Bu tip mikrotom, statik bir numune tutucusuna sahiptir ve bıçak, numune tutucu önceden belirlenmiş bir kalınlıkta ilerletilirken dokunun yüzeyi boyunca manuel olarak çekilir. Doku, bağlı bir karbon dioksit silindiri veya sirküle eden bir soğutucu aracılığıyla yerinde dondurulur. Tutarlı ince kesitlerin elde edilmesi zordur.

Kalsifiye Edilmemiş Kemik Kesitleri

Bu, akrilik veya polyester reçineye gömülü, kireçlenmemiş kemiğin 4–5 mm kesitlerinin üretimini gerektirir. Bu amaçla bir taban kızak mikrotomunun kullanılabilmesine rağmen, ağır hizmet motorlu mikrotom kullanılması daha yaygındır (Şekil 1.9). D profili (alet kenarı), tungsten, cam veya elmas bıçaklar, bu dokunun kesilmesi için yaygın olarak kullanılır.

Elektron Mikroskobu

Elektron mikroskobu, bir ultramikrotom kullanılarak ultra ince reçine gömülü kesitlerin üretilmesini gerektirir. Sert epoksi veya araldit reçineleri genellikle kullanılır ve kesit kalınlığı nanometre (nm) cinsinden ölçülür.

Bölümleme, cam veya elmas bıçakların kullanılmasıyla kolaylaştırılır ve kesit kalınlığı, su ile temas halinde olan bölümün ürettiği parazit rengi, yani altın (90-120 nm), gümüş (60-90 nm) ve gri (<60 nm).

Kesitler alınır ve özel bakır ve / veya rodyum ızgaralar üzerine boyanır. Lekelerde, belirli doku yapılarını emprenye eden kurşun sitrat ve uranil asetat gibi ağır metal tuzları kullanılır. Bu ağır metaller, elektron mikroskobu tarafından üretilen bir elektron ışınını saptırır.

Bu, ultra yapısal elemanların ağır metallerle emprenye edildiği doku bölümünde siyah ve gri alanların tonlarını üretir. Elektron mikroskobu, kesit içindeki ilgi alanlarını fotoğraflayabilen bir kamera sistemi içerir, nihai sonuç elektron mikrografıdır. Bu, elektron mikroskobuna son derece basit bir genel bakış sunar.

Elektron mikroskobu ne ise yarar
Elektron mikroskobu Nedir
Elektron mikroskobu görüntüleri
Elektron mikroskobu Çeşitleri
SEM elektron mikroskobu
Elektron mikroskobu Özellikleri
türkiye’de kaç tane elektron mikroskobu var
Cryo-elektron mikroskobu

Genel Lekeler

İnce doku kesitleri, mikro kapsamda incelendiğinde, kompozit yapılar arasında çok az farklılaşma gösterir. Dokuların kontrast renkli boyalarla boyanması, yapıların ışık mikroskobu altında görselleştirilmesini sağlar. Ek olarak, çeşitli hücre ürünlerinin, hücre kapanımlarının veya mikroorganizmaların gösterilmesi, özel boyama prosedürlerinin kullanılmasını gerektirir.

Tanısal rutin histopatolojinin çoğu, parafine balmumu gömülü dokular üzerinde gerçekleştirilir. Bunun istisnası, dondurulmuş bölümlerin kullanılmasıdır. Bunlar ya acil teşhis için ya da sabitleme ve gömülme sürecinde kaybolan, yok edilen veya inhibe edilen maddeleri göstermek için gereklidir.

Mikrotominin ardından, parafin balmumu bölümü hala balmumu ile infiltre edilir. Bölümlerde bulunan balmumu, doku yapısını gizler ve büyük ölçüde lekelere karşı geçirimsizdir. Boyama yöntemlerinin çoğu su veya alkol bazlıdır, bu nedenle balmumunun çıkarılması gerekir.

Kesitler slayt üzerinde kuruduktan sonra, balmumunu çıkarmak için kesitler ksilen ile işlenir. Bölümlerin dereceli alkollerde durulanması ksileni uzaklaştırır ve bölümlerin suda hidratlaşmasına izin verir. Bu süreç, metodolojide genellikle çeşitli terimlerle birliktedir, ör. “Mumdan arındırma bölümleri”; “Su bölümleri”; “Hidrat bölümleri”.

