Potansiyel yayılma belirteçlerinin istikrarlı bir akışı devam ediyor; bunların çoğu, hücre döngüsü sırasında yüksek ekspresyon seviyesine sahip proteinlere karşı geliştirilmiş antikorlardır. Ki67 ve PCNA’ya benzer bir şekilde, hücre döngüsünün belirli bir fazı veya fazları sırasında bir antijen mevcutsa, tespitinin, çoğalan hücreleri tanımlamak için kullanılabileceği anlamına geldiği varsayılmıştır.

Bu varsayılan markörler arasında, siklin ailesinin farklı üyeleri ve bunlarla ilişkili sikline bağımlı kinazlar (cdkler) ve retinoblastoma proteini (pRb) bulunmaktadır. DNA replikasyonu ile ilişkili diğer proteinler de, minikromo-bazı bakım proteinleri (Mcm) dahil olmak üzere potansiyel belirteçler olarak tanımlanmıştır. Bu Mcm proteinleri (bunlardan altı Mcm 2, 3, 4, 5, 6 ve 7) hem DNA replikasyonunun başlatılmasında hem de tek bir hücre döngüsünde yeniden replikasyonun önlenmesinde rol oynar.

Ne yazık ki, hücre döngüsüyle ilişkili bu markörlerin birçoğu, hücre döngüsünü kontrol eden proteinlerin düzenleyici yolundaki değişiklikler nedeniyle habis hücrelerde değiştirilmiş bir ekspresyona sahiptir ve proliferatif aktivitenin uygun markörleri değildir.

Hücre döngüsünü kontrol eden proteinlerin tanımlanmasındaki yüksek ilginin bir sonucu olarak, yeni antikorlar büyük bir hızla geliştirilmekte ve pazarlanmaktadır. Bu, çoğalma belirteçleri olarak potansiyellerinin tam olarak değerlendirilebileceği hızı aşıyor.

Sonuç olarak, herhangi bir yeni antikor kullanılırken, bir proliferasyon belirteci olarak kabul edilmeden önce yeterince doğrulanmış olduğundan emin olmak için dikkatli olunmalıdır. Bununla birlikte, antikorların çoğu, proliferasyonu ölçmek için araçlardan ziyade spesifik biyolojik terapilere yönelik terapiyle ilişkili hedefler olarak ilgi çekicidir.

Moleküler markör teknikleri
Moleküler markörler Nedir
Moleküler ıslah nedir
Moleküler markörlerin kullanım alanları
Hızlandırılmış ıslah yöntemleri
Genetik markör Nedir
Markör gen nedir
Morfolojik markörler

İn situ hibridizasyon, proliferatif aktiviteyi göstermek için de kullanılmıştır. Histon 3 (H3) mRNA’nın ifadesi, birkaç yıldır böyle bir markör olarak kabul edilmiştir ve prognostik bilgi sağlayan diğer markörlerle iyi bir şekilde karşılaştırılır. Histonlar, kromatinin ana protein bileşenidir ve DNA ipliklerini kompakt bir formda, yani nükleozomda paketlemede rol oynarlar.

Histonlar DNA ile çok yakından ilişkili olduğundan, DNA sentezi sırasında da üretilmeleri gerekir. Bu nedenle, S-fazında artan H3 mRNA seviyelerinin tespiti, dokuların prolferatif aktivitesini yansıtır. H3 mRNA düzeylerinin G2 sırasında hızla düştüğü bilinmektedir ve hücre G0’a girdiğinde hiçbir sentez gerçekleşmez, bu da onu proliferatif aktivitenin en spesifik belirteçlerinden biri yapar.

Bununla birlikte, bu yöntem yaygın olarak kullanılmamaktadır, çünkü mRNA’yı tespit etmek için gereken yerinde hibridizasyon tekniği çoğu laboratuvarda hazır değildir; ayrıca sonuçlar, özel bir algılama yöntemi gerektirmeyen diğer markörlerden önemli ölçüde daha iyi değildir.

In situ hibridizasyon teknikleri ve özellikle izotopik olmayanlar giderek daha fazla laboratuvara tanıtılmaktadır, bu nedenle ileride belki de proliferatif bilgi H3 mRNA kullanılarak daha sık elde edilecektir.

Farklı proliferatif aktivite belirteçlerinin hem birbirleriyle hem de hücre döngüsünün farklı aşamalarıyla nasıl ilişkili olduğunu göstermektedir.

