ABD Donanması, uçakların yılda 365 gün tam olarak çalışır durumda olmasını sağlamak için üç farklı seviyede bakım gerçekleştiriyor. Bakım seviyeleri organizasyonel, ara ve depo olarak tanımlanır. Her seviye, kalite ve güvenlik açısından en üst düzeyde dikkate alınarak belirli bir işlevi yerine getirir. Bazı onarımların ya çok zaman alıcı olması ya da seviye dışında uzmanlık gerektirmesi, bakımın bu üç parçalı sisteme bölünmesinin başlıca nedenlerinden biridir.

1.Organizasyonel (O-seviyesi)
Bu tip bakım, bir uçak gövdesini çalışır durumda tutmak için belirli bir birimin günlük olarak ihtiyaç duyduğu çabalarla tanımlanır. O-seviyesi, atanan uçak ve havacılık ekipmanını tam görev yetenekli durumda tutmanın yanı sıra, yerel bakım sürecinin sürekli iyileştirilmesinden de sorumludur.

2. Orta (I-seviyesi)
Operasyonel faaliyetleri desteklemek için bu türün bakımı gereklidir. Bu, organizasyon düzeyinde yenilenemeyen belirli parçaların onarımını ve O düzeyi ile ilgisi olmayan özel ekipman gerektiren elektronik bileşenlerin ayrıntılı bakımını içerir. I-seviyesi ayrıca operasyonel varlıklara gerekli malzemelerin sürekli akışını sağlamaktan sorumludur.

3. Depo
Depo seviyesindeki onarımlar, başka yerde bulunmayan endüstriyel tesisler gerektiren organizasyonel seviyenin yeteneklerinin çok ötesinde yaş veya yükseltme nedeniyle bir varlığın büyük değişikliklerini veya yenilenmesini içerir. Özel depo düzeyinde bakım (SDLM), genellikle bu tür bir dikkat gerektiren uçak gövdelerinde revizyon işlemleri gerçekleştirir.

Ziyaret edilen site I-seviyesi olarak kabul edildi. Küçük bir dükkandı ve gelişmiş avcı uçakları da dahil olmak üzere çok çeşitli kompozit uçak parçaları üzerinde onarımlar yaptı. Dükkan yeterli aydınlatmaya sahipti ancak havaalanına yakınlığı nedeniyle son derece gürültülüydü.

Kompozit dükkanında hem askeri hem de askeri olmayan personel vardı. Ziyaret gününde, sahada AM-7232 gelişmiş kompozit yapısal onarım ara bakım faaliyeti (IMA) teknisyeni olarak adlandırılan yalnızca bir aktif askeri yapısal onarım AMT ve bir yüklenici (“artezyen” başlıklı) vardı.

Dükkandan diğer üç askeri personel, kompozit onarım sınıfındaydı. Mağazada çalışan personel sık sık değişim yapmaktadır. Atölyede, kompoziti yerleştirmek için kullanılan birkaç ayarlanamayan masa, bir alttan çekişli zımparalama kabini, kompozit reçineyi kürlemek için bir gömme fırın/otoklav ve parçaları tutmak için birkaç küçük testere tezgahı tipi fikstür vardı.

Bir parça mağazaya girdiğinde, gereken onarım türünü belirten bir onarım siparişi alır. Şekil 30.5, tipik bir hasarlı kompozit parçayı göstermektedir. Mağaza personeli, hasarın nerede olduğunu doğrulamak için parçayı inceledi. Dükkan, birincil NDT aparatı olarak akustik bir çekiç kullandı. IMA teknisyeni, akustik çekiç kullanımı hakkında iyi düzeyde bilgi sahibiydi.

Kompozit atölye, daha karmaşık bir inceleme gerektiğinde tesisin NDT denetçilerini kullandı. Bu müfettişler özel birleşik müfettişler değildi. Aslında, herhangi bir günde metal bomba askı parçalarını, iniş takımlarını, uçak motoru türbin kanatlarını ve 20 mm’lik top parçalarını inceliyor olabilirler. Görüşülen kompozit atölye personeli, aletleri kalibre etmek için kullanılan herhangi bir kompozit referans örneğinin farkında değildi.

