Verilere sıklıkla sorduğumuz bir soru, etkisiz sıfır hipotezini reddetmemize izin verip vermediğidir. Bu soruyu bir anlatı incelemesi kullanarak ele alan araştırmacıların, ayrı çalışmalar tarafından bildirilen p-değerlerini sentezlemesi gerekir. Bunlar ayrı bilgi parçaları olduğundan ve anlatı incelemesi bu değerleri sentezlemek için istatistiksel bir mekanizma sağlamadığından, öyküleyici incelemeciler genellikle oy sayımı adı verilen bir sürece başvururlar.

Bu süreçte gözden geçiren, istatistiksel olarak anlamlı çalışmaların sayısını sayar ve bunu istatistiksel olarak anlamlı olmayan çalışmaların sayısıyla karşılaştırır.

Bazı durumlarda, bu süreç resmileştirilmiştir, öyle ki kişi gerçekten anlamlı ve önemsiz p değerlerinin sayısını sayar ve kazananı seçer. Bazı varyantlarda, gözden geçiren kişi basit çoğunluk yerine net çoğunluk arar. Veya, hakem doğrudan p değerleriyle değil, makalelerin p değerlerine dayalı tartışma bölümüyle çalışabilir.

Bir oy sayma prosedürü yoluyla p-değerlerini özetlemenin, özetlenen tek anlamlılık testlerinden herhangi birinin herhangi birinden daha doğru karar vereceğini düşünebiliriz. Ancak bu genellikle böyle değildir.

Aslında, Hedges ve Olkin (1980), istatistiksel bir karar prosedürü olarak kabul edilen oy sayma gücünün, sadece dayandığı çalışmalarınkinden daha düşük olamayacağını, oy sayma gücünün de sıfıra doğru eğilim gösterebileceğini göstermiştir. araştırma sayısı artıyor. Başka bir deyişle, oy sayımı yalnızca yanıltıcı olmakla kalmaz, kanıt miktarı (çalışma sayısı) arttıkça daha yanıltıcı olma eğilimindedir!

Her halükarda, oy sayımı fikri temelde kusurludur ve bu süreçteki varyantlar eşit derecede kusurludur (ve belki daha da tehlikelidir, çünkü temel kusur daha karmaşık bir algoritmanın arkasına gizlendiğinde veya p’den bir adım kaldırıldığında daha az belirgindir. -değer). Bu bölümdeki amacımız bunun neden böyle olduğunu açıklamak ve birkaç örnek vermektir.

OY SAYIMI NEDEN YANLIŞTIR?

Oy sayımının mantığı, önemli bir bulgunun bir etkinin var olduğuna dair kanıt olduğunu, önemsiz bir bulgunun ise bir etkinin olmadığına dair kanıt olduğunu söyler. İlk ifade doğru olsa da, ikincisi değil. Anlamsız bir bulgu, gerçek etkinin sıfır olması gerçeğinden kaynaklanabileceği gibi, aynı zamanda düşük istatistiksel güçten de kaynaklanabilir.

Basitçe söylemek gerekirse, herhangi bir çalışma için rapor edilen p değeri, gözlemlenen etki büyüklüğünün ve örneklem büyüklüğünün bir fonksiyonudur. Gözlenen etki önemli olsa bile, örneklem büyüklüğü yeterli olmadığı sürece p değeri anlamlı olmayacaktır. Başka bir deyişle, çoğumuzun ilk istatistik kursumuzda öğrendiği gibi, istatistiksel olarak anlamlı bir etkinin olmaması, bir etkinin olmadığının kanıtı değildir.

meta-analiz örnek çalışma
Meta analiz Nedir
Meta analiz çalışması
Meta-analiz aşamaları
Meta-analiz pdf
Meta-Analiz Kitap
meta-analiz eğitim bilimleri
meta-analiz nedir nasıl yapılır

Örneğin, bir müdahalenin etkisini test etmek için beş randomize kontrollü çalışmanın (RCT) yapıldığını ve gösterildiği gibi hiçbirinin istatistiksel olarak anlamlı olmadığını (her durumda p değeri 0.265’tir) varsayalım. Bir etkiye karşı oy sayısı 5’e 0’dır ve müdahalenin hiçbir etkisinin olmadığı varsayılabilir.

