Güvenilirlik bazen yalnızca ara sıra kullanılabilir. Bu durumda, her bir etki boyutunu ayrı ayrı düzeltemeyiz. Ancak, araştırma alanındaki güvenilirlik dağılımını tahmin edebilirsek, çıplak kemik meta-analizinde elde edilen değerleri ölçüm hatasının etkileri için düzeltebiliriz. Bunun için yöntemler (ilişkiler için) tam olarak geliştirilmiştir ve burada sadece ana hatları çizilecektir.

Ortalama Gerçek Etki Büyüklüğü

Analizin anahtarı, çıplak bir meta-analizde hesaplanan istatistikler üzerinde ölçüm hatasının etkisine bakmaktır: düzeltilmemiş etki büyüklüklerinin ortalaması ve varyansı. Gerçek etki büyüklüğü ile örnek etki büyüklüğüne ilişkin formül vardır.

burada δ gerçek etki büyüklüğüdür, a zayıflama faktörüdür (güvenilirliğin karekökü) ve e örnekleme hatasıdır. Bir araştırma alanı genelinde, gözlemlenen ortalama etki büyüklüğüdür.

İstenen ortalama gerçek etki büyüklüğü böylece bireysel çalışmalar için zayıflatma faktörlerinin ortalaması ile azaltılır. Ortalama zayıflama faktörü biliniyorsa, bireysel bir etki boyutunu düzeltmek için kullanacağımız formülün aynısını kullanarak gözlemlenen ortalama etki büyüklüğünü düzeltebiliriz.

Bu nedenle, ortalama etki büyüklüğünü hesaplamak için, her bir bireysel çalışma için zayıflama faktörünü bilmemize gerek yoktur, sadece çalışmalar arasında ortalama zayıflama faktörünü bilmemiz gerekir.

A faktörünün güvenilirlik değil, karekökü olduğuna dikkat edin. Bu nedenle, güvenilirlik dağılımından zayıflama faktörlerinin dağılımını çıkarmalıyız. Güvenilirlikler ayrı ayrı verilirse, ortalama ve standart sapmayı hesaplamadan önce yalnızca kareköklere dönüştürürüz.

Gerçek Etki Boyutlarının Varyansı

Çıplak meta-analiz bunu, gözlemlenen etki büyüklüklerinin Var(do) varyansından örnekleme hatası varyansını Var(e) çıkararak çalışma popülasyonu etki büyüklüklerinin Var(δo) varyansını hesaplamak için kullanır. Bu artık varyans, örnekleme hatası için düzeltildi, ancak ölçüm hatası için düzeltilmedi. Çıplak meta-analizden düzeltilmiş varyans, gerçek etki büyüklüklerinin istenen varyansına Var(δ) ile bağlanır.

Bu denklemin sağ tarafında dört giriş var. Var(δo) girişi, çıplak kemik meta-analizinden düzeltilmiş varyanstır. E(a) girişi, çalışmalar arasındaki ortalama zayıflama faktörüdür. Var(a) girişi, çalışmalar arasında zayıflama faktörünün varyansıdır. E(δ) girişi, önceki bölümde hesaplanan ortalama gerçek etki büyüklüğüdür.

Varyansın temel meta-analiz tahmininden güvenilirlikteki değişiklik nedeniyle gözlemlenen etki büyüklüklerinde varyansın çıkarılmasını gösterir. Bölüm 4’te, ortaya çıkan varyans, artık varyans olarak adlandırıldı. Yani, çalışma etki büyüklüklerindeki varyans bölünebilir.

A, gerçek etki büyüklüğündeki varyasyondan kaynaklanan varyanstır (artık varyans),
B, güvenilirlikteki varyasyondan kaynaklanan varyanstır ve
C, örnekleme hatasından kaynaklanan varyanstır.

Bu, korelasyonlar için kullanılan varyans ayrıştırma formülünün aynısıdır.

Etki büyüklüğü kaç olmalı
Etki büyüklüğü hesaplama
İstatistik etki büyüklüğü nedir
cma meta-analiz programı indir
meta-analiz çalışması örneği
Post hoc power analizi nasıl yapılır
Meta regresyon nedir
Güç analizi, örneklem büyüklüğü

Güvenilirlik Dağılımı: Bir Örnek

Psikolojideki en eski hipotezlerden biri, bir başarısızlık deneyiminin kaygı yarattığıdır. Örneğin, iş stresini yüksek tansiyon veya mide ülseri gibi sağlık sorunlarına bağlayan hipotez budur. Stres, yüksek kan basıncı ve yüksek düzeyde mide asidine neden olan otonomik uyarılma üreten kaygı üreten başarısızlık korkusu üretir.

Bu, deneklerin başarısız olacakları önceden belirlenmiş bir duruma getirilmesi ve ardından ortaya çıkan durumluk kaygı düzeyinin ölçülmesiyle laboratuvarda incelenmiştir. Sekiz varsayımsal deneysel çalışmanın meta-analizi için veri tabanı sunar.

