Son zamanlarda medya, kitle imha silahlarına sahip başarısız devletlerdeki isyancıların Batı’nın zengin ülkeleri, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Avrupa ülkeleri için oluşturduğu tehdide odaklandı. Bilim adamları, Batı ile İslam arasında bir çatışmanın kaçınılmaz olduğunu tahmin ediyorlar.

Bu tehlikenin ortasında, savaşın, devlet şiddetinin ve isyancı direnişin Afrika ve Asya’daki milyonlarca yoksulun geçimini ve yaşamını tehdit ettiğini unutmamalıyız. Afrikalıların yaklaşık yüzde 20’si, savaş veya devlet şiddetiyle ciddi şekilde bozulan ülkelerde yaşıyor. Çatışmanın maliyeti, mülteci akınlarını, artan askeri harcamaları, ulaşım ve iletişimin zarar görmesini, ticaret ve yatırımda azalmayı ve kaynakların kalkınmadan sapmasını içerir.

Dünya Bankası, bir Afrika ülkesindeki iç savaşın kişi başına gayri safi yurtiçi hasılayı (GSYİH) yıllık yüzde 2,2 oranında azalttığını tahmin ediyor. Akademisyenler, dünyanın en yoksullarının hayatta kalma gelirleri ve insan haklarına yönelik bu tehlikeyi azaltmaya odaklanmalıdır.
Ekonomik durgunluk, siyasi bozulma ve ölümcül siyasi şiddet karşılıklı etkileşim içindedir: ekonomik ve siyasi faktörler savaşa katkıda bulunurken, savaşın ekonomik büyüme ve siyasi gelişme üzerinde olumsuz bir etkisi vardır.

Bu makale, ekonomik düşüşün, gelir eşitsizliğinin, zayıflayan bir devletin, yönetici seçkinlerin yaygın rant arayışının, hayatta kalma gelirine yönelik kapsamlı bir tehdidin ve maden ihracatının kontrolü için rekabetin insani acil durumlara nasıl katkıda bulunduğunu analiz etmektedir. Bu acil durumlar, çok sayıda insanın öldüğü ve savaştan, devlet şiddetinden ve mültecilerin yerinden edilmesinden muzdarip olduğu ve genellikle yaygın hastalık ve açlığın eşlik ettiği insan yapımı bir kriz oluşturur.

İnsani acil durumların kaynakları nelerdir? Auvinen ve Nafziger, reel (enflasyona göre düzeltilmiş) GSYİH’deki durgunluk ve düşüşün, ortalama gıda üretimindeki yavaş büyümenin, yüksek gelir eşitsizliğinin, yüksek askeri harcamaların milli gelire oranının ve şiddetli çatışma geleneğinin kaynak olduğunu gösteriyor. acil durumlar.

Çalışma ayrıca, kronik dış açıklara uyum sağlayamayan ülkelerin insani acil durumlara karşı daha savunmasız olduğunu da ortaya koyuyor. Ek olarak, yağmacı yönetim, otoriterlik ve devletin çöküşü ve çöküşü gibi politik değişkenler, insani acil durumlara karşı savunmasızlığı etkilemek için ekonomik değişkenlerle etkileşime girer. Bulgular, bağımlı değişkenin üç ölçümü ve birçok farklı regresyon modeli için genel olarak tutarlıdır.

Bununla birlikte, bu bölümün odak noktası ekonometriden çok, gelişmekte olan ülkelerin ekonomi politiğine gömülü faktörlerin insani acil durumlara nasıl katkıda bulunduğuna dair bir tartışmadır. “Politik ekonomi” sadece ekonomik analizi değil, aynı zamanda ekonomik kararları alan siyasi liderlerin ve politika yapıcıların ve bu kararlardan etkilenen nüfusun üyelerinin çıkarlarının incelenmesini de içerir.

Bu politik-ekonomik analiz, Birleşmiş Milletler Üniversitesi’nin Dünya Kalkınma Ekonomisi Araştırmaları Enstitüsü (WIDER), Helsinki ve Queen Elizabeth House, Oxford (QEH) tarafından 1996 yılında başlatılan bir araştırma projesine dayanmaktadır.

Savaştan etkilenen 17 az gelişmiş ülkenin (LDC) örnek olay incelemelerini genelleştirir ve 1980’den 1995’e kadar 124 LDC’nin yıllık verilerinden ekonometrik bulguların nedenlerini açıklar.

Örnek olay incelemeleri, 1960’ların sonları ve 1970’lerin başlarından Nijerya ve Pakistan ile Ruanda, Burundi, Kongo, Sudan, Somali, Liberya, Sierra Leone, Afganistan, Kamboçya, Irak, Haiti, El Salvador, Kolombiya, Bosna ve Güney Kafkasya’yı içermektedir. 