Temel Boyama Mekanizmaları

Tanısal histopatolojide boyama yöntemleri dört ana süreçte gruplanabilir (yaşamsal boyama, yani boyanın canlı dokulara uygulandığı yerde, eğer varsa, nadiren kullanılır).

Seçmeli çözünürlük

Bu, bir çözücü içinde çözülen lekelerin, çözücü içinde olduğundan daha doku bileşeninde daha çözünür olduğu mekanizmadır. Bu mekanizma öncelikle donmuş bölümlerdeki yağın gösterilmesinde kullanılır. Kullanılan boyalar genellikle Sudan tipindedir (Sudan III, Sudan IV).

Metalik emprenye

Metalik gümüşün doku elemanları üzerine biriktirilmesi, çok çeşitli yapıları ve maddeleri göstermek için kullanılabilir.
Harici bir indirgeme maddesine ihtiyaç duymadan bir amonyak gümüş solüsyonunu azaltma kabiliyetine sahip hücreler “argentaffin” olarak adlandırılır. Melanin ve gastrointestinal sistemin Kultschitzky hücreleri tipik örneklerdir.

Harici bir indirgeme ajanının kullanılmasını gerektiren hücreler veya yapılar “arjirofil” olarak adlandırılır. Metalik emprenye, retiküler liflerin, bazal membranların, mantarların, hücresel kapanımların ve sinir hücrelerinin ve bunların işlemlerinin gösterilmesinde yaygın olarak kullanılmaktadır.

Histokimyasal reaksiyonlar

Bunlar, reaksiyona dahil olan mekanizmaların net bir şekilde anlaşıldığı yöntemlerdir. Nihai reaksiyon, bir boya kullanabilir veya kendi başına renkli bir reaksiyon oluşturabilir.

Örneğin, aldehitlerin gösterilmesinde kullanılan Schiff reaktifi, reaksiyonda aldehit bölgelerini macentaya boyayan boya bazik fuksin kullanır; Perls’in ferrik demir birikintileri için reaksiyonunda ise, potasyum ferrosiyanür (Perls çözeltisinin bir bileşeni) ile dokulardaki ferrik demir arasındaki etkileşim, ferrik demir bölgesinde Prusya mavisi pigmentini üretir.

Pek çok enzim, enzimin tepkimeye girdiği bir maddeyi içeren substratlarda bir birincil tepkime ürünü (PRP) üreten kesitlerin (donmuş veya balmumu) inkübasyonu ile gösterilebilir. İkinci bir reaktif daha sonra aktivite bölgesinde renkli bir tortu oluşturmak için PRP ile birleşir.

Maddeyi içerdiği (pozitif) veya içermediği (negatif) bilinen kontrol bölümleri, reaksiyonun özgüllüğünü belirlemek için kullanılır. Reaksiyonu inhibe ettiği bilinen maddeler, reaksiyonun özgüllüğünü geliştirmek için de kullanılabilir.

Boyalarla boyama

Rutin tanısal patolojide boyama prosedürlerinin çoğu bu gruba girecektir. Çoğu durumda boyama mekanizmasının arkasındaki anlayış açıkça tanımlanmamıştır ve sonuçlar genellikle histoteknoloğun becerisine ve bilgisine bağlı olacaktır.

Sınıflandırma

Boyalar doğal veya sentetik olarak sınıflandırılabilir. Doğal boyalar hematoksilin içerirken, sentetik boyalar histoteknikte kullanılan boyaların büyük çoğunluğunu içerir (örn. Eozin, metilen mavisi ve bazik fuksin). Boyalar ayrıca asidik, bazik veya nötr olarak sınıflandırılabilir.

Asidik ve bazik boyalar

Basitçe, asidik boyalar (anyonik) hücre sitolazması gibi temel özelliklere sahip doku elemanlarına çekilir. Bazik boyalar (katyonik), hücre çekirdeğindeki DNA gibi asidik yapıya sahip yapılara çekilecektir. Zıt renkteki asit ve bazik boyaların bir kombinasyonu kullanılarak çekirdek ve sitoplazma ayırt edilebilir. Bu, genel yapıyı göstermek için çoğu tanısal histopatoloji laboratuvarında kullanılan bir yöntem olan leke hematoksilin ve eozinin (H&E) temelini oluşturur.

The post Elektron Mikroskobu – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).