Gerçekleştirilen araştırmadan elde edilen üç temel bulgu aşağıdadır:

1. GVI hataya açıktır. GVI yalnızca kompozit yüzeylerin görsel olarak gözlemlenmesini gerektirdiğinden, gerçek hasarın kaybolması ve yanlış pozitiflerin gösterilmesi için çok daha yüksek bir potansiyel vardır. Gerçek incelemelerde, GVI’nin asla kendi başına gerçekten kullanılmadığı görülüyor.

Müfettişleri sahada gözlemlerken, bir yüzey anormalliği gördüklerinde, bunun gerçek bir hasar olup olmadığını daha iyi anlamak için yüzeye dokunmak veya dokunmak gibi başka bir teknik kullandıkları her zaman belirtildi.

GVI metal cidarlı uçaklar için faydalı olabilir, ancak kompozitler zarar görebilir ve yüzeyde çok az görünebilir. Risk değerlendirme perspektifinden bakıldığında, bir GVI’nın kendi başına tek bir başarısızlık noktası vardır; riski azaltmak için ikinci bir kontrol yoktur.

Öte yandan bir DVI, bir dereceye kadar yerleşik ikinci bir kontrole sahiptir. Müfettişler genellikle bir yüzeye bakar ve daha sonra hasar görüp görmediğini daha iyi anlamak için bir çekiç veya madeni para/jeton ile dokunur veya vurur. Bir GVI ve ardından bir DVI gerçekleştirildiğinde en az miktarda risk vardır. Bununla birlikte, bir kez daha, denetçiler, çoğu gerçek yaşam denetiminde bir kompozit bileşenin hasar görüp görmediğini belirlemek için yalnızca vizyonlarına güvenmezler.

2.Müfettişlerin teftiş görevine getirebileceği daha fazla sensör, daha yüksek bir olumlu sonuç olasılığı. Yani, müfettişler daha az yanlış pozitif hasar tespiti tespit etti ve ek duyusal girdi, gerçek hasarla daha tutarlı sonuçlar üretti.

3.Toplanan niteliksel ve niceliksel veriler birbirini tamamlar. Müfettişler tarafından kullanılan protokol ile hasar miktarına ilişkin algıları arasında güçlü bir ilişki vardır. Niteliksel olarak, GVI ve DVI protokolleri arasındaki birincil fark, kullanılan duyusal girdilerin çeşitliliğidir; GVI yalnızca görsel verilere dayanır ve DVI, görsel, işitsel ve dokunsal girdiler kullanır.

Niteliksel ve niceliksel verilerin birlikte değerlendirilmesi, beklenenin aksine – ayrıntılı muayenenin (DVI) genel muayeneden (GVI) daha fazla hasar tespiti üreteceğinden sonuçlar verir. Ancak durum tam tersi gibi görünüyor. Çoklu duyusal girdilerin kullanılması, müfettişlerin, durumun daha doğru bir değerlendirmesi gibi görünen gerçek hasar olarak daha az yüzey anomalisini algılamasına olanak tanır.

Deneysel araştırma yöntemi Nedir
Araştırma bulguları nedir
Deneysel araştırma Nedir
Deneysel araştırma yöntemi örneği
Bulgular nasıl yazılır örnek
Makalede bulgu örneği
Bulgular nedir
Sosyal Bilimlerde deneysel araştırma yöntemi

RİSK ÇERÇEVESİ VE MODEL GELİŞTİRME SÜRECİ

Bu bölüm, bir risk çerçevesi ve risk modelleri geliştirmeye yönelik üst düzey, genel bir yaklaşım sunar. Bu yaklaşım, bu proje için risk çerçevesini geliştirmek için kullanıldı. Bu bölümde tartışılan bireysel tekniklerin çoğu Ostrom ve Wilhelmsen’de bulunur.

Bunlar süreçteki temel adımlardır:

1. Sistemi ve sistemin sınırlarını tanımlayın.
2. Sistemi tanımlayın.
3. Sistemdeki verileri toplayın.
4. Sistemi modelleyin.
5. Arıza/hata türleri geliştirin.
6. Başarısızlık oranları geliştirin.
7. Arıza senaryoları geliştirin.
8. Entegre risk modelleri geliştirin.
9. Risk azaltma stratejileri geliştirin.
10. Bir risk çerçevesi geliştirin.

