Akış sitometrisi ve moleküler biyolojinin tanısal faydası, klinik hematolojinin çeşitli alanlarında genişlemeye devam etmektedir. Tanıya yönelik immünobiyolojik ve moleküler bir yaklaşımın kombinasyonu ve ardından hasta takibi, hematolojik neoplazmalar açısından kanser biyolojisinin diğer herhangi bir alanından daha yararlı olduğunu kanıtlamıştır.

Akış sitometrisinde, yeni masaüstü analizörlerin ve ticari olarak temin edilebilen monoklonal antikor kombinasyonlarının geliştirilmesi, tanıya multiparametrik bir yaklaşıma izin verir. Bu, spesifik hücrelerin immünofenotipinin doğru bir tanımını sağlar.

İmmünofenotipik verilerin birikiminin, yalnızca tanı açısından değil, aynı zamanda prognostik değerlendirme açısından da önemli olduğu kanıtlanmıştır.

Birkaç hematolojik neoplazmada, belirli antijenlerin ekspresyonunun veya yokluğunun prognostik öneme sahip olduğu gösterilmiştir. Ek olarak, akım sitometrisi artık tedavi izlemede, özellikle de minimal rezidüel hastalığın tespiti açısından kullanılmaktadır.

Benzer şekilde, moleküler biyoloji hem teşhis hem de hastalık izlemede hayati bir araç olarak genişlemeye devam ediyor. Tanısal hematolojideki en önemli moleküler teknolojiler, floresan in situ hibridizasyon (FISH) ve polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) metodolojileridir.

Hematolojik neoplazmlarda görülen spesifik genetik lezyonların gösterilmesinde moleküler yaklaşımlar hayati öneme sahiptir. Ayrıca lenfoproliferatif hastalıklarda klonalitenin gösterilmesi moleküler tekniklerle sağlanmaktadır.

Lösemi ve lenfoma tanısında kombine bir immünofenotipik ve moleküler yaklaşımın önemi, Dünya Sağlık Örgütü’nün (WHO) hematopoietik ve lenfoid neoplazmalar sınıflandırmasının son yayını ile gösterilmiştir.

Bu sistem, önceki sınıflandırmaları akış sitometrisi ve moleküler biyolojiden üretilen yeni verilerle ilişkilendirerek, bunları klinik önemi olan bir sisteme dahil eder. Bu, spesifik genetik anormallikleri hedef alan tedavi yöntemlerinin geliştirilmesiyle örneklendirilir.

Hematolojinin diğer alanlarında akış sitometrisi ve moleküler biyoloji, hayati teşhis ve klinik araçlar olarak gelişmeye devam etmektedir. Hemaoglobinopatilerin genetik temeli aydınlatılmaya devam ederken, moleküler teknikler koagülopatilerin tanısında giderek daha önemli hale gelmektedir.

Bu bölüm, hematoloji laboratuvarında bu iki teknolojinin başlıca uygulamalarını özetleyecek ve immünobiyolojik ve moleküler bilgi kombinasyonunun, hematolojik bozuklukların biyolojisini anlamamız ve teşhis üzerinde nasıl derin bir etkisi olduğunu gösterecektir.

İmmünfenotip nedir
Kemik iliği biyopsisi Nasıl yapılır
Kemik iliği biyopsisi sonucu ne zaman çıkar
Kemik iliği biyopsisi yaptiranlarin yorumlari
Kemik iliği aspirasyonu ve biyopsisi farkı
Kemik iliği biyopsisi fiyatları
Kemik iliği biyopsisi yapan hastaneler
Kemik iliği biyopsisi ücreti

Akış Sitometrisi ve İmmünofenotipleme

Akış sitometrisinin tanısal hematoloji laboratuvarındaki en önemli uygulaması, lösemi ve lenfomalarda hücre soyunun belirlenmesidir. Soy ve farklılaşmaya bağlı hücre yüzeyi antijenlerinin ekspresyonu, bu antijenlere özgü florokrom etiketli monoklonal antikorların kullanımına izin verir.

Antijenlerin spesifik epitoplarını tanıyan monoklonal antikorlar, küme atama (CD) numarası ile tanımlanır. Yazma sırasında, yaklaşık 250 CD numarası atanmıştır ve bunların bir kısmı immünofenotipleme hematopoietik hücrelerde özellikle önemlidir.

Lösemi ve lenfoma teşhisine yaklaşım, bir hücre popülasyonunun spesifik soyunu tanımlayacak ve varsayılan bir malign hücre popülasyonu için spesifik bir immünofenotip sağlayacak bir monoklonal antikor panelinin kullanılmasıdır. Morfolojik ve moleküler bilgilerle birlikte bu akış sitometrik verileri, malign hücrenin sınıflandırılmasında önemli bir araçtır.

