Dağılımın boyutu, genellikle teorik plakaların sayısı (N) veya bir teorik plakaya (HETP) eşdeğer yükseklik olarak ifade edilen ayırma sisteminin verimini etkileyecektir. Teorik plakaların sayısı, ayırma verimliliğini ifade etmek için literatürde daha sık kullanılmaktadır ve aşağıdaki gibi tanımlanabilir.

Burada l, bir bölgenin göç mesafesi (kılcalın enjeksiyondan tespit noktasına uzunluğu) ve stot, varsayılan Gauss bölgesi dağılımının standart sapmasıdır. HETP, aşağıdaki denklemde gösterildiği gibi teorik plakaların sayısından hesaplanabilir.

1. Radyal Termal Varyans

Joule ısıtmasındaki bir artış, kapilerdeki tampon elektrolit çözeltisi boyunca bir akım akışı tarafından üretilen güçten kaynaklanabilir. Bir radyal sıcaklık gradyanının46 oluşumu, bir parabolik bölge deformasyonuna yol açar. Radyal bir sıcaklık gradyanı, karşılık gelen bir radyal viskozite gradyanı ile sonuçlanacaktır. (Sulu ortamda viskozite, sıcaklığa güçlü bir bağımlılık gösterir.)

Elektroforetik hareketlilik dolaylı olarak ortamın viskozitesiyle ilişkili olduğu için, göçen çözünen maddenin bir radyal hız gradyanı gözlenir. Sıcaklık 11 ° C artırıldığında çözünen maddenin hareketliliğinin% 2 arttığı tespit edilmiştir. Açık bir kılcal damarın merkezi ile duvarı arasındaki sıcaklık farkı (DT) verilir.

Burada E elektrik alan kuvvetine karşılık gelir, I elektrolitin eşdeğer iletkenliğidir, c molar konsantrasyonu temsil eder, dc kılcalın iç çapıdır ve kt ortamın termal iletkenliğini temsil eder. Denklem (24), sıcaklığın radyal dağılımının kılcalın iç çapına bağımlılığını açıkça göstermektedir.

Bu nedenle, istenen yüksek potansiyelleri (E) uygulamak için dc’nin azaltılması (100 mm) gerektiği açıktır. Küçük çaplı kapilerlerin kullanımı DT oluşumunu azaltır ve yüksek ayırma verimliliği ile sonuçlanan yüksek elektrik alanlarının uygulanmasına izin verir. Ek olarak, radyal bölge dağılımı kontrol edilebilir bir seviyeye indirilecektir.

fizik 2: elektrik alan
Elektrik alan formülü
Elektrik Alan Soruları
Çubuğun elektrik alanı
Bileşke Elektrik Alan sıfır
Elektrik alan nerede sıfır olur
Elektriksel Kuvvet
Net Elektrik kuvveti hesaplama

2. Elektrik Alan Pertürbasyon Varyansı

HPLC’deki numune seyrelticinin çözücü kuvveti, başlangıç ​​koşullarında mobil fazın çözücü kuvveti ile iyi eşleşmediğinde, en yüksek deformasyonun meydana gelmesi bağlanır. CE’de, numune bölgesi ile kapilerdeki toplu elektrolit arasındaki iletkenlik farklılıkları ile karşılaştırılabilir bir fenomen gözlemlenir.10,53 Bir çözeltinin iletkenliği (g, O􏰁1 m􏰁1), katkıların kümülatif etkisiyle verilir.

burada F Faraday sabiti, ci bir iyonun konsantrasyonu, mi bir iyonun elektroforetik hareketliliği ve Zi bir iyonun yüküdür. Enjekte edilen bir numunenin iletkenliği, kapilerdeki toplu elektrolitinkinden farklı olabileceğinden, numune bölgesindeki elektrik alan kuvveti ve toplu elektrolit, sabit bir akım akışını muhafaza etmek için aşağıdaki denkleme göre ayarlanır.

Burada akımı (A cinsinden) temsil ettiğimde, Ei ve gi sırasıyla numune bölgesindeki elektrik alan kuvvetine ve iletkenliğe karşılık gelirken, Eb ve gb, toplu elektrolit için aynı şeyi temsil eder. Denklem (27) ‘den, iletkenliğin ve dolayısıyla alan kuvvetinin (Denklem (26)), kılcal damar içindeki iyonların konsantrasyonuna (iyonik kuvvet), elektroforetik hareketliliğe ve iyonik yük farklılıklarına büyük ölçüde bağlı olduğu türetilmiştir.

Bu farklılıklar CE analizinde yaygındır; bu nedenle, numune bölgesi ile toplu elektrolit arasında alan kuvvetinde farklılıklar beklenebilir. Sonuç olarak, özellikle numune bölgelerinin sınırlarında bant distorsiyonu meydana gelmesi muhtemeldir.

