Bu bölümde, üreticiler arasında zorunlu olarak ortaya çıkan koordinasyonu ele alıyoruz. Üretim bağlamı, yenilikler yoluyla ve artan getirilere ve dinamik dengeye dayanan gelecekteki ürünlerin üretimi olan sıralı bir rekabettir.

Birkaç üreticiden gelen kısa ömürlü ürünlerin birbirini takip etmesi, onları birbirini takip eden bir beklentiler ağına dolaştırmalıdır. Bir ürünün başka bir yönü, gelecekte bir ürünün kapsam yönünde uzanan tamamlayıcılardan ortaya çıkan bir dizi başka ürünle birlikte çalışabilir durumda kalması gerektiğidir. Richardson, birlikte çalışabilirlik konusunda ayrıntılı bilgi vermedi.

İki olası yol vardır, ilkinde birlikte çalışabilirlik sıralı olmayan olarak kabul edilebilir, yani birlikte çalışabilir öğeler önceden uzlaştırılır ve bunlar zamansız bir denge durumunu yansıtır. İkinci açıdan, bir girdi-çıktı sistemine, ara ürünlerin nihai tüketilebilir ürünlere paylaştırıldığı birbirine bağlı olaylar dizisine atıfta bulunabilir.

Girdi-çıktı sistemleri teknolojik değişikliklere izin verir, çünkü teknolojik değişiklikler veya beğenilerdeki vb. değişikliklerin sonucu olarak, ardışıklıklar veya göreceli paylar değişebilir. Bu ikinci mod, bir Leontieff sisteminde olduğu gibi hemen ve doğrudan olmasa bile, zaman unsurunu gizler ve bu nedenle ön uzlaşmaya ve denge koşullarına bağlı değildir.

Richardson ilk modu tercih etmiş görünüyor. Bunun yerine, tek başına ikinci modun, birlikte çalışabilir herhangi bir sistem üzerinde etkin kalan zamana dayalı, teknolojik ve öngörülemeyen değişiklikleri açıklayabileceğini savunuyoruz.

Bu ikinci tarz, Avusturya’nın sermayenin zamana bağımlılığı anlayışına yakındır ve yine de bu öneri Shackle’ın (1972) argümanına dayandığı için ondan önemli şekillerde farklıdır. Aslında, Shackle’ın argümanından başlıyoruz ve bu fikri biraz daha geliştiriyoruz. Normatif koordinasyon, Shackle’ın açıklamadığı bu ek unsurdur.

Tartışmak istediğimiz normatif koordinasyon, Shackle’ın “zaman olarak sermaye” tezinin bir sonucudur. Bunu daha fazlasını yapıyoruz çünkü strateji zamanın bu boyutunu kavrar ve yönlendirir. Birinin ürün hatlarını veya teknolojisini yönlendirmede zamanın kritikliği, stratejik bir hareket oluşturur ve böyle bir hareket, diğer firmaların hareketlerini etkilemeli ve yönlendirebilmelidir.

Beklenti beklentilerine bağlı olarak diğer firmaların yönelimlerini yönlendirebilme yeteneği, stratejik bilgi ile elde edilebilir. İki sonuç takip eder. İlk olarak, artık başkaları hakkında stratejik bilgiden yararlanma yeteneği olan yeni bir yetenek tanımına sahibiz.

İkincisi, stratejik bilgi, diğer firmalardaki süreçler hakkındadır ve kendi stratejik avantajlarına yönelme olasılıkları hakkındadır. Yönlendirmenin bu boyutu, ikinci birlikte çalışabilirlik modu tarafından yakalanır. Yönler olası basamaklarda göründüğü için zaman buraya girer.

Belirli bir sonraki yönelim bize yapılan seçimler ve yürütülen eylemler hakkında bilgi verir. Stratejik bilgiden kendi avantajına yararlanarak diğer firmaların süreçlerini yönlendirmedeki başarı, yalnızca sonuçta ortaya çıkan bu yönelim bir Cantillon kârı elde ettiğinde veya yalnızca bu sonradan-sonrası inter-operasyon “zaman olarak sermaye” olarak göründüğünde stratejik hale gelir.

Birkaç ara ürünün normatif koordinasyonu yoluyla bir yönlendirme, tüketimin ertelenmesi eylemidir. Üretim süresinin uzatılması veya işbölümlerinin uzatılması yoluyla elde edilen bir tüketim ertelemesi, sermayeyi oluşturur. Bunu, sermayeyi artırmak için stratejik eylemlere girişildiğini takip eder. Bu tür stratejik eylemler, normatif koordinasyon yoluyla mümkün hale gelir.