Kalkınma Nedir
Ekonomik KALKINMA Ders Notları
Ekonomik kalkınma Planı
Ekonomik büyüme ve ekonomik KALKINMA
Ekonomik KALKINMA örnekleri
Ekonomik KALKINMA uğruna çevreye zarar verilebilir
Ekonomik gelişme Nedir
Ekonomik faktörler Nelerdir

GELİRLERDE DURAKLAMA VE DÜŞME

Çağdaş acil durumlar, düşük ve orta gelirli (yani gelişmekte olan) ülkelerde bulunur ve bu, üzerinde savaş ve kitlesel devlet şiddetinin meydana gelmediği bir tavanı düşündürür. Bu devletlerin orantısız bir kısmı da zayıf veya başarısızdır; bu, göreceli yoksulluklarının hem nedeni hem de sonucu olarak etkileşime giren bir özelliktir.

Ayrıca, kişi başına reel GSYİH’de durgunluk ve hukuk ve kamu hizmetlerinde bir arıza yaşayan ülkelerde acil durumların ortaya çıkması daha olasıdır. Bu fenomenler, göreli yoksunluğu, aktörlerin bekledikleri mallar ve koşullar ile elde edebilecekleri veya tutabilecekleri arasındaki tutarsızlıktan sosyal adaletsizlik algısını etkiler.

Bu yoksunluk genellikle dikey (sınıf) veya yatay (bölgesel veya toplumsal) eşitsizlikten kaynaklanır; burada aktörlerin gelirleri veya koşulları toplumdaki diğerlerininkiyle ilişkilidir. Göreceli yoksunluk, toplu şiddet için motivasyon sağlayan sosyal hoşnutsuzluğu teşvik eder.

Acil durumların bileşenleri arasında savaş ve şiddet, toplumsal bozulmaya ve siyasi istikrarsızlığa katkıda bulunan, ekonomik faaliyeti baltalayan, açlığı ve hastalığı yayan ve mülteci akışlarını körükleyen önemli katalizör rollere sahiptir. Özellikle beklentilerin yüksek olduğu bir dönemde yaşam koşullarında belirgin bir bozulmanın, siyasi şiddete dönüşebilecek sosyo-politik hoşnutsuzluk üretmesi muhtemeldir.

Yirminci yüzyılda, savaşta veya devlet şiddetinde yaklaşık 200 milyon insan öldürüldü, ancak bu ölümlerin yalnızca küçük bir kısmı isyancı eylemlerden veya savaşanlar arasındaki çatışmalardan kaynaklandı. Holsti, hükümetteki seçkinlerin politikalarının, çoğu insani acil durumun4 kökeninde olduğunu gösterir; bu, savaş üzerine yapılan çoğu araştırmada tanınmayan bir gerçektir.

Yavaş veya olumsuz kişi başına büyüme, iktidar koalisyonları üzerinde baskı oluşturuyor. Yönetici seçkinler, rejimin meşruiyetini tehdit edebilecek ve rejimi devirme olasılığını artırabilecek daha fazla ekonomik durgunluğa katkıda bulunarak mevcut siyasi seçkinler için rant kollama fırsatlarını genişletebilir.

Rejime yönelik tehditleri önlemek için siyasi seçkinler, hoşnutsuzluğu bastırmak veya çoğunluğun azalan fazlasından daha büyük bir pay almak için baskıyı kullanabilir. Bu baskıcı politikalar, 1980’lerde Sudan’da olduğu gibi, siyasi olarak itaatsiz gruplara karşı doğrudan şiddet eylemlerini veya yiyecek ve diğer malzemeleri bu gruplardan alıkoymayı gerektirebilir.

Ayrıca, baskı ve ekonomik ayrımcılık, göreli yoksunluk yaratabilir ve etkilenen gruplarda sosyo-politik seferberliği tetikleyebilir, bu da daha fazla şiddete yol açarak insani krizi kötüleştirebilir.

Ekonomik yavaşlama veya çöküş, iktidardaki koalisyonları bozabileceği ve kitlesel hoşnutsuzluğu artırabileceğinden, 1980’den beri dünyanın, özellikle Afrika’nın insani acil durumlara karşı daha savunmasız olmasına şaşırmamalıyız.

Yirminci yüzyılın son yirmi yılında Afrika’da eyaletler arası siyasi çatışmalardaki ve insani acil durumlardaki bu artış, kıtanın 1970’lerde ve 1980’lerde kişi başına düşen negatif büyümesi ve 1990’larda fiili durgunlukla bağlantılıdır. Gerçekten de, herhangi bir kıtada 1990’larda savaşlardan kaynaklanan en yüksek ölüm oranına sahip olan Afrika’da, kişi başına düşen GSYİH 1990’ların sonlarında 1960’ların sonunda olduğundan daha düşüktü.

Bu durgunluk ve gerileme, genellikle, devletin nimetleri için etnik ve bölgesel rekabetin yönlendirdiği yağmacı bir devletle ilişkilendirildi ve bu devlet tarafından daha da şiddetlendi. Yırtıcı yönetim, ekonominin ve devletin kurumsal temellerini bozma eğiliminde olan, zorlama, maddi teşvik ve kişilik politikaları yoluyla hüküm süren kişisel bir rejimi içerir.

The post Ekonomik Kalkınma – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).