Akut Lösemilerin İmmünofenotiplenmesi

Yeni teşhis edilmiş bir lösemiyi immünofenotiplemenin amacı, öncelikle lenfoid ve miyeloid maligniteler arasında ayrım yapmaktır. Bu, olgunlaşmamış miyeloid veya lenfoid hücrelerde eksprese edilen soya özgü antijenleri saptayan ve akut miyeloid lösemileri (AML’ler) lenfoblastik lösemilerden (ALL’ler) ayırt eden nispeten küçük bir monoklonal antikor paneli kullanılarak gerçekleştirilebilir.

Birinci basamak akut panel ayrıca ALL’de B hücresi veya T hücre soyunu ayırt etmeli ve alt tipin daha fazla tanımlanmasına izin vermelidir, örn. AML’de monositik ve megakaryositik belirteçler. Tablo 32.1, akut lösemi teşhisi için tipik bir birinci basamak antikor panelini göstermektedir.

Bu ilk panel, B soyu (CD10, CD19, CD20, CD22), T soyu (CD2, CD3, CD7) ve miyeloid ilişkili (CD13, CD33, CD117) belirteçleri ve ayrıca hücresel farklılaşma derecesi hakkında bilgi sunan diğerlerini içerir ( TdT, CD34).

Akut Miyeloid Lösemiler

Miyeloid hücreleri lenfoid kökenli olanlardan ayırt etmek için kullanılan en kullanışlı miyeloid spesifik belirteçler CD13, CD33 ve CD117’dir. Az sayıda vakada pozitif olabilen CD7 ve Tdt dışında, AML hücrelerinde lenfoid antijenlerin ekspresyonu bulunmayacaktır.

Akut miyeloid lösemiler geleneksel olarak Fransız-Amerikan-İngiliz (FAB) sistemi tarafından morfolojik ve sitokimyasal temellere göre sınıflandırılır. AML’de, AML M1-M5 alt tiplerini ayırt eden spesifik belirteçler olmamasına rağmen, immünofenotipleme FAB alt tipi ile oldukça iyi korelasyon gösterir, bazı belirteçler tercihen belirli gruplar içinde ifade edilir.

Bunlar, M4 ve M5 kategorilerindeki monositik belirteçler CD14 ve CD64’ü içerirken, daha nadir AML M6 ve M7 alt tipleri, sırasıyla kırmızı hücre ve trombosite özgü antijenlerin ekspresyonu ile karakterize edilebilir.

AML M0 hücreleri farklılaşmadan yoksundur ve miyeloid antijenleri artı hemopoietik kök hücre belirteci olan CD34’ü ifade ederken, AML M1’de genellikle sadece miyeloid antijenlerin ifadesi vardır. Tablo 32.3, AML’de görülen genel immünofenotipleri FAB sınıflandırmalarına göre listeler.

AML’nin son WHO sınıflandırması, morfolojik, immünofenotipik ve moleküler özelliklere vurgu yapmaktadır. Bu nedenle AML, spesifik tekrarlayan genetik anormalliklere göre sınıflandırılır ve bunlar genellikle spesifik immünofenotipik profillerle ilişkilendirilir.

Bu tür genetik anormalliklerin belirgin olmadığı AML vakalarında, bunlar monositik, megakaryositik veya eritroid soylar boyunca farklılaşma ve/veya farklılaşma derecelerine göre tanımlanır. Bu nedenle, immünofenotip, lösemik hücrelerin karakterizasyonunda, FAB sisteminde kullanımıyla aynı şekilde esastır.

Akut Lenfoblastik Lösemiler (ALL’ler)

Lenfoid kaynaklı akut lösemiler rutin olarak B hücre veya T hücre kökenlerine göre sınıflandırılır. T hücresi ALL hücreleri, bir veya daha fazla T hücresi antijenini (CD2, CD3, CD7) ve Tdt’yi eksprese eder. CD3 antijeni sitoplazmada erken T hücre olgunlaşmasında eksprese edilir ve T-ALL için en faydalı işarettir. T hücresi gelişimindeki ilk yüzey antijenlerinden biri CD7’dir ve bu genellikle tüm T-ALL hücrelerinde bulunur.

B hücreli lenfoblastik lösemiler, genellikle karakteristik fenotip ile ilişkili olan olgunlaşma derecelerine göre üç gruba ayrılabilir. Olgunlaşmamış bir lösemi olan boş hücreli ALL, B hücre belirteçlerini (CD19, CD22) artı TdT ve CD34’ü ifade eden hücrelere sahiptir.

Ortak ALL, B hücre antijenleri ve TdT ile birlikte CD10 ekspresyonunun varlığı ile ayırt edilir. B-ALL hücreleri, tüm olağan B hücre antijenlerini eksprese eder, ancak TdT ve CD10’un yokluğu ile ayırt edilir.

The post İmmünofenotipleme – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).