Almanya, Danimarka, İspanya, İtalya ve Yunanistan’da kabul edilen yenilenebilir enerji için ilk şebeke besleme yasaları, bağımsız operatörlerin şebekeye erişimini ve özel operatörler için güvenli bir yatırım ortamı sağlamaya yetecek elektrik fiyatını garanti etti.

Ancak bu, yenilenebilir enerjinin piyasaya girmesini sağlamak için tek başına yeterli değildi: İtalya ve Yunanistan’daki özel yatırımcıların, yasanın pratikte uygulanmasını fiilen engelleyen teknik şartnameleri karşılaması gerekiyordu. Bunların tek devlet elektrik şirketlerine sahip ülkeler olması tesadüf değildir.

Almanya, Danimarka ve İspanya’da ise aksine, yeni yasalar nispeten kısa bir süre içinde bağımsız operatörler tarafından çok sayıda özel yatırımı ateşledi. Her şeyden önce, garantili fiyatların karlı bir işletme sağlamak için yeterli olduğu rüzgar santrallerine yatırımı ateşledi.

Şebeke besleme mevzuatı böylece yenilenebilir enerjiyi elektrik piyasasına getirmek için en başarılı politika aracı olduğunu kanıtladı. Bu başarının ön koşullarından ikisi, ilgili ülkelerde yenilenebilir enerji konusunda kamuoyu bilincinin ve desteğinin varlığı ve bağımsız elektrik tedarikçileri fikrinin hızlı bir şekilde tutun.

Bununla birlikte, kültürel olarak bireyselliğe verdiği önemle tanınan İtalya gibi bir ülkede bağımsız elektrik arzına yönelik bu kadar az hevesin olması dikkat çekicidir.

En başından beri şebeke besleme yasaları elektrik endüstrisinden muhalefetle karşılaştı ve bu muhalefet piyasaya daha fazla özel operatör girdikçe büyüdü. Yerleşik elektrik şirketleri, endüstrinin ve tüketicilerin kabul edilemez maliyetlerle karşı karşıya kalacağını iddia ederek korkutma taktikleri kullanarak köşelerini dönmeye çalışıyorlar.

Şebekeye yenilenebilir kaynaklardan elektrik verildiğinde daha az yakıt yakmalarına rağmen, diğer zamanlar için tüm kapasitelerini korumak zorunda olduklarını iddia ediyorlar. Bu argüman, üretim, iletim ve dağıtımın entegre bir işletme oluşturduğunu varsayar, ancak bu tür bir entegrasyon, elektrik piyasasını yöneten yeni yasalarla resmen yasa dışı bırakılmıştır. Başka bir deyişle, konumları hukuka aykırıdır.

Yeni mevzuat çerçevesinde, tüketiciye ek maliyetler ancak dağıtım şebekesi düzeyinde (alçak gerilim) elektrik tedarikinin ortalama maliyeti ile yenilenebilir kaynaklar için yasal minimum fiyat arasındaki fiyat farkından kaynaklanabilir.

Hükümet her halükarda, daha yüksek bir fiyat ödenmesi gereken yenilenebilir kaynaklardan özellikle büyük miktarlarda elektrik satın almak zorunda kalanları dezavantajlı duruma düşürmemek için, herhangi bir ek maliyeti şebekeyi işleten tüm şirketler arasında yeniden dağıtmak için yasa çıkarabilir. diğer kaynaklardan elde edilen elektriğe göre.

Asgari fiyatları içeren şebekeden besleme kanunları, bu nedenle, hükümetlerin ve parlamentoların bu tür kanunları çıkarmak veya kanun kitaplarında tutmak ve uygunluğu sağlamak için yeterli siyasi iradeye sahip olduğunu varsayarak, yenilenebilir kaynaklardan üretilen elektriğin oranını sürekli olarak artırmanın en kolay yolunu temsil eder. 

Yenilenebilir kaynaklardan enerji üretimine öncelik verilirse, yaptıkları katkı her yıl artabilir ve buna eşlik eden nükleer veya fosil kaynaklardan elektrik talebinde bir düşüş olabilir.

ENH direk tipleri
tedaş 21. madde
elektrik piyasası bağlantı ve sistem kullanım yönetmeliği 37. madde
Elektrik bağlantı görüşü
Özel elektrik hattı
elektrik piyasası bağlantı ve sistem kullanım yönetmeliği 21. maddesi
Elektrik Piyasası bağlantı ve sistem kullanım Yönetmeliği
Kullanıcı mülkiyetindeki elektrik tesislerinin dağıtım

Yenilenebilir kaynaklardan elde edilen elektriğin de vergiden muaf olması veya vergiden muaf olması ve verginin yalnızca konvansiyonel enerjiye ödenmesi durumunda, tüketiciye ek maliyet otomatik olarak daha düşük olacaktır. Herhangi bir ek maliyetin gerçek seviyesini belirlemek için her halükarda daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulacaktır. Kesin olan şu ki, iddia edilenden çok daha düşük olacaklar ve bazı durumlarda muhtemelen hiç olmayacaklar.

