Bu bölüm, meta-analizde doğrudan ve dolaylı menzil kısıtlamasının ayrıntılı bir istatistiksel analizini sunar. Bu bilgilerin çoğu yenidir ve bu kitabın 1990 baskısı yayınlandığında mevcut değildi. Bu bölümdeki materyallerin çoğu, bu kitabın geri kalanından daha tekniktir. Ancak, açıklanan ve gösterilen aralık kısıtlama düzeltmeleri için teknik temeli sağlaması açısından gereklidir. Bu düzeltmeler, açıklanan meta-analiz için dört bilgisayar programında da kullanılmaktadır.

Stauffer’ın (1996) yakın tarihli bir makalesi ve Mendoza ve Mumford’un (1987) bir makalesi, geçmişteki meta-analiz prosedürlerinin ve genel olarak menzil düzeltme yöntemlerinin menzil kısıtlaması ve menzil kısıtlaması için düzeltmelerle optimal olarak ilgilenmediğini açıkça ortaya koymuştur. Çoğu istatistiksel teknik gibi, menzil kısıtlaması da ilk önce tamamen güvenilir bir ölçüm bağlamında düşünüldü.

Bağımsız değişken (yordayıcı) mükemmel bir şekilde ölçülürse, dolaylı menzil kısıtlamasını düzeltme prosedürü, doğrudan menzil kısıtlamasını düzeltme prosedürüyle aynıdır. Doğrudan menzil kısıtlamasını anlamak matematiksel olarak çok daha kolay olduğu için, çoğu araştırmacı önce doğrudan kısıtlamanın nasıl düzeltileceğini öğrenmiş ve daha sonra hem doğrudan hem de dolaylı menzil kısıtlaması durumlarına doğrudan kısıtlama için düzeltme denklemini uygulamıştır. Bununla birlikte, bağımsız değişken tam olarak ölçülmediğinde, prosedür aynı değildir ve altında yatan mantığın çoğu da farklıdır.

Mevcut tedavi, bu muhakemenin kapsamlı bir incelemesinden kaynaklanmıştır. Ortaya çıkan çıkarımlar, eğitim ve istihdam seçimi alanlarında meta-analiz bulguları için özellikle önemlidir. Örneğin, bilişsel yeteneklerin öngörücü geçerliliğinin önemli ölçüde küçümsenmiş olması muhtemeldir. Daha sonra göstereceğimiz gibi, bilişsel yetenekler ile iş performansı arasındaki korelasyon, literatürdeki mevcut tahminlerin gösterdiğinden çok daha büyüktür. Menzil kısıtlamasının bir faktör olduğu diğer araştırma alanları için çıkarımlar aynı şekilde önemlidir.

Mendoza ve Mumford (1987), bireysel çalışma düzeyinde doğrudan ve dolaylı menzil kısıtlamasının matematiğindeki farklılıklara odaklandı. Bizim tedavimiz, bu farklılıkların meta-analiz yöntemleri için çıkarımlarını açıklaması bakımından Mendoza ve Mumford’un (1987)kinden farklıdır. Meta-analizi üç bağlamda tartışıyoruz: (1) menzil kısıtlaması olmayan alanlar, (2) doğrudan menzil kısıtlaması olan alanlar ve (3) dolaylı menzil kısıtlaması olan alanlardır.

Mevcut tüm yapay dağılım meta-analiz yöntemleri, rastgele-etkiler meta-analiz modelleridir. Bu yöntemler, aralık kısıtlaması olmayan araştırma alanlarında doğrudur. Sunulan çarpımsal yöntemler ve Callender-Osburn (1980) yöntemi, bu tür alanlar için en basit yöntemlerdir ve orada mükemmel çalışırlar. Veriler doğrudan menzil kısıtlaması ile karakterize edildiğinde, mevcut modeller makul ama tam olarak doğru değildir.

Schmidt, Gast-Rosenberg ve ark.’nın orijinal etkileşimli yöntemi. (1980), Callender-Osburn (1980) ve Raju-Burke (1983) yöntemlerinde olduğu gibi doğrudan menzil kısıtlamasını varsayar. Menzil kısıtlama zayıflama denkleminin doğrusal olmaması nedeniyle, bu yöntemlerin hiçbiri tam olarak doğru değildir.

