Chisso Corporation ilk olarak 1908’de Japonya’nın Minamata kentinde bir kimya fabrikasını açtı. Başlangıçta gübre üreten fabrika, Japonya’nın kimya endüstrisinin ülke çapında genişlemesini izledi ve asetilen, asetaldehit, asetik asit, vinil klorür ve diğerlerinin üretimine daldı. 

Minamata fabrikası 1930’larda ve 1940’larda Japonya’daki en gelişmiş kimya şirketi oldu. Bu kimyasalların üretiminden kaynaklanan atık ürünler, birçok kimyasal ve diğer proses endüstrilerinde olduğu gibi, Minamata Körfezi’ne bırakıldı.

Çevreye atılan her kimyasal gibi bu kirleticilerin de balıkçılığa zarar verme gibi etkileri oldu. Buna karşılık, Chisso, 1926 ve 1943’te balıkçılık kooperatifiyle iki ayrı tazminat anlaşması imzaladı.

Chisso Minamata fabrikası çok başarılı oldu ve yerel ekonomi üzerinde çok olumlu bir etkisi oldu. Bölgede başka sanayi yoktu ve Chisso’nun Minamata’da büyük etkisi vardı. Minamata Şehri’nin vergi gelirinin yarısından fazlası Chisso ve çalışanlarından geldi ve şirket ve yan kuruluşları Minamata’daki tüm işlerin dörtte birini yaratmaktan sorumluydu.

Chisso Minamata fabrikası ilk olarak 1932’de asetaldehit üretimine başladı ve o yıl 210 ton üretti. Asetaldehit, vinil gibi çok sayıda ürünün üretiminde kimyasal bir aracı olarak kullanılır. 1951’de üretim yılda 6000 tona sıçradı ve 1960’da 45 245 tonla zirveye ulaştı Chisso fabrikasının üretimi, Japonya’nın toplam asetaldehit üretiminin dörtte biri ile üçte biri arasındaydı.

Asetaldehit üretmek için kullanılan kimyasal reaksiyonda katalizör olarak cıva sülfat kullanılmıştır. Katalitik döngünün bir yan reaksiyonu, az miktarda bir organik cıva bileşiğinin, yani metil cıvanın üretilmesine yol açtı. Bu son derece toksik bileşik, 1932’de üretimin başlangıcından 1968’e kadar Minamata Körfezi’ne salındı. İlginçtir ki, elemental cıva cilt yoluyla veya yutma yoluyla zayıf bir şekilde emilir.

Ancak, temel cıva buharları çok daha tehlikelidir. Metil cıva, temel cıva ile karşılaştırıldığında çok tehlikelidir. 1968’de üretim süreci değiştirildi ve artık cıva kullanılmadı.

21 Nisan 1956’da, Chisso Corporation’ın güneydeki Kyu ̄shu adasının batı kıyısındaki bir kasaba olan Minamata, Japonya’daki fabrika hastanesinde beş yaşında bir kız çocuğu muayene edildi. Doktorların kafası karışmıştı: yürüme güçlüğü, konuşma güçlüğü ve kasılmalar. İki gün sonra kız kardeşi de aynı semptomları göstermeye başladı ve o da hastaneye kaldırıldı.

Kimyasal maddeler
Kimyasal madde depolarının havalandırması nasıl yapılmalıdır
Kimyasal maddeler nelerdir
Kimyasal maddelerin riskleri
Kimyasal madde tanımı
Kimyasal ürünler aşağıdaki hangi sıralama ile yan yana depolanamaz
Kimyasal DEPOLAMA Tablosu
Kimyasal Maddeler ve tehlikeleri PDF

Kızların annesi, komşusunun kızının da benzer sorunlar yaşadığını doktorlara bildirdi. Ev ev araştırmadan sonra, sekiz hasta daha keşfedildi ve hastaneye kaldırıldı. 1 Mayıs’ta hastane müdürü, yerel halk sağlığı ofisine, Minamata hastalığının resmi keşfine işaret eden “merkezi sinir sisteminin bilinmeyen bir hastalığının salgını” keşfini bildirdi.

Kumamoto Üniversitesi’nden araştırmacılar, garip hastalığın nedenine odaklanmaya başladı. Genellikle aynı aileden olan kurbanların Minamata Körfezi kıyısındaki balıkçı mezralarında kümelenmiş olduğunu buldular. Kurbanların temel gıdası her zaman Minamata Körfezi’nden gelen balık ve kabuklu deniz ürünleriydi.

