Yeşil bitkiler yaklaşık %70 ila %90 sudan oluşur. Bu su içeriği, bitki organının türü ve yaşı ile değişir. Diğerlerinin yanı sıra, çözünmüş maddeleri taşımak ve dokuyu sağlam tutan hidrostatik basıncı sürdürmek gibi bitki içinde çok önemli işlevleri vardır. Su ayrıca fotosentez gibi tüm metabolik işlemler için önemli bir hammaddedir. Ayrıca, çoğu biyokimyasal reaksiyon sulu çözeltide gerçekleşir.

Bitkilerdeki su dengesi, esas olarak kök yoluyla su emilimi ve suyun salınması ile tanımlanır. İkincisi, esas olarak yapraklar tarafından terleme yoluyla gerçekleşir. Serbest bırakılan su miktarı emilen miktarı aşarsa bir su açığı oluşur.

Bu, yüksek düzeyde terleme, zeminde düşük su mevcudiyeti veya kökte inhibe edilmiş bir metabolizma ile gerçekleşebilir. Kök, kök hücrelerinin emme gücü sayesinde yerden suyu emer. Su emme kapasitesi, topraktaki su içeriğinin çok düşük olduğu ve toprağın su tutma kapasitesinin köklerin emme gücünü aştığı solma noktasında durur.

Bitki biyokütle üretimi, doğrudan su kaynaklarına bağlıdır. Her bitki, organik kütle üretmek için belirli bir miktarda suya ihtiyaç duyar. Terleme katsayısı, bitkinin 1 kg kuru kütle üretmek için ihtiyaç duyduğu su miktarını tanımlar.

220 ila 350 l/kg ile mısır ve miscanthus gibi C4 bitkileri suyu en verimli şekilde kullanır ve böylece en düşük terleme katsayılarını gösterir. Bu, diğer faktörlerin yanı sıra, yakından düzenlenmiş fotosentetik olarak aktif hücrelere ve dolayısıyla daha düşük terleme kaybına bağlıdır.

Buğday ve hızlı büyüyen söğüt gibi C3 bitkileri 500 ila 700 l/kg gerektirir. Genel olarak, artan su arzı, bir sahanın potansiyel biyokütle üretkenliğini arttırır.

Sıcaklık

Sıcaklık tüm canlı süreçleri etkiler. Bu özellikle fotosentez, solunum ve terleme için geçerlidir. Faaliyetlerinde bitkiler, ilgili türler için tipik olan optimum bir sıcaklık aralığı gösterir. Bu nedenle C4-bitkileri, C3-bitkilerinden daha yüksek optimum sıcaklık (30 °C’nin üzerinde) ile karakterize edilir.

Fotosentetik aktivitenin alt sınırı, minimum sıcaklık, soğuk ve ılıman iklim bölgelerindeki bitkiler için sıfırın birkaç derece altındadır. Yıllık ortalama sıcaklıktaki (yaklaşık 30 °C’ye kadar) bir artışla birlikte, su kaynağı yeterliyse, bir sahanın biyokütle verim potansiyeli de artar.

Çeşitli bitkiler için üst sıcaklık sınırı 38 ila 60 °C arasında değişir, çünkü bu sıcaklığın üzerinde proteinler parçalanır, bu da enzim aktivitesinin azalmasına ve zarların zarar görmesine yol açar. Bu metabolik süreçleri durdurur.

Bitkiler topraktan ne alır
Toprak ve mineraller kısaca
Bitkinin yetişmesi için su toprak kadar önemli olan madde nedir
Topraktaki mineraller
Toprakta kaç element vardır
2. tüketici canlılar
Toprak içerdiği maddelere göre
Tüketici canlılar nelerdir

Toprak ve Besinler

Toprak, mikroorganizmaların (biyosfer) etkisi altında yer kabuğunun ayrışmasıyla üretilir. Farklı cins ve büyüklükteki mineraller ile organik maddelerden üretilen humustan oluşur. Ayrıca su, hava ve çeşitli canlı organizmaları içerir. Toprak, bitkilere kökleri için alan, demirleme ve su, besin ve oksijen kaynağı sunar.

Büyüme ve gelişme sırasıyla bitkilerin verimi, toprağın fiziksel, biyolojik ve kimyasal özelliklerinden güçlü bir şekilde etkilenir. Fiziksel özellikler, toprağın kalınlığıdır, yani köklerin ulaşabileceği üst tabakanın derinliğidir.

