Periyodik element tablosu yatay sıralara ve dikey sütunlara ayrılmıştır. Belirli bir sütundaki elementler benzer kimyasal davranışa sahiptir. Periyodik tabloya bakıldığında, metaller 2. Sıra (lityum, berilyum), 3. Sıra (sodyum, magnezyum, alüminyum), 4. Sıra (potasyum, K – galyum, Ga), 5. Sıra (rubidyum – kala) ), Sıra 6 (sezyumdan bizmuta) ve 7. Sıra (fransiyumdan aktinyuma). Atom numarası 58-71 ve 89-103 olan iki özel metal serisi vardır.

Birincisi nadir toprak metalleri, ikincisi radyoaktif metallerdir (92’nin üzerindekiler doğal olarak oluşmazlar). 90 ve 92 numaralar doğal olarak oluşur ve atom gücü için kullanılır. Tablodaki diğer elementler metal değildir. Bazıları metal benzeri özelliklere sahiptir ve metaloidler olarak adlandırılır, örn. 5, 14, 32, 33, 51, 52, 84 ve 85.

Diğer ametaller gazlardır, yani 1, 2, 7, 8, 9, 10, 17, 18, 36, 54 ve 86. 86 numaralı radon, uranyum madenciliği ve öğütme işlemlerinde uranyum tarafından verilir. Şekil 9.1’de gösterilen tablonun 1. sütununda, lityumdan aşağı akan elementlere alkali metaller denir, çünkü oksijenle birleştiklerinde ve daha sonra su ile karıştırıldıklarında, güçlü bir alkalin veya kostik çözelti oluşur.

Örneğin sodyum, kostik soda verir. Sütun 2 metalleri, örn. kalsiyum, alkali toprak metalleri olarak adlandırılır. Oksitleri ayrıca su ile karıştırıldığında alkali oluşturur, örn. Misket Limonu. 1, 6, 7, 8, 15, 16 ve 17 numaralı elementler, tüm yaşamın temel yapısını oluşturan önemli unsurlardan bazılarıdır. Canlı organizmalar tarafından kullanılan diğer elementler 11, 12, 19, 20, 23, 24, 25, 26, 27, 29, 30, 34, 42 ve 53 numaralarını içerir.

7. sütunda, flordan aşağı elementlere halojenler denir. Hepsi güçlü oksitleyicilerdir. Klor, Cl, suyu arıtmak için kullanılır ve iyot, yaralardaki bakterileri öldürmek için kullanılır.

Tablonun en sağında, normalde hiç birleşmeyen elementler bulunur – soy gazlar veya soy gazlar. Örneğin argon, yüksek sıcaklıkta bile metallerle birleşmediği için kaynakta koruyucu gaz olarak kullanılır. Helyum derin dalış havasında kullanılır.

İzotoplar

Proton sayısı bir elementi tanımlar. Bazı elementlerin farklı sayıda nötron içeren atomları olabilir. Aynı elementin farklı atomlarına daha sonra izotop denir. Bir elementin bir izotopundaki farklı sayıda nötron nedeniyle, oldukça radyoaktif olabilir; yani çekirdek aşamalı olarak parçalanmakta ve radyasyon yaymaktadır. Radyasyonun türü ve miktarı risk derecesini belirler.

İzotoplardan gelen radyasyon kontrollü durumlarda kullanılır – örneğin kanser tedavisi için kobalt tedavisi. Kobalt 60 tedavisi, 33 nötronlu bir kobalt izotopu kullanır. B12 vitamini veya toprak gübresindeki normal kobalt hemen hemen her zaman sadece 32 nötron içerir. Ev duman dedektörünüz 37 kBq americium 241 kaynağı içerebilir. Bazı doğal elementler, örn. klor, elementin iki uzun ömürlü izotopunun karışımıdır.

Radyoaktif izotoplar
Radyoaktif izotop nedir
Elementlerin izotopları
Oksijen izotopları
Karbon izotopları
İzotop atomların özellikleri
İzotop Atomlar ve özellikleri 9. Sınıf
Demir izotopları

Kimyasal bileşikler ve oluşumları

İyonlar

İyonlar, elementler veya element kombinasyonları ya protonlardan daha fazla elektron aldığında ya da bazı elektronları kaybettiğinde ve onları protonlardan daha az elektronla bıraktığında meydana gelir. Protonlar elektriksel olarak pozitif ve elektronlar elektriksel olarak negatiftir. İyonlar elektrik yüklü parçacıklardır ve pozitif veya negatif olabilirler. Katot veya anot gibi yüklü elektrik direkleri tarafından çekilebilirler.