Aile masasındaki artıkları yemeye meyilli olan yerel bölgedeki kediler, şimdi insanlarda keşfedilenlere benzer semptomlarla ölmüştü. Bu, araştırmacıları, salgının bir tür gıda zehirlenmesinden kaynaklandığına ve kontamine balık ve kabuklu deniz hayvanlarının başlıca şüpheliler olduğuna inanmalarına neden oldu.

4 Kasım’da araştırma grubu ilk bulgularını açıkladı: “Minamata hastalığı daha çok bir ağır metal tarafından zehirlenme olarak kabul edilir. Muhtemelen insan vücuduna esas olarak balık ve kabuklu deniz ürünleri yoluyla girer”.

Soruşturma, nedensel madde olarak ağır bir metal tespit eder etmez, Chisso tesisinden gelen atık suyun kaynak olduğundan hemen şüphelenildi. Şirketin kendi testleri, atık suyunun kurşun, cıva, manganez, arsenik, selenyum, talyum ve bakır dahil olmak üzere ciddi çevresel bozulmaya neden olmak için yeterince yüksek konsantrasyonlarda birçok ağır metal içerdiğini ortaya koydu.

Hastalıktan hangi zehrin sorumlu olduğunu belirlemenin son derece zor ve zaman alıcı olduğu ortaya çıktı. 1957 ve 1958 arasında, rahatsızlıkların nedeni için birçok farklı teori önerildi. Başlangıçta manganezin balıklarda ve ölenlerin organlarında bulunan yüksek konsantrasyonlar nedeniyle nedensel madde olduğu düşünülüyordu.

Talyum ve selenyum içeren birden fazla kirletici madde bulunduğuna dair bir teori önerildi. Mart 1958’de ziyarete gelen İngiliz nörolog Douglas McAlpine, Minamata’daki kurbanların gösterdiği semptomların organik cıva zehirlenmesine benzediğini öne sürdü. O andan itibaren, soruşturmanın odak noktası cıva üzerindeydi.

Şubat 1959’da Minamata Körfezi’ndeki cıva dağılımı araştırıldı. Sonuçlar, körfezden balık, kabuklu deniz ürünleri ve çamurda büyük miktarlarda cıva tespit edildiğini gösterdi. Atıksu kanalının ağzında ton tortu başına yaklaşık 2 kg cıva vardı. Bu seviye benim için ekonomik olarak uygun olacaktır. Chisso daha sonra çamurdan geri kazanılan cıvayı geri almak ve satmak için bir yan kuruluş kurdu.

Elli yıl sonra, Minamata Körfezi’nin mirası yaşamaya devam ediyor. Mağdurlar hala yaralanmaları için ödeme alıyorlar ve metil cıva çevrede hala varlığını sürdürüyor.

Turuncu Ajan

Ajan Orange, Vietnam Savaşı sırasında ABD ordusunun herbisit savaş programının bir parçası olarak kullandığı herbisit ve yaprak dökücülerden birinin kod adıydı. Çiftlik El Operasyonu adlı kampanya, ormanların yapraklarını dökmek ve ekinleri yok etmek amacıyla kırsal alanlara kimyasal madde püskürtmeyi içeriyordu.

Agent Orange, 2,4,5-T ve 2,4-D’nin (20) 50:50’lik bir karışımıydı. Öncelikli olarak Monsanto Corporation ve Dow Chemical tarafından ABD Savunma Bakanlığı için üretildi. Agent Orange’ı üretmek için kullanılan 2,4,5-T’nin daha sonra son derece toksik bir dioksin bileşiği olan TCDD ile kontamine olduğu keşfedildi. Adını, sevk edilen turuncu çizgili 55 ABD galonu (200 l) varillerin renginden almıştır. Savaş sırasında en yaygın kullanılan herbisitti.

1962 ve 1971 arasındaki Vietnam Savaşı sırasında, ABD ordusu operasyonun bir parçası olarak Vietnam, doğu Laos ve Kamboçya’nın bazı bölgelerinde yaklaşık 20 000 000 ABD galonu (75 700 000 l) kimyasal herbisit ve yaprak dökücü püskürttü.

The post Kimyasal Kullanımı – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).