2000’li yılların başlarında, giderek artan sayıda bakteriyel enfeksiyon, rutin klinik uygulama sürecinde moleküler tanı yöntemlerine tabidir. Araştırma laboratuvarında daha fazla sayıda araştırma yapılmıştır ve bunlardan bazıları gelecekte klinik bir rol bulabilir.

Tanı sürecinde bir dizi farklı işlevde rutin laboratuvar yöntemleri kullanılır; bunlar organizmanın klinik bir numunede saptanmasını, izolatın tanımlanmasını, duyarlılık testini ve epidemiyolojik tiplemeyi içerir.

Bu dört işlevin her birine moleküler yöntemler uygulanmıştır ve temsili örnekler listelenmiştir. Klinik açıdan bakıldığında solunum yolu, yumuşak dokular, ürogenital sistem, gastrointestinal sistem ve merkezi sinir sisteminin bakteriyel enfeksiyonlarının teşhisinde moleküler yöntemler kullanılmaktadır.

Solunum Sistemi

Solunum yolu enfeksiyonuna neden olan bir dizi bakterinin kültürde büyümesi veya tanımlanması zordur. Sonuç olarak, bu enfeksiyonlar ileri moleküler yöntemlerin uygulanması için uygundur. Mycoplasma pneumoniae, PCR kullanılarak boğaz sürüntülerinde tespit edilebilirken Legionella pneumophila, PCR ve DNA probları ile derin akciğer sekresyonlarında tespit edilebilir.

Chlamydia pneumoniae enfeksiyonunun teşhisi için EIA tabanlı bir tespit sistemi içeren tek tüplü iç içe PCR geliştirilmiştir. Eğimler üzerinde veya sıvı ortamda büyütülen Mycobacterium avium hücre içi kompleksinin izolatları, spesifik DNA probları ile hibridizasyon yoluyla hızlı bir şekilde tanımlanabilir.

Klinik örneklerde Mycobacterium tuberculosis’i saptamak, in vitro olarak yetiştirilen izolatları tanımlamak, duyarlılığı değerlendirmek, tedaviye yanıtı izlemek (mRNA seviyelerini ölçerek) ve epidemiyolojik çalışmalarda suşları ayırt etmek için moleküler yöntemler kullanılabilir.

Solunum sistemi pdf
Solunum sistemi Organları
solunum sistemi 6. sınıf
Solunum sistemi Fizyolojisi
solunum sistemi 11.sınıf pdf
Solunum sistemi Nedir
Kanatlılarda solunum sistemi
Solunum sistemi Anatomisi

Yumuşak Dokular

Stafilokok türlerinin tanımlanması için yerleşik yöntemler fenotipik özelliklere dayanmaktadır. Bu fenotipik faktörlerin değişken ifadeleri nedeniyle bu tür yöntemler güvenilmez olabilir. 16S rRNA geni korunmuş ve değişken bölgelere sahiptir. Gen içindeki spesifik diziler için PCR primerleri tasarlayarak, stafilokok izolatlarını daha yüksek doğrulukla belirlemek mümkün olmuştur.

Grup A streptococci (Streptococcus pyogenes) izolatları, ribotipleme olarak bilinen bir süreç olan 16S rRNA’nın restriksiyon enzim modelinin analizi ile genotiplenebilir. Pirojenik ekzotoksin geni, PCR amplifikasyonu ile tespit edilebilir.

Bir başka tipleme şeması, virülans geninin transkripsiyon kontrolü altında komplement inaktive edici faktör ve antifagositik aktivite gibi virülans faktörlerini içeren bir gen kümesi olan virülans regulonunun PCR amplifikasyonuna ve restriksiyon enzim sindirimine dayanmaktadır. Deri örneklerinin moleküler incelemeleri, Lyme hastalığının teşhisinde% 68’e varan bir duyarlılığa ulaşmıştır.

Ürogenital Sistem

Chlamydia trachomatis genital örneklerde ELISA, immünofloresan testleri ve DNA probları ile tespit edilebilir, ancak bu yöntemlerin geleneksel kültürlerden daha az hassas olduğu kanıtlanmıştır. Aksine, PCR amplifikasyonu, yüksek özgüllüğü korurken Chlamydia kültüründen daha hassas görünmektedir ve idrar örneklerinin yanı sıra endouretral sürüntülere de uygulanabilir.

Belsoğukluğu tanısı, bakterinin geleneksel kültürle izole edilmesine dayanılarak kalır. Bununla birlikte, PCR veya ligaz zincir reaksiyonu ile DNA araştırması veya amplifikasyonu, örnek naklindeki zorluklar veya kültür olanaklarına sahip bir laboratuvara anında erişim eksikliği nedeniyle izolasyon pratik olmadığında değerli olabilir.