Şekil 10’da gösterildiği gibi, numune bölgesindeki (! Vs) ve yığın elektrolitindeki (! Vb) iyonların göç hızları ile ilgili üç durum meydana gelebilir:

(a)! v s o! v b; numune bölgesinin iletkenliği, tampon elektrolitinkinden daha yüksektir. Başka bir deyişle, numune bölgesindeki elektrik alan kuvveti, tampon elektrolitindekinden daha küçüktür. Bu koşullar altında bölgenin tepesi arka kanattan daha hızlı hareket eder. Dik bir ön tarafa sahip bir kuyruk tepesi gözlenir.

(b)! vs 1⁄4! vb; numune bölgesindeki iletkenlik, tampon elektrolitinkine eşdeğerdir. Bu, elektrik alan karışıklığının olmadığı ideal durumda meydana gelir. Geçiş bölgeleri elektrod dağılımı göstermez ve tepeler simetriktir.

(c)! v s 4! v b; numune bölgesinin iletkenliği, tampon elektrolitinkinden daha düşüktür. Bu nedenle numune bölgesindeki elektrik alan kuvveti, tampon elektrolitindekinden daha yüksektir. Böyle bir durumda, numune bölgelerinin ön tarafı üstten daha hızlı hareket eder. Dik bir arka tarafı olan bir ön tepe gözlemlenir.

Elektrod dispersiyonu, yığın elektrolit konsantrasyonunu artırarak (Joule ısıtmasıyla sınırlıdır) veya numuneyi seyrelterek (saptama sisteminin duyarlılığıyla sınırlıdır) önlenebilir. Mikkers ve ark.10 tarafından gösterildiği gibi, konsantrasyon farklılıklarından kaynaklanan elektrod dispersiyon, numune konsantrasyonu toplu elektrolit konsantrasyonundan 100 faktör ile daha küçük olduğunda ihmal edilebilir.

Konsantrasyonlardaki farklılıkların yanı sıra, elektroforetik hareketlilik ve iyonik yük de önemlidir. Analitlerinkiyle eşleşen iyonik yük ve hareketliliğe sahip iyonlardan oluşan yığın elektrolitin doğru seçimi bu nedenle çok önemlidir. Elektrod dispersiyon olgusu bazen avantajlı bir şekilde analitlerin saptanabilirliğini artırmak için kullanılır.

Uygun koşulları seçerek, istifleme etkisini kullanarak analitleri dar bir bantta konsantre etmek mümkündür. Örneğin, numune bölgesindeki alan kuvveti, toplu elektrolitinkinden daha yüksek olduğunda, numune bölgesindeki iyonlar, toplu elektrolitinkinden daha yüksek bir göç hızına sahiptir.

Numune bileşenleri hızlı hareket eder, ancak numune bölgesinin sınırında, toplu elektrolite yakın olarak tekrar yavaşlar (“istiflenir”). Bu nedenle, analit bölgesinin dağılımı, bölgenin tepesinden ziyade yanda daha yüksek bir yoğunluk ile çarpıktır (ön konsantrasyon).

3. Duvar Adsorpsiyon Varyansı

Duvarın ve analitlerin özelliklerine bağlı olarak, erimiş silis kılcal damarlarında analit-duvar etkileşimleri meydana gelebilir. Büyük moleküllerin analizinde sıklıkla duvar adsorpsiyonu gözlenir ve küçük iyonların ayrılmasında da gözlenir.

Genellikle kulombik etkileşim mekanizmaları ile ilgilidir, ancak bazen hidrofobik etkileşimler de mümkündür. Duvar adsorpsiyonundan kaynaklanan varyans aşağıdaki ifade ile verilmiştir.

burada y, serbest partiküllerin fraksiyonunu (adsorbe edilmemiş) ve t, bir partikülün ortalama serbest ömrünü temsil eder. Analit duvar adsorpsiyonunun etkisi, kapiler malzeme, tampon pH, iyonik kuvvet, duvar yüzeyi deaktivasyonu, daha düşük numune konsantrasyonlarının kullanılması ve daha büyük iç yarıçaplara sahip kapilerlerin uygun şekilde seçilmesiyle azaltılabilir, çünkü bu, yüzey alanını hacim oranı (Denklem (1) ‘in tersi). Bununla birlikte, duvar adsorpsiyonu için bir çözüm bulmak için evrensel bir yaklaşım yoktur.

The post Radyal Termal Varyans – Farmasötik Analiz İçin Kapiller Elektroforez Yöntemleri – Ayırma Teknolojisi –FARMASÖTİK ANALİZ – Kimya Mühendisliği – Ayırma Teknolojisi Ödevleri – Kimya Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).