Reptilaz, fibrinojenden fibrinopeptid A’yı parçalayarak insan fibrinojenini pıhtılaştıran Bothrops atrox (Per-de-lana) yılanının zehirinden elde edilen bir enzimdir. Reptilaz, heparin veya anti-trombin III tarafından inhibe edilmez. Uzatılmış bir trombin zamanı ve normal reptilaz zamanı da numunede heparin varlığı ile uyumludur. Disfibrinojenemi ve hipofibrinojenemide reptilaz süresi uzar.

Fibrinojen

Kalıtsal fibrinojen bozuklukları nadir olmakla birlikte, tüketim koagülopatileri, karaciğer hastalığı olan hastalarda ve kardiyopulmoner baypas dahil olmak üzere büyük cerrahiyi takiben edinilmiş bozukluklar yaygındır. Ayrıca, yüksek fibrinojen düzeyleri ile iskemik kalp ve periferik vasküler hastalık riskinin artması arasındaki ilişki iyi bilinmektedir.

Fibrinojen aynı zamanda bir akut faz reaktanıdır ve inflamatuar hastalıklarda yaygın olarak görülen artmış düzeylere sahiptir. Sonuçların yorumlanması bu nedenle zordur ve en uygun yöntem araştırmanın nedenine bağlıdır.

Düşük fibrinojen düzeylerinin manuel Clauss yöntemiyle doğrulanması tavsiye edilir. Fibrinojeni ölçmek için kullanılan çok sayıda yöntem vardır ve en yaygın olarak fibrin oluşumuna dayalı olarak fonksiyonel fibrinojeni ölçmek için kullanılan pıhtılaşma yöntemleri vardır. Trombin zamanı yönteminde (Clauss), trombin zamanı, test örneğindeki fibrinojen konsantrasyonuyla orantılıdır.

Bilinen fibrinojen konsantrasyonlarından bir kalibrasyon eğrisi hazırlanır ve trombin zamanını bir fibrinojen konsantrasyonuna dönüştürmek için kullanılır. Yüksek konsantrasyonlarda bulunmadıkça, FDP’ler veya heparinden çok az etkileşim vardır.

Bir fibrinojen titresi, bir dizi plazma dilüsyonu ve ardından trombin ilavesi kullanılarak elde edilebilir. Fibrinojenin seyreltildiği seyreltme, mevcut fibrinojen konsantrasyonunun bir ölçüsüdür.

Test genellikle sırasıyla FDP’lerin ve fibrinolizin göstergeleri olarak protamin sülfat ve E-aminokaproik asit (EACA) ile paralel olarak yürütülür. Daha az yaygın olarak kullanılan fizikokimyasal yöntemler toplam fibrinojeni ölçer ve fonksiyonel aktiviteyi yansıtmayabilir, immünolojik yöntemler ise hem fibrinojende hem de FDP’lerde bulunan faktörle ilişkili antijeni ölçer.

Otomatik koagülometrelerin artan kullanımı, bir spektrofotometre kullanılarak bir türbidometrik analize dayalı olarak protrombin zamanından türetilmiş bir parametre olarak fibrinojen tahlillerinin otomasyonuna yol açmıştır.

Fibrinojen nedir
Fibrinojen yüksekliği
fibrinojen yüksekliği covid-19
Fibrinojen yüksekliği COVID
Korona fibrinojen
d-dimer ve fibrinojen yüksekliği
Fibrinojen düşüklüğü
Fibrinojen yüksekliği ekşi

D-dimer tahlilleri ve FDP’ler

D-dimer tahlilleri, venöz tromboembolik hastalık tanısında giderek daha fazla kullanılmaktadır. D-dimer fragmanları, trombin tarafından üretilen fibrin pıhtılarının plazmin tarafından parçalanması sırasında üretilir. Testler, fibrinojen ile çapraz aktivitesi olmayan çapraz bağlı fibrin fragmanlarına özgü antikorlar tarafından tespite dayanır.

Dolayısıyla bu testler plazma numuneleri üzerinde gerçekleştirilebilir. D-dimer tespiti için şu anda üç ana yöntem vardır. Bir enzime bağlı immünosorbent tahlili (ELISA) oldukça hassastır ve nicel sonuçlar sağlar.

Ana dezavantaj, tekniğin zaman alıcı olması ve bu nedenle bu testin venöz tromboembolik hastalık için hızlı tarama için kullanıldığı durumlarda problemler ortaya çıkarmasıdır. Lateks aglütinasyon tahlilleri daha hızlıdır ancak %80’lik daha düşük bir duyarlılığa sahiptir ve herhangi bir tarama prosedürünün parçası olarak klinik olasılık skoru ile birlikte kullanılmalarını gerektirir.