Makro iktisadın kurucusu
Ekonominin temel varsayımları
İktisatçının amaçları
İktisat Tanımı
Ekonomi ve iktisat kelimelerinin kullanımlarından hangisi doğrudur
Ekonominin temel varsayımlarını yazarak birini açıklayınız
İktisat biliminin temel Soruları
Ekonomi biliminin yöntemleri

Saf bir Avusturya yaklaşımı, ertelemelerin taraflar arasında önceden uzlaştırıldığını varsayar. Ön mutabakat, yukarıda açıklandığı gibi, birinci modun koordinasyonu veya birlikte çalışabilirliği yoluyla gerçekleşir. Ancak fırsatçılık ve hile var, hiç öngörülemeyen teknolojik değişiklikler var ve kamu hizmetlerinde değişiklikler var. Bu tür değişiklikler ayrıca zamansal ardışıklıklar boyunca meydana gelir. Richardson (1960) bu tür değişiklikleri tanımıyor.

Buna karşılık, Richardson’ın şeması, Avusturya’nın plan-koordinasyon şemasına uyar. Richardson’ın ve onu takip edenlerin yaptığı çıkışlar, önceden uzlaştırılan planların yine de firmalar arasında bilgi akışı gereken bir süre ve “gebelik gecikmeleri” olarak adlandırılan bir süre alacağını kabul etmekten ibaretti. firmaların yatırım taahhütleri arasında değişmez kalacaktır.

Ön mutabakatı planlarla hizalama sorunu (ki bu dengede kesinlikle stratejiye eşdeğer olacaktır) o zaman hesaplamayı hızlandırma sorunudur (bu hizalama hesaplama açısından uygulanabilirdir).

Hesaplama algoritmasını “maksimum eşik seviyesinin altında rekabetçi yatırımları sürdürmek” ve “minimum bir eşik seviyesinin üzerinde tamamlayıcı yatırımları sürdürmek” olmak üzere iki formda bulmakta ve “endüstriyel sistemin yaşayabilirliğinin yalnızca sağlandığını iddia etmektedirler. eğer iki koşul aynı anda ispatlanırsa.” Bu onları, firmaların hem rekabetçi hem de tamamlayıcı yatırımların koordinasyonu için hareket etmeleri gerektiğini tartışmaya götürür.

Bu modeldeki gecikme, olasılıklar nedeniyle gecikmeleri veya ertelemeleri dikkate almaz. Herhangi bir zamanda bir dizi alternatifle bağlantı kurma veya bunları tamamlama olanağı, teknolojik bir yenilikle sağlanır. Bu ilk itirazdır. İkinci itiraz, ertelemenin sermaye olduğu ve bunun bir “piyasa başarısızlığı” nedeniyle gerçekleşmediğidir.

Richardson tipi argümanda gecikme istenmeyen bir durumdur. Krafft ve Ravix, gecikme sorunlarını hafifletebilecek kurumları savunuyorlar. Bu kurumlar, Hart Grossman ve Hart (1990), vd.’nin mülkiyet hakları yaklaşımlarından sıralı sözleşme gibi çeşitli biçimler alabilir, örneğin belirsizlik nedeniyle bilgi gecikmesinin olduğu ancak yatırım gecikmesinin olmadığı; veya geri dönüşü olmayan bir yatırım varsa, bilgi gecikmesi yokken bir firmanın rekabetçi bir yatırımın karlılığı konusunda doğru kararlar vermesi gerekir.

Alınabilecek diğer koordinasyon biçimleri arasında gayri resmi pazar ilişkisi, lisanslama, stratejik ittifaklar ve çeşitli türlerdeki resmi anlaşmalar, dikey entegrasyon veya basitçe entegrasyon yer alır. Kurumun doğasının, gecikmenin türüne ve uzunluğuna bağlı olacağı ileri sürülmektedir.

Teece, gecikmenin (üretimin diğer aşamalarından nispeten bağımsız olan) özerk bir inovasyondan kaynaklanması durumunda, ilgili firmaların iç yeteneklerine bağlı olarak çeşitli türde kurumların ortaya çıkabileceğini savunuyor. İnovasyonun sistemli olması durumunda (birkaç üretim aşamasında eşzamanlı değişikliklerin gerekli olduğu) dikey entegrasyon olasılığının olduğunu öne sürmektedir.

Benzer şekilde, her iki türde de gecikmeler olduğunda ve gecikmeler uzun olduğunda, dikey entegrasyon eşzamanlı olarak mevcut koordinasyon sorunlarını çözer, çünkü yerleşik işletmeci diğer firmaların uygulayabileceği stratejiler hakkında bilgi üretmek zorunda kalacak ve yerleşik işletmeci de koordinasyonu toplamak zorunda kalacaktır. tüm sistemik yenilik zincirinin

Yeniliğin özerk olması ve gecikmelerin zorunlu olarak daha kısa olması durumunda, çok sayıda işbirliği aracı yeterli olacaktır. Piyasa temelli işlemlerde yalnızca bir tür gecikme olduğunda veya her iki gecikme de sıfıra yakın olduğunda, basit piyasa temelli ilişkiler koordinasyon sorununu çözebilir. Bu argümana göre dikey entegrasyon türündeki kurumsal düzenlemeler, yalnızca belirli koşullar altında gerekli görünmektedir.

The post Normatif Koordinasyon – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).