Hepsi, ortalama korelasyonun çok doğru tahminlerini üretir, ancak tümü, popülasyon korelasyonlarının (SDρ) standart sapmasını biraz fazla tahmin etme eğilimindedir. Bu bölümde daha önce tartışıldığı gibi, bu hataları azaltmak için bu yöntemlerin rafine versiyonları türetilmiştir, ancak SDρ’nin biraz fazla tahmin edilmesi söz konusudur. Bu kitabın yayınlanmasına kadar, dolaylı menzil kısıtlaması için mevcut bir meta-analiz modeli yoktu.

meta-analiz çalışması örneği
Meta-analiz ve derleme arasındaki fark
Meta-analiz pdf
Meta analiz Nasıl yapılır
meta-analiz makale örneği
Meta-analiz programı
Meta analiz çalışması
CMA meta-analiz programı indir

Aralık Kısıtlaması Olmayan Alan Adları

Menzil kısıtlaması olmadığında, eserler basit eserlerdir. Her yapı çarpanı, diğer yapıtlardan tamamen ayrı olarak hesaplanabilir ve hesaplanır. Bu, her artefaktın farklı bir çalışma kusuruna bağlı olduğu ve diğer eserler için bundan bağımsız bir nedensel yapıya sahip olduğu gerçeğini yansıtır. Menzil kısıtlaması durumunda bunun doğru olmadığını daha sonra göreceğiz. Bu nedenle, bu bölüm, menzil kısıtlamasının karmaşık artefaktı hakkında daha sonra yapacağımız değerlendirmenin temelini oluşturur.

Tüm popülasyonların hem bağımsız hem de bağımlı değişken üzerindeki varyasyon açısından eşdeğer olduğu bir araştırma alanı düşünün. Bu durumda, aralık kısıtlaması oluşmaz, ancak başka yapaylıklar mevcuttur. Örneğin, sosyal bilimlerde hiçbir önemli değişken mükemmel bir şekilde ölçülemez; hepsinde en azından bir dereceye kadar ölçüm hatası vardır.

Ölçüm hatası, bireysel konu puanları düzeyinde rastgeledir, ancak nüfus istatistikleri düzeyinde sistematik bir etkiye sahiptir. Özellikle iki değişkenin ölçümleri arasındaki korelasyon, bağımsız değişkende ölçüm hatası olduğu ve bağımlı değişkende ölçüm hatası olduğu ölçüde boyut olarak küçülür.

Bir korelasyon kullanarak etki büyüklüğünü ölçtüğümüzü varsayalım. Varsayımsal metodolojik olarak mükemmel bir çalışmada, çalışmada hesaplanan korelasyon gerçek etki büyüklüğü olacaktır. Güvenilirlik teorisine benzeterek, buna “doğru” etki büyüklüğü diyoruz, burada “doğru” kelimesi “hatasız tahmin edilen” anlamına gelir. Psikometrik literatür, tipik olarak, tam olarak bir kusuru olan bir çalışmayı dikkate alır – belirlenmiş artefakt ve kusurlu çalışma için çalışma popülasyonu korelasyonunu hesaplar.

Çoğu artefakt için, metodolojik olarak kusurlu etütteki korelasyon, mükemmel etüdün korelasyonundan daha küçük olacaktır. Bu nedenle, kusurlu çalışma sonucunun, mükemmel çalışma sonucuna kıyasla “zayıflatılmış” (aşağı yönlü) olduğu söylenir. Artefakt ölçülebiliyorsa, o artefakt tarafından üretilen zayıflama için bir formül türetmek mümkün olabilir. Zayıflama formülünün genel biçimi, mükemmel korelasyonun artefakt büyük olduğu ölçüde küçük bir kesir ile çarpıldığı bir çarpmadır:

Tek artefakt zayıflama formülü:

ρ = mükemmel çalışmanın sonucu,
ρ0 = kusurlu çalışmanın sonucu,
a = artefakt boyutunun nicel ölçüsü.

Rastgele Ölçüm Hatası

Örneğin, bağımsız değişkendeki rastgele ölçüm hatasını düşünün. T gerçek puan ve X gözlemlenen puan ise, gerçek etki büyüklüğü ρTY ve kusurlu çalışma sonucu ρXY’dir. Artefakt çarpanı a, bağımsız değişken için gerçek puan ile gözlemlenen puan arasındaki korelasyondur; yani, a rXT’dir. Tarihsel tesadüfen, bu çarpan orijinal teorilerde isimlendirilmemiştir; bunun yerine bu çarpanın karesine “güvenilirlik” adı verildi.

Yani, adımızla, genellikle rXX olarak gösterilen istenen çarpanın karesi olan “güvenilirliğe” sahibiz. Kareköksüz bir dile sahip olmak için çarpana değişkenin “kalitesi” diyoruz.

The post Yeni Teknik Analiz – Meta-Analiz Ödevleri – Meta-Analiz Alanında Tez Yaptırma – Meta-Analiz Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).