Diğer fiziksel özellikler, doku veya granülasyon boyutu, hava ileten gözeneklerin oranı ve toprağın suyu depolama ve ısıyı depolama ve salma kapasitesidir. Yeterince büyük bir kök alanı, besin maddelerine ve suya dokunmak amacıyla optimum bitki büyümesi için önemlidir.

Kimyasal özellikler arasında, örneğin toprağın besin içeriği ve pH değeri vardır. Toprağın biyolojik özellikleri, topraktaki mikroorganizmaların varlığı ve aktivitesi ile belirlenir. Bu mikroorganizmalar büyük ölçüde ölü bitkilerden toprağa salınan organik maddelerden yaşarlar. Mikrobiyal aktivite, bitkiler tarafından kökleri aracılığıyla emilen besin maddelerini serbest bırakır.

Mineral olmayan besin elementleri olan karbon (C) ve oksijen (O2) bitkinin yaprakları tarafından havadan emilir. Büyük ölçüde mevcut olan oksijenin aksine, yalnızca %0,03 Hac.- olan karbon dioksit (CO2) havada yalnızca çok düşük bir konsantrasyonda bulunur. Işınlama daha güçlüyse, kloroplastların CO2 arzı bir bitki gövdesinin üretim hızını sınırlayabilir.

Ana mineral besin maddeleri olan nitrojen, fosfor, potasyum, magnezyum ve kükürt artı mikro besinler olan demir, manganez, çinko, bakır, molibden, klor ve bor esas olarak bitkiler tarafından kökleri aracılığıyla topraktan emilmelidir.

Kök yüzeyi ne kadar büyükse, yani kök sistemi ne kadar iyi gelişebilirse, bitki tarafından o kadar fazla besin ve su emilebilir. Köklenme, toprak bileşenlerinin yoğunluğunun artmasıyla ve toprakta, ıslak toprakta veya çok ağır makinelerle toprak işleme yapıldığında ortaya çıkabilen sıkıştırma bölgelerinin oluşmasıyla azalır.

Bitki Yetiştirme Önlemleri

Yağış sıcaklığı gibi doğal konumun belirlediği faktörlerle birlikte, bitki yetiştirme önlemleri yoluyla bitki büyümesi üzerinde antropojenik bir etki mümkündür.

Bu önlemler, alanın bireysel koşullarına uygun ürün seçimi, toprağın işlenmesi, ekim yöntemi, gübreleme, bitki yetiştirme ve hasat önlemleri olabilir. Bitki yetiştirme üretim tekniği, bir bitkinin belirli bir lokasyondaki ilgili verim potansiyelinin gerçekleştirilmesini desteklemelidir.

Temel gereksinim, üretim sahasının ekolojik ve çevresel koşullarına uygun bitki tipinin seçilmesidir. Bu, yağış miktarı ve dağılımı, sıcaklık ve yıl içindeki sıcaklık dağılım eğrisi kadar toprağın durumuna yönelik talepleri etkiler.

Toprak işleme, toprağı gevşetmek, kalan mahsul artıkları ile mineral ve organik gübreleri (yani hayvan gübresi) toprağa karıştırmak, yabani otlarla mücadele etmek, toprağı ekime hazırlamak ve genç bitkileri ekmek veya dikmek için yapılır. . Toprak işlemenin zamanlaması ve tekniği, toprağın durumuna (örneğin toprağın ıslaklığı) ve bitkilerin gereksinimlerine göre ayarlanmalıdır.

Mahsul rotasyonu, bir tarladaki mahsullerin zamanında sırasını belirler. Ardışık yıllarda aynı veya ilgili mahsullerin yetiştirilmesi hastalıklarla sınırlı olduğundan, biyolojik faktörlerle sınırlıdır. Sonuç olarak, bazı ürünler aynı tarlada her yıl üretilemez.

Ürün rotasyonu, bir ürünün hasadı ile bir sonrakinin ekimi arasında toprağı hazırlamak için yeterli zaman bırakacak şekilde planlanmalıdır. Bu nedenle, kışlık kolza ve kışlık arpa gibi erken ekim zamanına sahip ürünler, mısır veya şeker pancarı gibi geç hasat edilen ürünlerin üretildiği tarlada yetiştirilemez.

The post Toprak ve Besinler – Enerji Mühendisliği Ödevleri – Enerji Mühendisliği Ödev Hazırlatma – Enerji Mühendisliği Alanında Tez Yazdırma – Enerji Mühendisliği Ödev Yaptırma Fiyatları first appeared on Online (Parayla Ödev Yaptırma).