Olursa Ne Olur Analizi
Risk kontrol adımları
Kuruluşun Tehlike tanımlama ve risk DEĞERLENDİRMESİ için yaklaşım biçimleri hangileri olmalıdır
Ridley Metodu
HAVACILIKTA is sağlığı ve güvenliği tez
İşyerinde risklerin kontrolü amacı ile yapılan teknik önlemler
Kalitatif ve kantitatif risk analiz yöntemleri
Risk DEĞERLENDİRME Ekibi

Operasyonel Faktörler

Askeri tesis ziyareti sırasında belirlenen OF’ler şunlardı:

1. Eğitim/deneyim
∘ Personel, kompozit muayene veya onarım süreçleri konusunda iyi eğitimli değildi.
2. Çevresel faktörler – gürültü
∘ Dükkan, havaalanına yakınlığı nedeniyle çok yüksek, sabit bir gürültü seviyesine sahipti.
3. Personel değişikliği
∘ Personel sık sık değişti.
4. Tesisler
∘ Kompozit atölyede yeterli sayıda çalışma tezgahı yoktu.

Uçak Üreticisi Ziyareti

Bir ticari uçak üreticisi ile uçak kompozit muayenesi hakkında bir görüşme yapıldı. Üretici, yeni nesil uçaklar için uçak kompozit muayenesinin tüm ilk muayenelerin görsel olarak gerçekleştirileceğini belirtti. Parça hasarlı olarak belirlenene kadar hasarı karakterize etmek için NDT tekniklerine ihtiyaç duyulmayacaktır.

Örneğin, hasarı karakterize etmek için kademe testi kullanılmayacak ve bu tür teknikler orijinal ekipman üreticisi (OEM) prosedürlerinde bulunmayacaktır. Bir operatör bu tür teknikleri kullanırsa, tekniği önerilen prosedürlerin dışında gerçekleştiriyor olacaktır. Bu çok önemli bir noktaydı çünkü ziyaret edilen tüm onarım tesisleri, ilk inceleme süreçlerinde bir tür musluk testi tekniği kullandı.

Verilerin Analizi ve Tartışması

Tüm tesislerde gözlemlenen denetim sürecinin üst düzey görünümünü sunmaktadır. Uçak üreticisinin bakış açısından, bu süreçte önemli bir sorun var. Görsel bir inceleme bir anormalliği gösterdiğinde, parça hasarlı olarak kabul edilir ve onarım gerçekleştirilir. Daha fazla NDT gerekli değildir.

Tüm tesisler, görsel inceleme ile hasarlı olduğu tespit edildikten sonra parça üzerinde kapsamlı NDT gerçekleştirdi. Bu nedenle, uçak üreticisinin bakış açısına göre, prosedürler dışında faaliyet göstermektedirler.
Tablo 30.1, dört tesiste tanımlanan OF’leri listeler. Tablo, en çok tesisi etkileyen OF’lere, en az tesisi etkileyen OF’lere göre düzenlenmiştir.

Ziyaret edilen tüm siteler için tek bir OF’nin ortak olmadığı açıktı. Bununla birlikte, eğitim, gürültü ve denetim alanlarına erişimin her birinin potansiyel olarak üç tesisi etkilediği belirlendi. Aydınlatma, tesisler ve prosedürlerin her biri potansiyel olarak iki tesisi etkileyebilecek şekilde belirlendi.

Üç MRO’da teftiş çalışanı performansını potansiyel olarak etkilediği belirlenen en yaygın OF’ler aşağıdaki gibidir:

• Denetlenen alana erişim.
• Eğitim.
• Gürültü.

İki MRO’da teftiş çalışanı performansını potansiyel olarak etkilediği belirlenen OF’ler aşağıdaki gibidir:
• Aydınlatma.
• Tesisler.
• Organizasyonel faktörler.
• Prosedürler.

Son olarak, yalnızca tek bir tesisi etkileyen OF’ler aşağıdaki gibidir:
• Personel devri.
• Zaman.
• Tükenmişlik.
• Dikkat dağıtıcı şeyler.

Ayrıca tüm tesislerin ve müfettişlerin çoğunun kompozit malzeme muayenelerini farklı şekilde yaptıkları görülmüştür. Bu şu soruyu gündeme getiriyor: Denetim tekniklerindeki yüksek değişkenlik güvenilir (tutarlı) sonuçlar üretiyor mu? Ayrıca, belirtilen yüzey anormallikleri ile müfettişin gerçek birleşik hasarı işaretleme yeteneği arasındaki ilişkiye ilişkin veri eksikliği vardır.

The post Operasyonel Faktörler – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).