Kantitatif otomatik lateks deneyleri, 405 nm’de ışık geçirgenliğindeki düşüşü ölçmek için özel ekipman gerektirir; bunun hassas ve aynı zamanda hızlı olma avantajı vardır. Tam kan aglütinasyon testleri, bir D-dimer için monoklonal antikorun kırmızı hücrelere bağlanan monoklonal antikora bağlı olduğu kantitatif kırmızı hücre aglütinasyonuna dayalı en hızlı testi sunar. Bu testler hızlıdır ancak operatöre bağlıdır ve nicel bir sonuç vermez.

Bu tahliller, venöz tromboembolik hastalık için yüksek bir negatif tahmin değerine sahiptir ve bu nedenle venöz trombozu dışlamak için hastaların taranmasında genellikle bir klinik tahmin olasılık skoru ile birleştirilir.

Yükseltilmiş D-dimer sonuçları derin ven trombozu için spesifik değildir ve özellikle daha hassas testlerde, enfeksiyon iltihabı, vaskülit, hamilelik gibi çeşitli koşullarda ve özellikle 3 haftaya kadar takip eden dönemde düşük fibrin seviyeleri tespit edilir. 

Yükseltilmiş D-dimer ve FDP seviyeleri yaygın damar içi pıhtılaşmada görülür ve in vivo plazmin aktivasyonunu takiben hastalık ilerlemesini izlemede yardımcı bir yöntemi temsil eder. Test aynı zamanda streptokinaz veya ürokinaz gibi terapötik bir fibrinolitik ajana karşı bir fibrinolitik yanıtın elde edilip edilmediğini değerlendirmek için de kullanılabilir.

D-dimer tahlilleri daha spesifik olduğundan ve fibrinojenoliz ile fribrinoliz arasında ayrım yaptığından, büyük ölçüde FDP tahlillerinin yerini almıştır.

FDP’ler, fibrinojen ve çapraz bağlı olmayan fibrinin plazmin degradasyonunu takiben artar ve uzamış trombin süresi veya reptilaz pıhtılaşma süresi ile sonuçlanır. En yaygın olarak gerçekleştirilen FDP tahlilleri, FDP’leri tanıyan bir antikorun lateks partiküllerinin yüzeyi üzerine kaplandığı bir lateks aglütinasyon tekniği kullanır.

Partiküller, FDP’lerin mevcudiyetinde aglütine olur ve konsantrasyon, aglütinasyonu sürdüren seyreltme ile belirlenir. Bu tahlilde kullanılan antikorlar fibrinojeni çapraz bağlayabildiğinden fibrinojen hasta numunesinden çıkarılmalıdır.

Bu, bölünmüş ürünlerin in vitro oluşumunu önlemek için bir plazmin inhibitörü varlığında numunenin trombin veya yılan zehiri ile pıhtılaşmasıyla gerçekleştirilir. Bu reaktifler özel toplama tüplerine dahil edilmiştir.

Faktör Tahlilleri

Spesifik pıhtılaşma faktörü tahlilleri ya protrombin zamanına ya da APTT’ye dayanır. Belirli bir faktör eksikliği olan plazmaya bir dizi plazma standardı seyreltisi eklenir. Elde edilen pıhtılaşma süreleri, günlük kağıdına çizildiğinde faktör konsantrasyonuyla doğrusal bir ilişki gösterir.

Faktörün test plazmasındaki aktivitesi daha sonra grafikten belirlenebilir. Bu testler, kalıtsal bozuklukları olan hastaların belirlenmesinde ve ayrıca faktör konsantrasyonu replasman tedavisinin izlenmesinde özellikle önemlidir.

Faktör II, V, VII ve X yaygın olarak tek aşamalı bir protrombin zamanı kullanılarak test edilirken, faktörler VIII, IX, XI ve XII bir APTT yöntemine dayanır. Faktör XIII eksikliği, fibrin oluşumuna yol açan reaksiyona katılmadığı için rutin pıhtılaşma testlerinin hiçbirinde saptanmaz.

Üre çözünürlük testi, faktör XIII eksikliğini taramak için yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir. Bir fibrin pıhtısı oluşur ve plazma örneğine aseton veya üre eklenir, 37°C’de inkübe edilir. Faktör XIII’ün etkisiyle çapraz bağlanan fibrin bu solüsyonlarda çözünmez, ancak faktör XIII aktivitesinin yokluğunda bir fibrin pıhtısı bir saat içinde çözülür.

The post Fibrinojen – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).