Neisseria gonorrhoeae’ye yönelik DNA problarının, numune başına yaklaşık 103 organizma duyarlılık sınırı vardır. Amplifikasyon yöntemlerinin kesinliği, kültürünkine eşittir veya hatta aşar, ancak klinik deneyim sınırlıdır.

Haemophilus ducreyi, Treponema pallidum’un yanı sıra bakteriyel vajinoz ile ilişkili patojenlerin tanı ve epidemiyolojik çalışması için moleküler yöntemler tarif edilmiştir.

Mide Bağırsak Sistemi

Genel olarak, moleküler yöntemler, gastrointestinal enfeksiyonun teşhisi için sınırlı değere sahiptir. Geleneksel mikroskopi ve kültür yöntemleri görece duyarsız ve zaman alıcı olsa da, çoğu hasta yalnızca destekleyici tedaviye ihtiyaç duyar ve spesifik bir teşhis genellikle yönetimi etkilemez.

Olası bir istisna, mevcut tanımlama yöntemlerinin güvenilmez biyokimyasal faktörlere dayandığı Campylobacter enfeksiyonudur. Campylobacter cinsine ve cins içindeki türlere özel PCR primerleri, ör. C. upsaliensis, C. helveticus, C. fetus, C. hyointestinalis ve C. lari, 16S rRNA geninin korunmuş ve değişken bölgelerine dayanmaktadır.

Amplifiye edilmiş ürünlerin kısıtlayıcı enzim sindirimi, salgınlarda suşların yayılmasını takip etmek için bir tipleme şeması geliştirmek için kullanılabilir (Mandell ve diğerleri, 2000). Moleküler amplifikasyon, Escherichia coli 0157: H7’nin saptanmasında da bir rol bulmuştur.

Merkezi Sinir Sistemi

DNA probları, CSF’deki bakterilerin tespiti için kullanıldığında klinik olarak yararlı bir hassasiyet seviyesi sağlayamamıştır. DNA amplifikasyon yöntemleri daha başarılı oldu. BOS örneklerinde Neisseria meningitidis için PCR, geleneksel kültürlere kıyasla% 90’ın üzerinde duyarlılık ve özgüllük düzeylerine ulaşmıştır.

Bu teknik, hastaya lomber ponksiyondan önce antibiyotik tedavisi verildiğinde özellikle değerli olabilir ve antijen saptama yöntemlerine göre önemli bir ilerlemeyi temsil eder. Meningokokların çeşitliliği üzerine yapılan moleküler çalışmalar, hiper-invazif soyları belirledi ve yeni aşıların uygulanmasına yardımcı oldu.

PCR ayrıca, semptomatik nörosifiliz tanısında menenjit ve Treponema pallidum ile bağışıklığı baskılanmış hastalarda Listeria monocytogenes’i tespit etmek için de kullanılmıştır. Bu uygulamaların hassasiyeti ve özellikleri henüz belirlenmemiştir.

16S rRNA amplifikasyonu ve dizileme

16S rRNA genlerinin amplifikasyonu için evrensel primerler, ardından ürünlerin sıralanması, bakteriyel izolatların tanımlanması ve klinik örneklerde patojenlerin saptanması için kullanılabilir. Bu yaklaşım enfektif endokardit tanısında ve şüpheli menenjitte BOS örneklerinin incelenmesinde kullanılmıştır.

Evrensel primerlerin en büyük avantajı, bir dizi patojen ararken klinik örnekleri bölme ihtiyacının ortadan kaldırılması, böylece örnek hacminin korunması ve patojene özgü test seçimiyle ilişkili hataların önlenmesidir.

Bu teknoloji şu anda multipl skleroz gibi klinik hastalıkların daha önce bilinmeyen enfektif nedenlerini araştırmak için kullanılmaktadır. Basiller anjiyomatozun nedeni Bartonella henselae bu yolla belirlendi.

DNA / RNA Mikrodizileri

Pek çok bakteriyel patojenin kısmi veya tam genomik sekanslarının artık kurulmuş olduğu göz önüne alındığında, mikrodizi teknolojisinin uygulanması, transkript seviyelerini ölçmek ve sekans polimorfizmlerini saptamak için kullanılabilir. DNA probları katı bir destek üzerinde hareketsizleştirilir ve PCR amplifikasyonunu takiben hedef DNA veya RNA’yı tespit etmek için kullanılır.

Düşük yoğunluklu çipler, basitlikleri, kolay veri yönetimi, gelişmiş tekrarlanabilirlikleri ve düşük maliyetleri nedeniyle rutin klinik uygulamalar için daha uygundur. Mikro diziler, tek bir klinik numunede (örn. CSF) bir dizi patojeni tespit etmek veya tek bir izolatta antibiyotik direnci ve duyarlılığı hızla oluşturmak için geliştirilebilir. Şu anda, bu tür uygulamalar araştırma laboratuvarları ile sınırlıdır, ancak yakın gelecekte teşhis amaçlı kullanıma girmesi muhtemeldir.

The post Solunum Sistemi – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).