PV elektriği her zaman talebin zirveye ulaştığı ve dolayısıyla elektriğin en değerli olduğu günün saatlerinde üretilir. Elektrik tedarikçileri genellikle pik yük elektriğini 0,13 € ile 0,26 € (0,11 $–0,23 $) arasındaki fiyatlara satın alır.

Ayrıca gündüzleri geceye göre daha fazla rüzgar olma eğilimindedir, bu da rüzgar çiftliklerinin genellikle daha yüksek bir fiyata daha değerli elektrik üretmesi anlamına gelir. Bu, fiyat minimumlarının, özellikle PV’ye fayda sağlayacak olan farklı talep dönemlerinde gerçek ortalama elektrik maliyetini yansıtacak şekilde farklılaştırılabileceğini göstermektedir.

Nisan 2000’de yürürlüğe giren Alman yenilenebilir enerji mevzuatı, kWh başına minimum 0,51 € (0,45 $) fiyat ve yeni kurulumlar için yüzde 5’lik yıllık amortisman oranı belirtiyor.

Bunun sonucunda PV’nin yaygın olarak kullanılmasının ve daha fazla teknik gelişmenin yıldan yıla daha düşük fiyatlar ürettiğini varsayarsak, o zaman PV elektriğinin fiyatı sonunda en yüksek oranlı elektriğin ortalama maliyeti seviyesine düşecektir. Bu noktadan itibaren gerçek piyasa değerlerine göre belirlenen fiyatlar yatırımcıların maliyetlerini karşılamaya yeterli olacaktır.

İronik bir şekilde, şebeke besleme yasalarının başarısı, evrensel olarak uygulanmalarını veya uzun süre yürürlükte kalmalarına izin verilmesini olası kılmıyor. Yenilenebilir kaynaklardan üretilen elektriğin oranını artırmadaki başarıları ne kadar büyük olursa, onlara karşı muhalefet de o kadar büyük olacaktır ve elektrik endüstrisi engelleyici olmaktan fazlasıyla yeteneklidir.

Elektrik endüstrisinde üretim, iletim ve arzın yasal olarak ayrılmasına rağmen, elektrik şirketleri, giderek daha fazla yerel dağıtım şebekesi satın alarak, doğrudan veya dolaylı olarak, üç fonksiyon üzerindeki kontrollerini sıkılaştırıyor. Amaç, yeni kuralların üretim ve dağıtımı birbirinden ayırması ve böylece üreticilerin tekel konumunu güvence altına almak için enerji şebekelerini kötüye kullanabilecekleri duruma bir son vermesi gerektiği gerçeğine bakılmaksızın son tüketicilere ulaşmaktır.

Yerleşik elektrik şirketlerinin ortak çıkarı, yenilenebilir enerjinin şebekeye kontrolsüz girişinin önlenmesidir. Yenilenebilir enerji tahriş edicidir, çünkü artan yenilenebilir enerji tedarikçileri, kurulu elektrik şirketlerinin doğrudan kontrolü altında değildir.

İkincisinin lobicilik çabaları o kadar başarılı oldu ki, yukarıda adı geçen ülkelerde şebeke besleme mevzuatının başarısı başka yerlerde çok az ilgi gördü. AB Komisyonu, 1997’de yenilenebilir enerji üzerine yayınladığı Beyaz Kitapta, yerel dağıtım şebekesinin ‘şehir kapısına’ kadar olan ortalama elektrik tedarik maliyetine göre belirlenen minimum fiyatla, şebekeye beslemeyle ilgili bir direktif ortaya koydu. 

Avrupa Parlamentosu da direktifi destekleyen bir önergeyi kabul etti. Ancak, enerji piyasası ve rekabet politikası direktiflerini hazırlamakla görevli Komisyon Genel Müdürlükleri, Ortak Pazar direktifinde elektrik konusunda açıkça tercihli tarifeye izin veren maddeleri göz ardı ettikleri gibi, bugüne kadar bu tekliflerin uygulanmasına da inatla karşı çıkmışlardır. 

The post Şebeke Besleme Yasaları  – Enerji Mühendisliği Ödevleri – Enerji Mühendisliği Ödev Hazırlatma – Enerji Mühendisliği Alanında Tez Yazdırma – Enerji Mühendisliği Ödev Yaptırma Fiyatları first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).