Aşağıda, bu işlem adımlarına üst düzey bir genel bakış sunulmaktadır.

 Sistemin Sınırlarını Tanımlayın

İlgilenilen sistemi belirlemek en kolay görev gibi görünse de, gerçekte, değerlendirmeyi en zorlaştıran adım olabilir. Ticari uçakların incelenmesi, bunu açıklamaya yardımcı olmak için iyi bir modeldir. Tüm denetim süreçleri incelenecekse, analiz görevi çok karmaşık olacak ve uzun yıllar çaba gerektirecektir. Ancak, seçilmiş bir dizi teftiş süreci değerlendirilecekse, görev yönetilebilirdir.

Analiz edilecek görevler ilişkili olmalıdır. Örneğin, yapı için denetim görevleri birlikte gruplanabilir ve motor bileşenleri için denetim görevleri birlikte gruplanabilir. İkisini tek bir analizde birleştirmek mantıklı olmaz çünkü bunlar farklı araç setleri gerektirir ve genel olarak denetçiler iki farklı görev seti için farklıdır.

Analiz edilecek sistem, analiz için farklı başlangıç ​​ve bitiş noktaları ile sınırlandırılmalıdır. Bu yapılmazsa, analiz hızla genişleyebilir ve yönetilemez hale gelebilir. Şekil 30.16, bir analizin sınırlarını gösteren iyi bir yöntemi göstermektedir. Bir blok akış diyagramının analistlerin bir risk değerlendirmesinin sınırlarını göstermesine nasıl yardımcı olabileceğinin bir örneğidir.

Sistemi Tanımlayın

Bir sistemin tanımı, sistemin yazılı ve resimli bir tanımını gerektirir. Bu, sistemin giriş ve çıkışlarını ve bunların nasıl birbirine bağlanacağını içermelidir. Tanım, müşteriye ve diğer paydaşlara ilgili sistemle ilgili bilgileri açıklamalıdır. Bu sistemler ilgili sisteme girdi sağlamadıkça veya sistemden çıktı almadıkça, yalnızca sistemle ilgili bilgileri içermelidir ve diğer sistemler hakkındaki bilgileri içermemelidir.

Sistem Üzerinden Veri Toplayın

İki ana veri kategorisi vardır: nitel ve nicel veriler. Bu tür verilerin her ikisi de risk değerlendirmeleri yapmak için gereklidir. Nitel veriler, analiz edilen sürecin bağlamını sağlarken nicel veriler, süreç için başarı ve/veya başarısızlık potansiyelinin olasılıksal yönleri için temel sağlar. Veri toplama çeşitli şekillerde gerçekleştirilir.

Bunlar aşağıdakileri içerebilir:

• Görevlerin doğrudan gözlemlenmesi.
• Mülakatlar (açık uçlu, rehberli veya yüksek düzeyde yapılandırılmış).
• Anketler.
• Deney.

Veri toplama yöntemleri uygun şekilde tasarlanırsa, bu tekniklerden herhangi biri ile nitel ve nicel veriler üretilebilir. Ostrom ve Wilhelmsen, risk analizleri için veri toplama konusunda eksiksiz bir tartışma sunuyor. İHD’ler için veri toplamanın genel süreci, görev analizidir.

Görev analizi, bir kullanıcının ne yaptığını (görevi), görevin nasıl organize edildiğini ve neden belirli bir şekilde yapıldığını değerlendirmek ve daha sonra bu bilgiyi yeni bir sistem tasarlamak veya mevcut bir sistemi analiz etmek için kullanmak için herhangi bir süreçtir. Operatörler ile kullandıkları ekipman ve/veya makineler arasındaki etkileşimin araştırma sürecidir.

Tüm gözlemlenebilir görevleri değerlendirme ve değerlendirme ve ardından bu görevleri işlevsel birimlere ayırma sürecidir. Bu birimler, değerlendiricilerin tasarım öğeleri ve uygun eğitim prosedürleri geliştirmesine ve potansiyel tehlikeleri ve riskleri belirlemesine olanak tanır. Görev analizi, “bir sistem hedefine ulaşmak için bir operatörün (veya operatörler ekibinin) eylemler ve/veya bilişsel süreçler açısından ne yapması gerektiğinin incelenmesi” olarak tanımlanmıştır.

The post Deneysel Bulgular – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).