nın ardından bir DVI’nın başarısız olma riski yaklaşık %18’dir. Bu analizi kullanarak, GVI’nın tek başına bir GVI ve ardından bir DVI’dan önemli ölçüde daha riskli olduğu açıktır. Aslında, yalnızca GVI riskinin yaklaşık %25’i ve tek başına bir DVI’nın yaklaşık %33’ü kadardır. DVI, bir GVI için kurtarma işlemidir.

Bu risk değerleri, çeşitli yüzey anomalilerinin riske katkıları için göreceli bir risk sağlar.

Risk Analizi Tablosu
Risk analizi Yöntemleri
OSGB risk Analizi örneği
Risk analizi Nedir
Risk analizi pdf
risk analizi nedir, nasıl yapılır
Analiz OSGB
Risk analizi Nasıl Yapılır örnek

Uçak Kompozit Görsel Muayene Risk Çerçevesi

Bir risk çerçevesi temel olarak bir sistem ve/veya organizasyon için emniyet/riskin dikkate alındığı bağlamdır. Görsel inceleme için risk çerçevesini tasvir etmek için birkaç farklı alternatif düşünülmüştür. Şekil 30.38 bir tasviri göstermektedir. Bu tasvirdeki kapsayıcı faktör, örgüt kültürüdür. Bu çerçevede, görsel inceleme alanına dört genelleştirilmiş giriş noktası vardır.

Bunlar aşağıdakileri içerir:

• Resmi programlı denetimler.
• Gezintiler.
• Olay odaklı denetimler.
• Resmi olmayan denetimler.

Denetim süreci, aşağıdaki gibi çeşitli faktörlere dayalı olarak bir DVI’ya veya bir GVI’ya akar:

• Prosedürler.
• Tüzük.
• Yönergeler.
• Görsel ipuçları.

Bir GVI veya DVI, kuruluş tarafından belirtilen prosedürlere göre gerçekleştirilir. Çok sayıda OF, diğer bir deyişle PSF’ler, denetimlerin yürütülmesini etkiler.

GVI için bu PSF aşağıdakileri içerir:

• Örgütsel bilgi/zımni bilgi.
• Aydınlatma.
• Stres.
• Erişim.
• Zaman.
• Tükenmişlik.
• Tesisler.
• Dikkat dağıtıcı şeyler.
• Tecrübe etmek.

DVI için bu PSF şunları içerir:

• Örgütsel bilgi/zımni bilgi.
• Aydınlatma.
• Stres.
• Erişim.
• Gürültü.
• Dokunsal tepki.
• Zaman.
• Tükenmişlik.
• Dikkat dağıtıcı şeyler.
• Tesisler.
• Tecrübe etmek.

Ek olarak, müfettişler belirli yüzey anomalilerini diğer türlere göre daha fazla hasar olarak algılamaktadır. PSF ve anormallik türü, incelemenin sonucunu etkiler.

Müfettiş, GVI tekniklerini kullanarak bir yüzey anomalisinin gerçek hasar olduğunu algılarsa, bazı durumlarda bir DVI gerçekleştirilir ve diğer durumlarda parçanın gerçekten hasarlı olduğundan emin olmak için bir NDE veya NDT kullanılır. Denetçi, DVI tekniklerini kullanarak bir yüzey anomalisinin gerçek hasar olduğunu algılarsa, parça NDE/NDT teknikleri kullanılarak incelenir. NDE/NDT’nin sonuçları genellikle parçanın onarılacağını mı yoksa değiştirileceğini mi belirler.

Bu risk çerçevesinin birkaç olasılık yönü vardır.

Bunlar aşağıdakileri içerir:

•MüfettişinDVI veya GVI kullanarak bir anormallikhasarı algılayıp algılamadığı.
• GVI’ye karşı DVI GVI için yanlış pozitif oran, daha fazla yanlış pozitif olarak görünüyor.
• Bir tür anormallik için POD.

Bu bağlamda, GVI ve DVI ile ilişkili belirli hata türleri de vardır. Bir denetçi bir anormallik bulursa ve bunun gerçekten hasarlı olup olmadığına karar verirse, denetim başarılı olabilir. Bir denetçi anormallikler bulamazsa ve/veya bunların gerçekten hasarlı olup olmadığını doğru bir şekilde belirlemezse, denetim başarısız olur. Her iki olayda da meydana gelme riski vardır.

Tercih edilen görsel risk çerçevesinin tasviri Şekil 30.39’da gösterilmektedir. Bu çerçevede, gösterildiği gibi aynı öğelerin tümü görünmektedir, ancak bu, onları tasvir etmenin daha temiz bir yoludur. Bu çerçeve, soğan risk modeli konseptine dayanmaktadır.

Bu çerçeve, organizasyon kültürünün bir sistem içinde güvenlik/risk için en temel itici güç olduğunu göstermektedir. Bir sonraki seviye, organizasyonel ve örtük bilgidir. Bu sistem için, örgütsel bilgi ile örtük bilgi arasında bir ayrım vardı. Örgütsel bilgi, havayolu veya MRO tesisi içinde yürütülen resmi profesyonel eğitim ve eğitimden gelir.

Örtülü bilgi, uzun yıllara dayanan iş deneyiminden elde edilir. Bir sonraki seviye, organizasyon içinde işin nasıl yapıldığına ilişkin kuralları, prosedürleri ve yönergeleri içerir. Bir sonraki seviye, bireysel PSF ile birlikte gerçekleştirilen faaliyetler tarafından yönetilen denetim alanı ve güvenlik/risktir. Görsel denetime giriş noktaları, denetim tekniğine temel akış, PSF ve hata türleri bu iki risk çerçevesi için aynıdır. Farklı olan tasvirdir.

The post Analiz – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).