Markörlerin Pratik Kullanımı

Proliferatif aktiviteyi ölçme yönteminin seçimi, büyük ölçüde değerlendirilen materyalin türüne bağlıdır. Geriye dönük bir çalışma, parafine gömülü malzeme kullanılarak gerçekleştiriliyorsa, TLI, BrdULI ve mKi67 gibi yöntemler kullanılamaz.

Göz önünde bulundurulması gereken doku hazırlama noktaları, tüm belirteçleri etkilediği için kullanılan fiksatif tipini ve fiksasyonda bir gecikmenin neden olabileceği etkiyi içerir. Bazı alkol bazlı fiksatiflerde mitotik figürleri apoptotik cisimlerden ayırt etmek çok zordur; aynı şekilde, AgNOR’ların tanımlanması da zor olabilir.

Antijen ekspresyonu, ısı aracılı antijen geri kazanımının kullanılmasına rağmen bazı fiksatif solüsyonlarda azalır ve hatta kaybolur. Akış sitometrisinde bile nükleer boyalar, metal içeren bir fiksatif kullanıldığında kromatine bağlanamaz. Bazı çalışmalar, fiksasyondaki bir gecikmenin dokudaki mitoz sayısını azalttığını ve bu nedenle proliferatif aktiviteyi hafife alacağını göstermiştir.

Son olarak, kesit kalınlığının genellikle belirteçlerin gösterilmesi ve değerlendirilmesi üzerinde önemli bir etkiye sahip olduğu düşünülmez. Bununla birlikte, boyama kalitesini değiştirmenin yanı sıra, hem mitotik hem de AgNOR sayıları, kesitin kalınlığına göre değişecektir ve immünohistokimyada, sonuçta ortaya çıkan boyama yoğunluk olarak değişecektir.

Isı aracılı antijen geri alma aşamasından geçecek tüm bölümler yapışkan kaplı slaytlar üzerine konulmalı ve fırınlanmalıdır, aksi takdirde bölümler kalkar ve bazıları tamamen kopar.

Değerlendirme Yöntemi

En uygun proliferasyon belirteci seçildikten ve yöntem uygulandıktan sonra, sonraki soru şudur: Nasıl sayarım? ” Bu genellikle tüm tekniğin son ve en kolay aşaması olarak kabul edilir, ancak bir tutarlı ve tekrarlanabilir sonuçlar elde etmek için metodik yaklaşım.

Binlerce hücre, numuneler arasında tatmin edici bir tutarlılık derecesi ile hızlı bir şekilde değerlendirilebildiğinden, akış sitometrisinin diğer işaretçilerden belirgin bir avantaja sahip olduğu bu aşamadadır. Bir histolojik bölümde bir proliferasyon belirtecinin gösterildiği diğer tüm yöntemler, karşılanması gereken bir dizi benzer kritere sahiptir.

İlk olarak, değerlendirmeyi gerçekleştirmek için geçen zaman, elde edilen bilginin değeriyle dengelenmelidir. Benzer prognostik bilgiler, bu sürenin bir kısmını alan yarı kantitatif bir yöntem kullanılarak elde edilebildiğinde, bir bölüm üzerinde resmi bir sayım yapmak için 20 dakika harcamak anlamsız olacaktır. İkinci olarak, hangi değerlendirme yöntemi kullanılırsa kullanılsın, hem güvenilir hem de tutarlı olmalıdır.

Burada tartışılan işaretçilerle kullanılan değerlendirme yöntemlerinin çoğu, geleneksel sayımlar veya tahminlerdir, ancak pazarda farklı özelliklere sahip görüntü analizine dayalı sistemlerin sayısı gittikçe artmaktadır.

Manuel yöntemler kullanılarak, değerlendirmeyle ilişkili öznelliği azaltmak için bir dizi kriterin karşılanması gerekir, böylece hem örnekler hem de değerlendiriciler arasında karşılaştırma yapılmasına izin verilir. Herhangi bir değerlendirmeye başlamadan önce aşağıdaki hususlar her zaman dikkate alınmalı ve çalışma süresince bunlardan sapılmamalıdır.

Bölümün hangi alanı değerlendirilmelidir?

Geleneksel olarak, bir tümörün ‘büyüyen kenarı’ değerlendirme için en uygun alan olarak kabul edilir. Bu, en proliferatif olma eğilimindedir ve genellikle histolojik derece için mitotik sayımın hesaplandığı alandır.

The post Markörlerin Pratik Kullanımı – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).