Jones (1992) sekiz çalışmayı belirledi, ancak verilerin yalnızca çıplak bir meta-analizini yaptı. Böylece Jones, sadece örneklem büyüklüğü ve etki büyüklüğü için sütunları görmüştür. Sonuçları ilk meta-analiz olarak verilmiştir. Ortalama etki büyüklüğü .31 ve standart sapma .075 buldu. Normal dağılımı bir kılavuz olarak kullanarak, %95 aralığının .16 < δ < .46 olduğunu tahmin etti. Etkinin her zaman pozitif olduğu, ancak etkinin boyutunun çalışmalar arasında 3’e 1 kadar değiştiği sonucuna vardı. Jones bir moderatör değişken aradı ama hiçbirini bulamadı.

Smith (1996), Hunter, Schmidt ve Jackson’ın (1982) meta-analiz kitabını okumuş ve bu çalışmalarda kaygı ölçümünün güvenilirliğinden endişe duymuştur. Hangi çalışmaların bağımlı değişkenin güvenilirliğini bildirdiğini görmek için sekiz çalışmaya geri döndü. İki çalışma güvenilirliği bildirdi, iki çalışma değerleri listeledi. Daha sonra çalışmalarda bulunan değerleri kullanarak güvenilirliği düzelten bir meta-analiz yaptı. Bu, gösterilen ikinci meta-analizdir.

Güvenilirlik bildiren iki çalışma için, zayıflama faktörleri .77 ve .81 olup, ortalamaları .79 ve standart sapması .02’dir. Düzeltilmiş meta-analiz, .09’luk bir standart sapma ile .39’luk bir ortalama etki büyüklüğü verdi. Normal dağılım orta %95 aralığı .21 < δ < .57 olacaktır. Smith daha sonra Jones’un etkinin her zaman pozitif olduğunu iddia etmekte haklı olduğunu, ancak Jones’un ortalama etkinin gücünü %21 oranında hafife aldığını kaydetti. Öte yandan, Smith de etkinin boyutunun 3’e 1 kadar değiştiğini buldu.

Black (2002), Smith’in güvenilirlik konusunda endişelenmekte haklı olduğunu düşündü, ancak güvenilirliği bildiren iki çalışmanın alanı bir bütün olarak temsil etmemiş olabileceğinden endişelendi. Black, ölçümün doğası hakkında ne söylendiğini görmek için her rapora baktı. Bulduğu şey, davranışçı metodolojinin kişilik araştırmaları üzerinde çok fazla etkisi olmadan önce dört eski çalışmanın yapıldığıydı.

Bu çalışmaların tümü, ölçümün kalitesi konusunda endişeliydi ve durumluk kaygıyı değerlendirmek için çok maddeli ölçekler oluşturdu. Her eski çalışma, kaygıyı ölçmek için beş maddelik bir ölçek kullandı. Sonraki dört çalışma, kişilik araştırmalarında davranışçı metodolojinin baskın hale gelmesinden sonra yapılmıştır. Bu çalışmalar, ölçümün kalitesiyle ilgilenmedi ve durumluk kaygıyı tek bir yanıtla, yani tek maddelik bir ölçekle değerlendirdi.

Black daha sonra durumluk kaygıyı ölçen çeşitli ölçeklerin güvenilirliğini bildiren altı çalışmayı aradı. Bildirilen güvenilirlikler gösterilir. Ölçekler madde sayısı bakımından farklılık gösterdiğinden, güvenilirlikleri karşılaştırılabilir değildir. Böylece Black, tüm çalışmalar için ortak bir referans noktası olan bir maddenin güvenilirliğini hesaplamak için ters Spearman-Brown formülünü kullandı.

Tek maddelik güvenilirlikler rapor edilmiştir. Tüm tek öğeli güvenilirlikler .25’e yakındır ve güvenilirliklerdeki varyasyon, örnekleme hatasından beklenenden daha fazla değildir. Bundan, Black’e göre, daha yeni tek maddelik araştırmalardaki güvenilirliğin sadece .25 olduğu görülüyordu. Bu gerçeğe dayanarak, Spearman-Brown formülünü (bu bölümün sonundaki alıştırmada verilen), daha eski beş maddelik çalışmalar için .625’lik bir güvenilirliği hesaplamak için kullandı; bu, bildirilen iki güvenilirlikle uyumlu bir değerdir. Daha sonra bu bilgiyi gösterilen üçüncü meta-analizi yapmak için kullandı.

Siyah, .04’lük bir standart sapma ile .48’lik bir ortalama etki büyüklüğü buldu. Normal dağılım orta aralığı .40 < δ < .56 olacaktır. Black, Jones’un başarısızlığın ortalama etkisini %35 oranında, Smith’in ise %19 oranında hafife aldığını kaydetti. Ayrıca, her iki yazarın da çalışmalar arasındaki varyasyonun boyutunu fazlasıyla abarttığını kaydetti.

The post Ortalama Gerçek Etki Büyüklüğü – Meta-Analiz Ödevleri – Meta-Analiz Alanında Tez Yaptırma – Meta-Analiz Tez Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).