Buna karşılık, meta-analiz, bilgileri tek bir analizde birleştirerek, boş için uygun bir test yapmamızı sağlar. Bu yaklaşım yalnızca geçerli olmakla kalmaz, aynı zamanda özet etki testi, genellikle ayrı çalışmalardan herhangi biri üzerinde gerçekleştirilen testlerden çok daha güçlüdür. Verileri birleştirdiğimizde, etki boyutu aynı kalır, ancak güven aralığı daralır ve artık boş değeri içermez. Her çalışma için tek başına p değeri 0,265’tir, ancak özet etki için p değeri 0,013’tür. Açıkça, her çalışmada anlamlılığın olmaması, küçük bir etkiden ziyade kesinlik eksikliğinden kaynaklanmaktadır.

Oy saymanın neden kötü bir fikir olduğunu açıklamak için bölümü burada bitirebiliriz. Ancak, çeşitli biçimlerde oy sayımı çok yaygın olduğu için, oy sayımının altında yatan temel hatanın literatürün çoğunu nasıl etkilediğini ve meta-analizin bu sorunu çözmeye nasıl yardımcı olabileceğini göstermek için bu fikri genişleteceğiz.

OY SAYIMIN YAYGIN BİR SORUNU

Oy sayımı terimi, anlatı incelemeleriyle ilişkilendirilirken, önemli bir p değerinin bir etkinin var olduğuna dair kanıt olarak alındığı ve anlamlı olmayan bir p değerinin bir etkinin olmadığının kanıtı olarak alındığı tek bir çalışmaya da uygulanabilir. mevcut. Çok çeşitli önemli alanlarda yapılan çok sayıda araştırma, bu hatanın her yerde bulunan doğasını defalarca belgelemiştir.

Örneğin tıpta, Freiman, Chalmers, Smith ve Kuebler (1978), bir dizi tıp dergisinde (başlıca The Lancet, New England Journal of Medicine ve Journal of 1960–1977 döneminde Amerikan Tabipler Birliği) ve olumsuz sonuçlar bildiren 71 tanesini seçti. Yazarlar, gerçek ilaç etkisi %50 civarında olsaydı (örneğin, ilaç için %15’e karşılık plasebo için %30’luk bir ölüm oranı), medyan gücün %60 olacağını bulmuşlardır. Başka bir deyişle, ilaç ölüm oranını yarıya indirse bile, çalışmanın istatistiksel olarak anlamlı bir sonuç elde edememe olasılığı hala %40 idi.

Yazarlar şu noktaya değinmeye devam ettiler: Gücün çok düşük olmasına rağmen, çoğu durumda istatistiksel anlamlılığın yokluğu, ilacın etkili olmadığı şeklinde yorumlandı. Şunları yazdılar: “Sonuçsuz “negatif” denemelerden sonra etkisiz olarak atılan terapilerin birçoğunun hala klinik olarak anlamlı bir etkiye sahip olabileceği sonucuna varılması kaçınılmazdır. Aslında, bu temelde atılan bazı tedavilerin çok önemli terapötik etkilerinin olması mümkündür (veya muhtemeldir).

Sosyal bilimlerde Cohen (1962), 1960 yılında Journal of Abnormal and Social Psychology’de yayınlanan makaleleri araştırdı. Küçük, orta veya büyük bir etkiyi saptamak için ortalama güç sırasıyla 0.18, 0.48 ve 0.83 idi. Cohen, düşük güce rağmen, olumsuz sonuçları olan çalışmalar yayınlandığında okuyucuların, istatistiksel anlamlılığın yokluğunu tedavinin etkisiz olduğunun kanıtı olarak yorumlama eğiliminde olduğunu kaydetti.

Takip eden yıllarda, davranış araştırmaları alanındaki herhangi bir sayıda dergide düşük güç gerçeğini belgeleyen makaleler yayınlamak için bir tür kulübe endüstrisi gelişti. Bunların çoğu Sedlmeier ve Gigerenzer (1989) ve Rossi’de (1990) alıntılanmıştır. Tıp alanında aynı sorunu belgelemek için benzer makaleler yayınlandı.

The post Oy Sayma – Meta-Analiz Ödevleri – Meta-Analiz Alanında Tez Yaptırma – Meta-Analiz Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).