Kimyasal bileşikler

Elementler kimyasal bileşikler oluşturmak için birbirleriyle birleşir. Bileşiğin kimyasal özelliklerini veya davranışını hala koruyan bir bileşiğin en küçük parçacığına “molekül” denir.
Kimyasal bileşikler “inorganik” ve “organik” olmak üzere iki ana gruba ayrılır.

Orijinal olarak canlılarda bulundukları için adlandırılan organik bileşikler, şimdi karbon içeren çoğu bileşiği kapsamaktadır. Organik bileşikler ayrıca hidrojen, oksijen ve değişen miktarlarda başka elementler içerebilir, örn. kükürt, azot veya fosfor. Metalleri içerebilirler, örn. hemoglobinde demir.

İnorganik bileşikler

İnorganik bileşikler, organik olmayan bileşiklerdir. Genellikle, önce pozitif iyonla adlandırılırlar, ardından negatif iyonun bir varyasyonu gelir. Pozitif iyonlar genellikle periyodik tablonun solundaki elementlerden gelir; sağdakilerden negatif iyonlar. Örneğin, sodyum ve klordan oluşan bileşiğe sodyum klorür denir – bu yaygın tuzdur.

Sodyum ve bikarbonat iyonundan oluşan bileşiğe sodyum bikarbonat denir – bu karbonhidrat sodadır. Bikarbonat iyonu sırayla üç elementten oluşur, örn. hidrojen, karbon ve oksijen.

Organik bileşikler

Karbondan yapılan organik bileşikler, karbonun diğer karbon atomlarıyla bile elektronları paylaştığı gerçeğine dayanır. Bu, plastik dediğimiz polimerleri yapmak için uzun karbon atomu dizilerinin bir araya gelmesini sağlar. Bileşiklerin özellikleri, onları oluşturan elementlerden çok farklı olabilir.

Şeker (sakaroz) tatlı, toksik olmayan ve beyaz kristaller halinde gelen bir bileşiktir; ancak genellikle siyah bir toz olan karbon, renksiz yanıcı bir gaz olan hidrojen ve içinde maddelerin yandığı ve vücudun ihtiyaç duyduğu bir başka renksiz gaz olan oksijenden oluşur. Şeker kristalleri şeffaftır çünkü kristallerdeki atomlar arasındaki boşluklar tüm renklerin ışık dalgalarına izin verir.

Bir ‘mol’ saf kimyasal bileşiğin ağırlığının hesaplanması

Atom ağırlığı

Bir atomun ağırlığı, bir oksijen atomunun ağırlığının on altıda biri ile karşılaştırılır. Sonuç atom ağırlığı olarak adlandırılır. Her elementin atom ağırlığı periyodik tabloda verilmiştir. Su (H2O) molekülü iki hidrojen atomu ve bir oksijen atomundan oluşur. Suyun moleküler ağırlığını belirlemek için, her iki hidrojen atomunun ağırlığını oksijen atomunun ağırlığına ekleyin.

Bir bileşiğin bir molü, gram cinsinden moleküler ağırlıktır, yani su için bu 18 gramdır. Vücuttaki bir kimyasal elementin, iyonun veya bileşiğin miktarı genellikle doktorlar ve biyokimyacılar tarafından litre kan veya idrar başına milimol veya mikromol olarak ölçülür.

Reaksiyonlar

Sodyum ve oksijen gibi elementlerin kimyasal bileşimine reaksiyon denir. Bu özel reaksiyon, çok yaygın bir reaksiyon olan oksidasyon olarak adlandırılır; örneğin paslanma oksidasyonun bir türüdür. Birçok reaksiyonda ısı, ışık veya gürültü şeklinde enerji açığa çıkar. Bazı reaksiyonlar aslında ısıyı emer, örneğin, suda çözünen üre veya amonyum nitrattır (spor yaralanması soğuk paketini buzsuz soğutmak için kullanışlıdır).

Patlamalarda çok büyük miktarlarda enerji açığa çıkarken, çocukların fuarlarda satın aldığı parlayan bileziklerde ise ışık şeklinde çok az miktarda enerji açığa çıkar.

Elementler elektron vererek, başka bir elementten elektron alarak veya paylaşarak birleşir veya birbirine bağlanır. Normalde sadece dış elektronlar kimyasal reaksiyonlara katılır. Bir element elektron kaybettiğinde oksitlenir ve pozitif iyon haline gelir.

Bir element elektron aldığında indirgenir ve negatif iyon olur. Örneğin, oksijen dahil olmasa bile klor ile oksidasyon meydana gelebilir. Örneğin, klor içeren ve bir güvenlik tehlikesi oluşturan bir oksidasyon reaksiyonu, havuz kloru (kalsiyum hipoklorit) ile fren hidroliği arasındaki reaksiyondur.

The post İzotoplar – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).